بازار؛ گروه صنعت: در چند سال گذشته تشدید عدم تعادل انرژی و تحمیل آن به صنایع مختلف بحث استفاده از سوخت های جایگزین را به دنبال داشته است. در این میان استفاده صنعت سیمان از زغال سنگ برای تامین انرژی مورد تاکید است.
به گفته سعید صمدی، دبیر انجمن زغال سنگ، «همه کارخانه های سیمانی که در اروپا فعالیت می کنند، چه در اروپای غربی و چه در اروپای شرقی، از زغال سنگ استفاده می کنند، اما در کشور ما به هیچ عنوان از این ظرفیت استفاده نمی شود». این در حالی است که در 60 سال گذشته سیمان ایران با زغال سنگ تولید می شد اما بعداً از مشتقات نفت و گاز شروع به کار کرد.
فعالان صنعت زغال‌سنگ می‌گویند زغال‌سنگ ارزان‌تر از نفت کوره، آلودگی کمتری ایجاد می‌کند و در داخل کشور موجود است و می‌تواند پاسخگوی نیاز صنعت سیمان باشد.
اما استفاده از زغال سنگ به عنوان منبع انرژی برای کارخانه های سیمان با چالش های بزرگی مواجه است. یکی از موانع بزرگ در این زمینه بحث فناوری است و آن طور که دبیر انجمن زغال سنگ می گوید تحقق این موضوع در مراحل اولیه مستلزم ورود دانش فنی از خارج است و پس از آن می توان بومی سازی این فناوری را انجام داد.
از سوی دیگر این موضوع به تمایل و توانایی مالی شرکت های سیمانی نیز بستگی دارد. دبیر انجمن سیمان می گوید: اکثر شرکت های سیمانی دولتی هستند، در بورس هستند و الزام به تقسیم 90 درصد سود پس از برگزاری مجامع، امکان سرمایه گذاری این شرکت ها را سلب کرده است و ورود به حوزه انرژی های نو نیازمند بازنگری در این وضعیت است.
استفاده از زغال سنگ بستگی به موقعیت جغرافیایی کارخانه های سیمان دارد و طبیعتا امکان استفاده از این منبع انرژی برای همه شرکت های سیمان وجود ندارد.
علی اکبر الوندیان دبیر انجمن صنفی کارفرمایان صنعت سیمان در گفت و گو با خبرنگار بازار وی با بیان اینکه این موضوع از سال گذشته مطرح شده است، گفت: استفاده از زغال سنگ بستگی به موقعیت جغرافیایی کارخانه های سیمان دارد و طبیعتا امکان استفاده از این منبع انرژی برای همه شرکت های سیمانی وجود ندارد. این موضوع هنوز در صنعت سیمان اجرایی نشده اما همچنان در حال بررسی است. در حال حاضر برخی از کارخانه های واقع در نزدیکی معادن زغال سنگ در حال بررسی امکان استفاده از این منبع انرژی هستند.
الوندیان تصریح کرد: تصمیم گیری در این زمینه باید بر اساس مدل های اقتصادی و با در نظر گرفتن هزینه های استخراج زغال سنگ و حمل و نقل صورت گیرد. از سوی دیگر کارخانه های سیمان ما در حال حاضر تجهیزات لازم برای مصرف زغال سنگ را ندارند. استفاده از این سوخت مستلزم ایجاد یک خط کامل مصرف زغال سنگ است که شامل تجهیزاتی مانند آسیاب تبدیل زغال سنگ به پودر، سیستم انتقال و مشعل های مخصوص می باشد. تهیه و نصب این تجهیزات نیز نیازمند سرمایه گذاری است.
حدود 65 درصد کارخانه های سیمان تحت مدیریت یا نظارت نهادهای دولتی و عمومی مانند شستا، وزارت دفاع، بنیاد مصطفان و بانک ملی هستند. اکثر این شرکت ها در بورس حضور دارند و حدود 90 درصد سود خود را پس از برگزاری مجامع تقسیم می کنند. در نتیجه این شرکت ها منابع مالی کافی برای سرمایه گذاری در پروژه های عمرانی و نوسازی ندارند و بسیاری از آنها با محدودیت نقدینگی مواجه هستند که نیاز به بازنگری دارد.
وی با تاکید بر اینکه سرمایه گذاری صنعت سیمان و استفاده از زغال سنگ به عنوان سوخت نیازمند حمایت است، گفت: حدود 65 درصد کارخانه های سیمان تحت مدیریت یا نظارت نهادهای دولتی و عمومی مانند شستا، وزارت دفاع، بنیاد مصطفان و بانک ملی هستند. اکثر این شرکت ها در بورس حضور دارند و حدود 90 درصد سود خود را پس از برگزاری مجامع تقسیم می کنند. در نتیجه این شرکت ها منابع مالی کافی برای سرمایه گذاری در پروژه های عمرانی و نوسازی ندارند و بسیاری از آنها با محدودیت نقدینگی مواجه هستند که نیاز به بازنگری دارد.
دبیر انجمن صنفی کارفرمایان صنعت سیمان گفت: می توان از مدلی مشابه مصوبه دولت برای پالایشگاه ها استفاده کرد که در یک دوره چهار ساله بخشی از سود شرکت به نوسازی این حوزه و اجرای طرح های سرمایه گذاری اختصاص یافت.
شرکت های سیمانی همچنین باید بخشی از سود خود را به سرمایه گذاری در انرژی و نوسازی زیرساخت ها از جمله استفاده از زغال سنگ، ساخت نیروگاه های خورشیدی و استفاده از نیروگاه های بازیابی حرارت اختصاص دهند. اجرای این طرح ها می تواند به تاب آوری صنعت سیمان در برابر چالش های تامین انرژی کمک کند.
به گفته الوندیان، شرکت های سیمانی باید بخشی از سود خود را به سرمایه گذاری در حوزه انرژی و نوسازی زیرساخت ها از جمله استفاده از زغال سنگ، ساخت نیروگاه های خورشیدی و استفاده از نیروگاه های بازیابی حرارت اختصاص دهند. اجرای این طرح ها می تواند به صنعت سیمان کمک کند تا در برابر چالش های تامین انرژی تاب آوری بیشتری پیدا کند.
الوندیان تصریح کرد: این سرمایه گذاری ها نه تنها برای ثبات و توسعه صنعت ضروری است، بلکه در بلندمدت به نفع سهامداران خواهد بود. زیرا توسعه زیرساخت ها، نوسازی تجهیزات و کاهش هزینه های انرژی می تواند منجر به افزایش بهره وری و حفظ ارزش سرمایه گذاری آنها شود.
دبیر انجمن صنفی کارفرمایی صنعت سیمان در پایان تاکید کرد: بازنگری در سیاست تقسیم 90 درصدی سود شرکت های سیمانی ضروری است. در غیر این صورت ادامه روند فعلی منابع لازم برای سرمایه گذاری های بلندمدت را محدود کرده و در نهایت باعث فرسودگی تجهیزات و تضعیف رقابت پذیری این صنعت می شود.
گفتگو در مورد این post