ابرخودروی فراموش شده آلفارومئو حاصل اتحاد نادر فراری و مازراتی است.

برای کسانی که می دانند تاریخ این خودروساز ایتالیایی را دنبال می کنند، یکی از برجسته ترین فصل های آن به ابرخودروهای واقعی و سازش ناپذیر اختصاص دارد. خودرویی که آلفارومئو زمانی ساخت که هنوز می خواست توانایی های خود را در عرصه جهانی ثابت کند.

قبل از اینکه فشارهای بازار در اوایل دهه 2010 آلفارومئو را به سمت تولید خودروهای کاربردی تر سوق دهد، این برند ایتالیایی یک ابرخودروی تمام عیار متفاوت از محصولات فعلی خود تولید کرد. این پرچمدار مجهز به موتور V8 بود که با همکاری فراری در مارانلو و مازراتی توسعه یافته بود. آلفارومئو 8C هنوز هم مانند یک شاهکار طراحی به نظر می رسد و یکی از سوپراسپرت های کمتر شناخته شده و کمتر مورد توجه عصر خود است.

آلفارومئو 8C; بزرگترین ابرخودروی این برند ایتالیایی

مشخصات فنی آلفارومئو 8C شامل موتور V8 با حجم 4.7 لیتر، گیربکس شش سرعته اتوماتیک دستی، قدرت 444 اسب بخار، گشتاور 354 پوند بر فوت معادل حدود 480 نیوتن متر، حداکثر سرعت 291 کیلومتر بر ساعت به چرخ انتقال قدرت و سیستم انتقال قدرت مجدد است. مجموع تولید این خودرو به هزار دستگاه محدود شد.

آلفارومئو 8C اولین بار در سال 2003 به عنوان یک خودروی مفهومی در معرض دید عموم قرار گرفت و خیلی زود توجه بسیاری را به خود جلب کرد. طراحی چشم نواز آن یادآور محصولات آلفارومئو در دهه های 1950 و 1960 بود. این خودرو در ابتدا فقط یک پروژه برای نمایش ایده های طراحی بود، اما چند سال بعد آلفارومئو تصمیم خود را برای تولید انبوه محدود اعلام کرد. نسخه نهایی تفاوت بسیار کمی با نمونه اولیه مفهومی داشت. اتفاقی که به ندرت در صنعت خودرو اتفاق می افتد.

در مجموع تنها 1000 دستگاه آلفارومئو 8C ساخته شد، 500 دستگاه از نوع کوپه و 500 دستگاه از نوع روباز اسپایدر بودند. تیراژ محدود این خودرو هر دو نسخه پورشه 918 اسپایدر را کمیاب تر کرده است.

تمام نسخه های 8C از موتور V8 با حجم 4.7 لیتر استفاده می کردند. موتوری که از نظر ظاهر و عملکرد با شخصیت خودرو هماهنگی کامل داشت. این موتور علاوه بر تاثیر چشمگیر در محفظه موتور، صدای جذاب و کلاسیک یک موتور هشت سیلندر را تولید می کرد. آلفارومئو 8C بر اساس این موتور تنها در 4.2 ثانیه از حالت سکون به سرعت 100 کیلومتر در ساعت می رسد و به حداکثر سرعت 291 کیلومتر در ساعت می رسد. این ارقام برای رقابت تقریباً با تمام ابرخودروهای آن زمان کافی بود، در حالی که طراحی آن نسبت به بسیاری از رقبا چشمگیرتر و چشمگیرتر به نظر می رسید.

آلفارومئو 8C کامل نبود

با وجود طراحی خیره کننده و صدای جذاب موتور V8، آلفارومئو 8C خودروی کاملی نبود. برخی از منتقدان بر این باور بودند که این مدل در برخی قسمت ها نمی تواند به طور کامل انتظارات را برآورده کند. مدیریت آن کمتر از ستاره ای بود و مسائل مربوط به قابلیت اطمینان به شهرت آن لطمه زد. موضوعی که با توجه به سابقه تاریخی این برند دور از انتظار نبود.

با این حال، این نقاط ضعف احتمالاً برای خریداران هدف 8C اهمیت چندانی نداشت. ظاهر فوق العاده جذاب این خودرو به تنهایی می تواند دلیل کافی برای خرید آن باشد. علاوه بر این، افرادی که به ندرت از چنین خودرویی استفاده می کنند، کمتر با محدودیت های هندلینگ و مشکلات بالقوه قابلیت اطمینان مواجه می شوند.

قلب فراری در قفسه سینه آلفارومئو 8C

در قلب آلفارومئو 8C یک موتور ویژه F136 V8 قرار داشت. موتوری که حاصل همکاری فراری و مازراتی بود و تولید آن از سال 2001 آغاز شد. این موتور بیش از دو دهه در محصولات مختلف مورد استفاده قرار گرفت و در طول عمر خود تغییرات و پیشرفت های چشمگیری را تجربه کرد. یک دستاورد چشمگیر برای یک موتور تولیدی.

F136 اصلی 4.2 لیتر حجم داشت و 385 اسب بخار قدرت و 333 پوند فوت گشتاور تولید می کرد. این نسخه در اوایل دهه 2000 مازراتی کوپه و اسپایدر و همچنین مازراتی کواتروپورته اواسط دهه 2000 مورد استفاده قرار گرفت.

با معرفی آلفارومئو 8C حجم موتور به 4.7 لیتر افزایش یافت و قدرت خروجی آن به 444 اسب بخار قدرت و 354 پوند فوت گشتاور معادل حدود 480 نیوتن متر رسید. روند افزایش قدرت این خانواده موتور در این نقطه متوقف نشد. فراری 458 Speciale و نسخه روباز Speciale A قوی ترین خودروهای مجهز به این موتور بودند که از آن 597 اسب بخار قدرت و 398 پوند فوت گشتاور معادل حدود 540 نیوتن متر استخراج می کردند.

استفاده از این موتور در یک ماشین مسابقه ای تک نفره

موتور V8 فراری به خودروهای جاده ای محدود نمی شد و در مسابقات نیز مورد استفاده قرار می گرفت. این موتور عمدتاً موتورهای مسابقه‌ای فراری GT را تامین می‌کرد، اما در یک نمونه قابل توجه به خودروهای مسابقه‌ای تک‌نفره نیز راه پیدا کرد.

این خودرو Lola A1GP نام داشت که برای سری کوتاه مدت A1GP ساخته شد و بعدها در سطوح پایین سری BossGP به رقابت پرداخت. شرکت لولا با افتخار این خودرو را محصولی مجهز به موتور فراری معرفی کرد; ادعایی که با توجه به سابقه درخشان این موتور قابل درک بود.

چه شرکتی هنوز از موتور F136 استفاده می کند؟

پس از پایان تولید 458 در سال 2015، فراری استفاده از موتور F136 را در خودروهای جاده ای خود متوقف کرد. مازراتی به استفاده از این موتور ادامه داد و در نهایت با پایان تولید گرن توریسمو و گرن کابریو در سال 2019، حضور آن در محصولات این شرکت نیز پایان یافت.

در حال حاضر شرکت بلژیکی ژیلت، تولیدکننده کمتر شناخته شده در صنعت خودروهای اسپرت، تنها شرکتی است که این موتور را زنده نگه داشته است. نسخه 4.2 لیتری موتور F136 از سال 2009 به عنوان موتور اصلی Gillette Vertigo 5 Spirit، گران ترین محصول این شرکت انتخاب شد و همچنان در این خودرو استفاده می شود.

Gillette Vertigo 5 Spirit همچنین به عنوان پلت فرم پایه برای خودروی مفهومی Maserati Mostro زاگاتو استفاده شد. خودرویی خاص با بدنه سفارشی و طراحی چشمگیر بر اساس ساختار این مدل.

آلفارومئو 8C چه وجه اشتراکی با مازراتی محبوب دارد؟

آلفارومئو 8C نه تنها اشتراکات فنی با خودروهای فراری عصر خود داشت، بلکه بخش قابل توجهی از ساختار و تجهیزات خود را با چندین مدل محبوب مازراتی، یعنی GranTurismo، GranCabrio و Quattroporte نیز داشت.

بارزترین وجه مشترک این خودروها موتور V8 جذاب آنها بود، اما شباهت ها به موتور محدود نمی شد. پلت فرم آلفارومئو 8C نیز ارتباط نزدیکی با مازراتی گرن توریسمو داشت و گیربکس دستی اتوماتیک و سیستم انتقال نیرو به چرخ های عقب از دیگر اجزای مشترک آن ها بود.

شاید در نگاه اول استفاده گسترده از قطعات فنی مازراتی در آلفارومئو راه حلی برای کاهش هزینه های توسعه به نظر برسد، اما انتخاب چنین رویکردی منطقی بود. به گفته بسیاری از علاقه مندان، مازراتی گرن توریسمو یکی از بهترین خودروهای تاریخ این برند محسوب می شود. بنابراین استفاده از فناوری ها و ساختار فنی یک خودروی اسپرت موفق و آزمایش شده تصمیمی قابل دفاع بود.

خودروهای ویژه بر اساس آلفارومئو 8C

شاید فکر کنید آلفارومئو 8C استاندارد به اندازه کافی خاص و منحصر به فرد بود، اما برخی از طراحان و سازندگان معتقد بودند که قابلیت های این پلتفرم فراتر از نسخه اصلی است. به همین دلیل چندین خودروی خاص و سفارشی بر اساس آن ساخته شد که از جمله آنها می توان به آلفارومئو پندیون، آلفارومئو BAT 11 و آلفارومئو دیسکو ولانته ساخت تورینگ اشاره کرد.

مدل BAT 11 چهارمین عضو از خانواده خودروهای مفهومی BAT بود. مجموعه ای که به خاطر طراحی های خارق العاده و باله های بسیار متمایزش معروف است. در مقابل، Pendion با ظاهری آینده نگر و عناصر طراحی جسورانه معرفی شد. درهای این خودرو از پشت لولا شده بود و در هنگام باز شدن وضعیتی تقریبا معکوس نسبت به درهای قیچی شکل معمولی ایجاد می کردند.

در میان این خودروهای خاص، آلفارومئو دیسکو ولانته ساخت تورینگ بیشتر شناخته شده است. این خودرو مسیر طراحی دیسکو ولانته اصلی را در دهه 1950 ادامه داد. مدلی که با همکاری آلفارومئو و Carrozzeria Turing شکل گرفت. تورینگ در طراحی نسخه مدرن نیز نقش داشته است.

برخلاف BAT 11 و Pendion، Disco Volante وارد تولید محدود شد. تنها هفت دستگاه از این خودرو ساخته شد و با توجه به کمیاب بودن و وضعیت کلکسیونی آن، احتمالا ارزش نمونه های موجود امروز به چندین میلیون دلار می رسد.

قیمت آلفارومئو 8C در بازار امروز چقدر است؟

پس از آشنایی با امکانات و تاریخچه آلفارومئو 8C، احتمالاً قیمت این ابرخودرو در بازار کنونی نظر شما را به خود جلب خواهد کرد. با توجه به تولید محدود و متعلق به اواخر دهه 2000، خرید این مدل ارزان نخواهد بود. ارزش خودروها با توجه به شرایط بازار تغییر می کند، اما نسخه های کوپه و اسپایدر همواره با قیمت هایی در محدوده چند صد هزار دلاری معامله شده اند. نمونه هایی که به خوبی نگهداری شده و به خوبی حفظ شده اند، بسته به شرایط و سابقه مالکیتشان، معمولاً حدود 280000 تا 300000 دلار یا حتی بیشتر قیمت دارند.

در هر صورت چنین مبلغی قابل توجه تلقی می شود و خرید این خودرو بیشتر برای علاقه مندان جدی آلفارومئو مناسب خواهد بود; به خصوص اگر محدودیت های فنی آن را در نظر بگیریم. با این حال آلفارومئو 8C همچنان بزرگترین ابرخودروی ساخت این برند محسوب می شود و حتی می توان آن را در بین بهترین خودروهای تاریخ آلفارومئو قرار داد.

برای کسانی که بودجه خرید یک خودروی کلکسیونی با ظرفیت تبدیل شدن به یک کلاسیک ارزشمند در آینده را دارند و علاقه زیادی به خودروهای اسپورت ایتالیایی دارند، داشتن یک آلفارومئو 8C می تواند انتخاب متفاوتی باشد که آنها را از دیگر علاقه مندان به خودرو متمایز می کند.