اقتصاد ایرانی: تحقیقات نشان می دهد کالابرگ یک میلیون تومانی در شهریورماه امسال نسبت به زمانی که این طرح در دی ماه سال گذشته اجرا شد، بخش قابل توجهی از قدرت خرید خود را از دست داده است.
اقتصاد ایران:
دانیال رحیمی; قرار بود طرح یک میلیون تومانی کالابرگ سپری در برابر تورم باشد و قدرت خرید جامعه را حفظ کند. همچنین سیاستگذاران وعده داده بودند که حجم کالاها متناسب با تورم افزایش یابد تا معیشت مردم تحت فشار قرار نگیرد.
اما اکنون پس از گذشت 9 ماه از تورم نشان می دهد که خانوارها در دی ماه سال گذشته با اعتباری بالغ بر یک میلیون تومان می توانستند به مراتب بیشتر از نیاز روزانه خود را خریداری کنند.
اگرچه مقدار کالا ثابت مانده است، اما کاهش قدرت خرید، سبد کالایی را که می توان با این اعتبار به خانه برد، کوچکتر کرد.
روغن؛ رکورددار تمام مدت در صحنه
در بین اقلام مورد بررسی، روغن نباتی جامد بیشترین کاهش قدرت خرید را به خود اختصاص داده است. با یک میلیون تومان در دی ماه 1404 می شد حدود 5.32 کیلوگرم روغن جامد خریداری کرد; در شهریور این میزان به حدود 2.08 کیلوگرم رسیده است. یعنی قدرت خرید نزدیک به 61 درصد کاهش یافته و خانوار می تواند با اعتبار قبلی کمتر از نصف مبلغ قبلی را خریداری کند.
روغن مایع نیز وضعیت مشابهی دارد. مقدار قابل خرید از حدود شش بطری 900 میلی لیتری به کمتر از سه بطری کاهش یافته است. شکر از حدود 13 کیلوگرم به 7.7 کیلوگرم و رب گوجه فرنگی از 7.83 کیلوگرم به 4.43 کیلوگرم کاهش یافته است. گرانی فقط به یک قلم محدود نمی شود. چند مورد ثابت روزانه در آشپزی به طور همزمان سهم بیشتری از درآمد خانوار را به خود اختصاص می دهد.
آمار عجیب گوشت و مرغ
قدرت خرید گوشت گوسفند از 961 گرم به 567 گرم و گوشت گاو یا گوساله از 942 گرم به 563 گرم رسیده است. افت نزدیک به 41 و 40 درصدی. یک خانوار در دی ماه 1404 حدود 5.19 کیلوگرم مرغ با یک میلیون تومان خریداری می کند که این میزان در شهریور به 3.28 کیلوگرم کاهش یافته است. کاهشی معادل دو کیلوگرم مرغ.
در ماهی قزل آلا میزان خرید از 2.37 کیلوگرم به 1.50 کیلوگرم کاهش یافته و قدرت خرید ماهی تن تقریبا به نصف رسیده است. به این ترتیب تغییر انتخاب بین منابع پروتئینی لزوما خانوار را از فشار تورمی خارج نمی کند و توزیع فشار بین اقلام پروتئینی محصول جایگزینی برای خانوار باقی نگذاشته است.
تورم فراگیر محصولات لبنی
قدرت خرید شیر پاستوریزه از حدود 13.7 لیتر به 7.4 لیتر رسیده است. یعنی تقریباً 46 درصد کمتر. در پنیر نیز نزدیک به دو برابر شدن قیمت باعث شده تا مبلغ قابل خرید با یک میلیون تومان تقریبا به نصف برسد. در دی ماه سال گذشته یک خانوار می توانست هفت تکه پنیر 500 گرمی با کالابرگ بخرد اما در شهریور این میزان به سه تکه پنیر رسیده است.
قدرت خرید ماهانه ماست نیز از 9.73 کیلوگرم به 5.51 کیلوگرم کاهش یافته است. این ارقام به خوبی نشان می دهد که برای حفظ سطح قبلی مصرف لبنیات، اعتبار ثابت کالابرگ دیگر کفایت نمی کند و خانوارها مجبورند بخش بزرگی از هزینه را از جیب خود بپردازند.
برنج و لوبیا؛ جایگزین های ارزان تر گران تر شدند
میزان خرید برنج ایرانی با این اعتبار از 2.6 کیلوگرم در دی ماه سال گذشته به 1.89 کیلوگرم در شهریور کاهش یافته است. این کاهش برای برنج خارجی نیز از 5.05 کیلوگرم به 3.31 کیلوگرم رسیده است. به این ترتیب قدرت خرید برنج خارجی حدود 34 درصد کاهش یافته است. رقمی که بیش از کاهش ۲۷ درصدی قدرت خرید برنج ایرانی است.
در حبوبات نخود از 72/4 کیلوگرم به 08/3 کیلوگرم و عدس از 95/4 کیلوگرم به 24/3 کیلوگرم کاهش یافته است. با کاهش حدود 14٪، لوبیا چیتی کمتر از بسیاری از اقلام کاهش یافته است. اما حتی خرید این محصول با اعتبار قبلی مستلزم صرف هزینه بیشتر است.
حمایت از سفره خانواده، گرفتار در بحران مالی
پشت این کاهش قدرت خرید بحث تامین منابع است. چنانچه منابع مالی پیش بینی شده طرح به اندازه تعهدات وصول نشود، ادامه پرداخت یا افزایش اعتبار نیازمند تامین مالی دیگری است. اگر این شکاف از طریق استقراض از بانک مرکزی یا فشار بر شبکه بانکی جبران شود و منجر به رشد نقدینگی شود، می تواند تورم را تشدید کند. تورمی که باز هم قدرت خرید همین حمایت را کاهش می دهد. گزارش های اخیر در مورد کالابرگ همچنین محدودیت منابع را به عنوان یکی از موانع رشد اعتبار شناسایی کرده است.
برای خانوار، معیار واقعی حمایت، مبلغ اسمی اعتبار نیست، بلکه میزان کالایی است که میتواند با آن خریداری کند. وقتی اعتبار کالاها متناسب با افزایش قیمت ها تغییر نمی کند، شکاف میان میان وعده ای که قدرت خرید را حفظ می کند و آنچه که سر سفره خانوار قرار می گیرد عمیق تر می شود.
















گفتگو در مورد این post