راز عجیب اسکلت حیوانات در موزه ها; حشرات گوشتخواری که به دانشمندان کمک می کنند!

اسکلت های تمیز و بی نقصی که در موزه های تاریخ طبیعی می بینیم ممکن است نتیجه ساعت ها تلاش دقیق کارشناسان به نظر برسد. اما در بسیاری از موارد قسمت عمده ای از کار تهیه آنها توسط حشرات کوچک و گوشتخوار انجام می شود.

این حشرات که به سوسک های درمستید معروف هستند، از بافت های نرم بدن حیوانات تغذیه می کنند و استخوان ها را برای مطالعه علمی و نمایش عمومی آماده می کنند.

به گفته موزه ملی تاریخ طبیعی اسمیتسونیان، استفاده از این سوسک ها برای تمیز کردن اسکلت ها به بیش از صد سال قبل باز می گردد. این تکنیک از اواخر قرن نوزدهم در مراکز علمی مورد استفاده قرار گرفت و هنوز هم یکی از موثرترین روش ها برای تهیه نمونه های حیوانی محسوب می شود.

این سوسک ها که از خانواده Dermestidae هستند از مواد آلی حیوانی تغذیه می کنند و به خصوص در مرحله لاروی مهارت خاصی در تخریب بافت های چسبیده به استخوان ها دارند.

در این روش متخصصان ابتدا پوست، اندام های داخلی و قسمت های اصلی ماهیچه های حیوان را جدا می کنند. سپس نمونه در شرایط کنترل شده قرار می گیرد تا برای انتقال به محفظه سوسک آماده شود.

با ورود نمونه به این اتاقک، صدها یا هزاران سوسک و لارو شروع به خوردن بافت های نرم باقی مانده می کنند. جالب اینجاست که این حشرات می توانند به منافذ و قسمت هایی از استخوان نفوذ کنند که تمیز کردن آنها با دست بسیار دشوار یا حتی غیرممکن است.

به گفته کارشناسان اسمیتسونیان، یک کلنی فعال از سوسک‌های درمستید می‌تواند بقایای بافت پستانداران کوچک را ظرف چند ساعت و نمونه‌های بزرگ‌تر را در عرض چند روز کاملاً تمیز کند.

شانون رابسون، مدیر پستانداران در موزه تاریخ طبیعی لس آنجلس، نحوه عملکرد این کار را توضیح می دهد:

استفاده از سوسک‌ها کارآمدترین راه برای تمیز کردن اسکلت است. روش‌های جایگزین یا گران هستند یا به مواد شیمیایی متکی هستند که ممکن است به ساختار استخوان آسیب برساند یا سلامت محققان را به خطر بیندازد.

یکی از مهمترین مزایای این روش حفظ ساختار ظریف استخوان ها است. برخلاف برخی از فرآیندهای شیمیایی مخرب، سوسک‌های درمستید بافت نرم را بدون آسیب رساندن به بافت استخوانی زیرین جدا می‌کنند.

اما نگهداری از این حشرات مشکلات خاص خود را دارد. اگر سوسک های درمستید از محوطه خود فرار کنند، می توانند به نمونه های ارزشمند موزه مانند پوست و خز حیوانات آسیب جدی وارد کنند. به همین دلیل، کلنی های آنها معمولاً در اتاق های جداگانه با شرایط دما و رطوبت کنترل شده نگهداری می شوند.

پس از اتمام کار حشرات، متخصصان برای آخرین بار استخوان ها را تمیز و خشک می کنند و در صورت لزوم برای نمایش به یکدیگر متصل می کنند.

البته همه اسکلت های موزه ها به این شکل تهیه نمی شوند. برای نمونه های بسیار بزرگ یا حساس، ممکن است از تکنیک های دیگری استفاده شود. با این حال، این سوسک‌های کوچک نقش مهمی در حفظ میراث طبیعی دارند و به دانشمندان کمک می‌کنند تا آناتومی، مسیر تکامل و ویژگی‌های گونه‌های مختلف را دقیق‌تر مطالعه کنند.