«کگل» چرا با ضریب ۷ معامله می‌شود؟

بازار؛ گروه بورس: بازار سرمایه رویکردی دوگانه به «شرکت معدنی و صنعتی گل گهر» (کگل) دارد. برخوردی که خود را در قالب دو عدد کاملا متفاوت نشان می دهد. تابلوی معاملات امروز ضریب عطف به گذشته سهم را حدود 12 برابر نشان می دهد. اما وقتی قیمت روز را بر سود تخمینی 12 ماه آینده تقسیم می کنیم، به نسبتی در محدوده 6.8 تا 7.2 می رسیم. سطحی که نه تنها از میانگین تاریخی خود سهم کمتر است، بلکه از میانگین گروه کانه های فلزی نیز کمتر است. این فاصله 40 درصدی بین «سود گذشته» و «سود آینده» از جهش نرخ فروش گندله در بورس کالا به رکورد درآمد ماهانه و پیشرفت پروژه‌های فولادسازی ناشی می‌شود. با این حال، سایه خطراتی مانند حقوق معدنکاری دولتی و عدم تعادل انرژی نیز بر این معادله سنگینی می کند.

این روزها بازار سرمایه رویکردی دوگانه به «شرکت معدنی و صنعتی گل گهر» (کگل) دارد. برخوردی که خود را در قالب دو عدد کاملا متفاوت نشان می دهد. تابلوی معاملات امروز ضریب عطف به گذشته سهم را حدود 12 برابر نشان می دهد. اما وقتی قیمت روز را بر سود تخمینی 12 ماه آینده تقسیم می کنیم، نسبتی در محدوده 6.8 به 7.2 بدست می آوریم.

یک پنل، دو عدد؛ داستان فاصله 12 تا 7

اولین قدم برای درک موقعیت فعلی “کگل” بررسی وضعیت تابلوی معاملات است. قیمت پایانی سهم در معاملات اخیر حدود 290 تومان در نوسان بود و ارزش بازار شرکت را در آستانه 2 همات نگه داشت. پس از آخرین افزایش سرمایه، سرمایه شرکت به 655 هزار میلیارد ریال رسیده و سهام شناور در محدوده 23 درصد قرار دارد. ترکیبی که کگل را به یکی از سنگین وزن ها در گروه سنگ های فلزی تبدیل کرده است.

اگر قیمت روز را بر سود تحقق یافته 12 ماه گذشته (حدود 24 تومان) تقسیم کنیم، ضریب ماسبق حدود 12 به دست می آید. عددی که در نگاه اول کمی ارزشمندتر از میانگین 13.8 تا 14 برابر گروه به نظر می رسد. اما ماجرای اصلی در سوی دیگر معادله است: با احتساب سود تخمینی 40 تا 43 تومانی هر سهم برای سال مالی پیش رو، ضریب پیش رو سهم به محدوده 6.8 تا 7.2 سقوط می کند.

این کاهش چشمگیر به معنای یک چیز است: بازار هنوز به طور کامل “سود آینده” را در نظر نگرفته است. در ادبیات تحلیل بنیادی، چنین شکافی معمولاً به سه دلیل شکل می‌گیرد. یا بازار رشد سود را موقتی و دوره ای می داند یا ریسک های پیش رو را سنگین تر از آنچه هست ارزیابی می کند یا صرفاً در فاز نقدینگی کم و کاهش است. تعیین اینکه کدام سناریو درست است، کلید تصمیم گیری در مورد این سهام است.

برای درک دامنه برآوردها، مقایسه سه سناریوی اصلی تحلیلگران آموزنده است:

کگل مردادماه امسال با شناسایی درآمدی بالغ بر 15 هزار و 28 میلیارد تومان، رکورد تاریخی درآمد ماهانه خود را شکست. درآمدی معادل حدود 40 درصد از کل درآمد صنعت سنگ آهن در آن ماه. این رقم نسبت به ماه قبل ۲۳ درصد و نسبت به مدت مشابه سال قبل ۵۳ درصد رشد داشته است. اعدادی که نشان می دهد رشد درآمد تنها تحت تاثیر تورم نیست، بلکه رگه هایی از افزایش حجم تولید و بهبود ترکیب فروش را نیز می توان در آن مشاهده کرد.

کارنامه 15 مرداد همتی; موتور سود روشن است

مهمترین معیاری که از برآورد سود تحلیلگران پشتیبانی می کند، عملکرد سود ماهانه شرکت است. اقدامی که به دلیل شفاف بودن قیمت گذاری محصولات در بورس کالا، کمترین فاصله را با واقعیت دارد.

کگل مردادماه امسال با شناسایی درآمدی بالغ بر 15 هزار و 28 میلیارد تومان، رکورد تاریخی درآمد ماهانه خود را شکست. درآمدی معادل حدود 40 درصد از کل درآمد صنعت سنگ آهن در آن ماه. این رقم نسبت به ماه قبل ۲۳ درصد و نسبت به مدت مشابه سال قبل ۵۳ درصد رشد داشته است. اعدادی که نشان می دهد رشد درآمد تنها تحت تاثیر تورم نیست، بلکه رگه هایی از افزایش حجم تولید و بهبود ترکیب فروش را نیز می توان در آن مشاهده کرد.

خلاصه تصویر 8 ماهه سال مالی جاری نیز گویای این است: درآمد شرکت از مرز 95 درصد عبور کرده است. رقمی که عملا به تنهایی کل فروش سال مالی گذشته را پوشش می دهد. چنین فرآیندی امکان اعلام «انحراف مثبت» از پیش بینی سود و در نتیجه تعدیل مثبت صورت های مالی را از یک فرض دور از ذهن به یک سناریوی محتمل افزایش می دهد.

در سطح قیمت گذاری، متوسط ​​نرخ فروش گندله – محصول اصلی و سودآور شرکت – از حدود 11.7 میلیون تومان در بودجه شرکت به بیش از 14.4 میلیون تومان در هر تن رسیده است. جهشی نزدیک به 30 درصد که مستقیماً به حاشیه سود عملیاتی منتقل می شود. ریشه این جهش به فرمول درصد قیمت گذاری شمش فولاد برمی گردد. فرمولی که در ماه های اخیر به نفع فروشندگان سنگ آهن و گندله تغییر جهت داده است.

آنچه که افق میان مدت کگل را از سهام “دوره صرفا معدنی” خارج می کند، پیشرفت پروژه های زنجیره ارزش است. پروژه هایی که می توانند ترکیب درآمدی شرکت و پایداری سود را برای همیشه تغییر دهند.

فولادسازی و نیروگاه; جوکرهای پنهان P/E سال 1406

آنچه که افق میان مدت کگل را از سهام “دوره صرفا معدنی” خارج می کند، پیشرفت پروژه های زنجیره ارزش است. پروژه هایی که می توانند ترکیب درآمدی شرکت و پایداری سود را برای همیشه تغییر دهند.

مهمترین این پروژه ها طرح فولادسازی برای توسعه آهن و فولاد گلغار است که راه اندازی تدریجی فازهای آن از نیمه دوم سال مالی جاری آغاز می شود. ورود شرکت به حلقه نهایی زنجیره – از سنگ آهن و گندله تا شمش فولاد – دو اثر اساسی دارد: اول افزایش ارزش افزوده هر تن محصول فروخته شده و دوم کاهش حساسیت سودآوری نسبت به نوسانات قیمت سنگ آهن و گندله؛ یعنی افزایش ارزش افزوده هر تن محصول فروخته شده. زیرا شرکت فولاد فروش خود مصرف کننده سنگ آهن است و نرخ پایین مواد اولیه برای آن هزینه ای ندارد.

علاوه بر این، ورود شرکت به عرصه نیروگاه موجب تقویت سود حاصل از سرمایه گذاری در سال های 1405 و 1406 می شود. درآمدی که پایدارتر از عملیات معدنی است و به نوسانات بورس کالا وابسته نیست.

اثر این تغییر ساختاری در سود هر سهم در سال مالی 1406 بین 55 تا 68 تومان برآورد می شود و سناریوهای خوش بینانه تری – که شامل تاثیر کامل ظرفیت های جدید فولادسازی است – تا سقف 100 تومان پیش می رود. حتی از جمله محافظه‌کارانه‌ترین این چهره‌ها، P/E سهم آینده برای افق دو ساله به زیر 5 برابر می رسد. عددی که به ندرت در صنعت معدن و فلزات دیده می شود.

اثر این تغییر ساختاری در سود هر سهم در سال مالی 1406 بین 55 تا 68 تومان برآورد می شود و سناریوهای خوش بینانه تری – که شامل تاثیر کامل ظرفیت های جدید فولادسازی است – تا سقف 100 تومان پیش می رود. حتی از جمله محافظه‌کارانه‌ترین این چهره‌ها، P/E سهم آینده برای افق دو ساله به زیر 5 برابر می رسد. عددی که به ندرت در صنعت معدن و فلزات دیده می شود.

چهار خطری که می تواند معادله را به هم بزند

هیچ گزارش تحلیلی بدون ترسیم منصفانه ریسک ها کامل نمی شود. چهار متغیر اصلی می توانند سناریوی تحقق سود را تضعیف کنند:

1. حقوق دولتی و منافع مالکانه: ریسک شماره یک شرکت های معدنی همیشه در دست سیاستمداران است. هرگونه تغییر در فرمول محاسبه حقوق دولتی معادن و یا افزایش نرخ سود مالکیت در قبوض بودجه به طور مستقیم و غیرمستقیم بر حاشیه سود معادن تاثیر خواهد گذاشت. تجربه سال های گذشته نشان داده است که چنین تغییراتی می تواند در یک شب چند صد میلیارد تومان از سود شرکت های بزرگ معدنی «تبخیر» کند.

2. عدم تعادل انرژی: محدودیت برق در فصل تابستان و افت فشار گاز در زمستان تهدیدی همیشگی برای حجم تولید در واحدهای صنعتی بزرگ است. برای کگل که تولید گندله و در آینده نزدیک تولید فولاد برق دارد، تداوم و شدت قطعی ها درصد تحقق ظرفیت اسمی را تعیین می کند.

3. قیمت جهانی فولاد و سنگ آهن: از آنجایی که قیمت محصولات این شرکت به عنوان درصدی از قیمت شمش فولاد تعیین می شود، کاهش رشد بازار جهانی فولاد – به عنوان مثال، به دنبال تضعیف تقاضای چین – به تدریج به قیمت های داخلی سرایت می کند. جهش های اخیر در نرخ گندله تا زمانی که بازار جهانی حمایت کننده باشد، پایدار است.

4. نرخ ارز میانی و توافقی: بخش عمده ای از درآمد صادراتی شرکت با نرخ ارز مرکز مبادله می شود. فاصله بین این نرخ و بازار آزاد یک متغیر کلیدی در محاسبه درآمد دلاری است. همگرایی این دو نرخ به معنای تقویت سود و واگرایی مجدد به معنای انحراف منفی از پیش بینی ها است.

فاصله ضریب 12 امروز تا ضریب 7 فردا همان فاصله ای است که در بازار سرمایه – به شرط تحقق سود مورد انتظار – آلفای یک معامله را ایجاد می کند.

خلاصه ارزش گذاری محافظه کارانه یا بی توجهی به بازار؟

آنچه اعداد می گویند واضح است: “کگل” با P/E فوروارد کمتر از 7 برابر است، از دیدگاه بنیادی، در محدوده ارزش گذاری جذابی قرار دارد. جایی که کاتالیزورهای سود – از جهش در نرخ گندله تا ثبت فروش ماهانه و استارت‌آپ‌های فولادسازی – زیربنای بازنگری‌های مثبت درآمد هستند و نسبت آتی 1406 حتی می‌تواند به زیر 5 برابر کاهش یابد.

از سوی دیگر، خطرات تعرفه ای و انرژی نشان می دهد که امنیت مطلق وجود ندارد. شاید به همین دلیل است که بازار حاضر به بستن ضریب پیش‌روی سهم بالاتر از 7 نیست. آنچه سرمایه‌گذار آگاه را از سایر بازیگران متمایز می‌کند، نظارت مستمر بر سه متغیر گزارش‌های فروش ماهانه در کدال (به عنوان پیش‌بینی سود)، مصوبات مربوط به حقوق دولت در بودجه و شکاف نرخ ارز بین مرکز مبادلات و بازار آزاد است. هر یک از این متغیرها می توانند سرنوشت شکاف بین «سود تحلیل شده» و «سود تحقق یافته» را تعیین کنند.

در نهایت فاصله ضریب 12 امروز و ضریب 7 فردا همان فاصله ای است که آلفای یک معامله در بازار سرمایه را تشکیل می دهد – البته به شرط تحقق سود مورد انتظار.