محققان صنعت هوافضای چین طرح جدیدی برای نصب رادار بر روی بال های جنگنده ها و پهپادها ارائه کرده اند که با تغییر وضعیت پرواز و همکاری چند هواپیما می تواند شبکه راداری قدرتمندی را ایجاد کند.
گزارش کردن سرویس هوافضای تکناکاین فناوری جدید می تواند شیوه طراحی و استفاده از رادارهای نظامی را متحول کند. این طرح به جای نصب سیستم رادار در دماغه یا بالای بدنه هواپیما، تجهیزات اصلی آن را در داخل بال قرار می دهد. محققان بر این باورند که این رویکرد می تواند قابلیت های تشخیص گسترده ای را برای هواپیماهای کوچکتر و بدون سرنشین فراهم کند.
این فناوری در یک مطالعه علمی در مجله تخصصی Measurement & Control Technology معرفی شده است. رن یونسونگ و گروهی از محققان موسسه تحقیقات و طراحی هوانوردی چنگدو، وابسته به شرکت صنعت هوانوردی چین (AVIC) در تهیه این تحقیق شرکت داشتند.
موسسه چنگدو سابقه توسعه جنگنده رادارگریز J-20 چین را دارد. همچنین این مجموعه نسخه دو سرنشینه J-20S را طراحی کرده است که قابلیت انجام عملیات هماهنگ با هواپیماهای بدون سرنشین را دارد. مشارکت محققان این موسسه نشان می دهد که فناوری جدیدی در زمینه طراحی سیستم های شناسایی نظامی در حال بررسی است.
بیشتر بخوانید: انتشار واضح ترین تصاویر از پهپاد رادارگریز مرموز چین
افزایش برد تشخیص با رادارهای بالدار
جنگنده های معمولی معمولا رادار اصلی خود را در دماغه و پشت یک پوشش محافظ به نام رادوم قرار می دهند. در مقابل، هواپیماهای هشدار زودهنگام هوابرد از آرایه های راداری بزرگ که اغلب در بالای بدنه نصب می شوند، برای نظارت بر مناطق وسیع استفاده می کنند.
هر دو روش محدودیت های خاصی دارند. فضای کوچک دماغه جنگنده ها اندازه آنتن و تجهیزات رادار را محدود می کند. از طرفی نصب سازه های بزرگ بر روی بدنه هواپیما باعث افزایش وزن، مقاومت هوا و پیچیدگی طراحی می شود. این محدودیت ها استفاده از رادارهای قدرتمند را در هواپیماهای کوچک دشوار می کند.
به گزارش روزنامه ساوت چاینا مورنینگ پست، محققان چینی پیشنهاد نصب آنتن، واحدهای کنترل و تجهیزات مربوط به رادار را در داخل بال هواپیما داده اند. در این ساختار، سطح تابش آنتن به سمت پایین قرار گرفته و پوشش محافظ آن با شکل خارجی بال هماهنگ شده است.
این طرح می تواند بدون نیاز به نصب گنبد راداری برجسته، امکان استفاده از آنتنی با مساحت موثر بزرگتر را فراهم کند. البته ضخامت نسبتا کم بال هواپیما فضای موجود برای استقرار تجهیزات الکترونیکی را محدود می کند. برای حل این چالش، محققان استفاده بهینه از سطح بال و تغییر موقعیت پرواز را پیشنهاد کرده اند.
در یکی از حالت های عملیاتی، پهپاد بیش از 45 درجه حول محور طولی خود می چرخد. این حرکت باعث می شود آنتن نصب شده روی بال به سمت کناره هواپیما متمایل شود و پرتو رادار قسمت متفاوتی از محیط را پوشش دهد.
به این ترتیب هواپیما می تواند با تغییر زاویه پرواز، جهت پوشش رادار را تغییر دهد. این روش باعث کاهش وابستگی سیستم به آنتن های چرخان مکانیکی شده و امکان نظارت بر نواحی مختلف را فراهم می کند.
بیشتر بخوانید: ساخت پوشش رادارگریز گیاهی با قابلیت جذب 99.99 درصد امواج الکترومغناطیسی
تشکیل شبکه راداری پیشرفته چین با همکاری چند پهپاد
بخش مهم دیگری از طرح محققان چینی به ایجاد شبکه ای متشکل از چندین پهپاد اختصاص دارد. این رویکرد بر اساس مفهوم نبرد هوایی توزیع شده است که توسط آژانس پروژه های تحقیقاتی پیشرفته دفاعی ایالات متحده (دارپا) در سال 2014 مورد بررسی قرار گرفت.
در چنین ساختاری، چندین پهپاد کوچکتر وظایف شناسایی و رهگیری اهداف را بین خود به اشتراک می گذارند. گروهی از پرندگان می توانند به جای تکیه بر یک هواپیمای بزرگ و گران قیمت، مناطق مختلف را به طور همزمان رصد کرده و اطلاعات شناسایی را هماهنگ کنند.
محققان چهار حالت عملیاتی را برای این سیستم پیشنهاد کرده اند. این حالت ها شامل شناسایی همه جهته و چند جهته، نظارت گسترده، جستجوی متمرکز برای شناسایی اهداف خاص و عملیات هماهنگ برای مقابله با پارازیت الکترونیکی است.
در موقعیتهای مختلف، پهپادها میتوانند وظایف نظارتی را تقسیم کنند یا قدرت تشخیص خود را بر روی یک منطقه خاص متمرکز کنند. چنین قابلیتی می تواند انعطاف پذیری بیشتری را در ماموریت های هشدار اولیه ایجاد کند.
هواپیماهای هشدار زودهنگام معمولی فضای کافی برای نصب رادارهای بزرگ و سیستم های پردازشی قدرتمند دارند، اما هزینه بالا و اندازه بزرگ آنها تعداد قابل استقرار را محدود می کند. پهپادهای کوچکتر میتوانند جایگزین انعطافپذیری برای برخی از این مأموریتها باشند، در صورتی که به عملکرد شناسایی کافی و هماهنگی قابل اعتماد دست یابند.
این فناوری ممکن است در آینده برای جنگنده J-20 و هواپیماهای نسل بعدی چین، از جمله طرح های به اصطلاح J-36 و J-50 مورد بررسی قرار گیرد. با وجود این، تحقیقات منتشر شده هیچ یک از این جنگنده ها را به عنوان پلت فرم قطعی استفاده از سامانه معرفی نکرده است.
همچنین تاکنون برنامه توسعه، نتایج آزمایش پرواز یا تایید عملیاتی این فناوری منتشر نشده است. بنابراین رادار بالدار همچنان یک پروژه تحقیقاتی محسوب می شود و عملکرد نهایی آن هنوز به اثبات نرسیده است.
بیشتر بخوانید: از دوران جت های اولیه تا مخفی کاری کامل; روایت سیر تکاملی نسل ها















گفتگو در مورد این post