پایان یک عصر؛ بوگاتی رسما از فولکس واگن جدا شد

این معامله در 9 سپتامبر پس از دریافت تاییدیه های نظارتی تکمیل شد و تقریبا 1 میلیارد یورو درآمد برای پورشه به همراه داشت. از این مبلغ 250 میلیون یورو به تعهدات مربوط به صندوق های بازنشستگی اختصاص می یابد.

در نگاه اول می توان این اقدام را بخشی از برنامه پورشه برای ساده سازی سبد سرمایه گذاری و تمرکز بیشتر بر فعالیت های اصلی این شرکت دانست. با این حال، اهمیت معامله بسیار فراتر از انتقال مالی است. چرا که با خروج پورشه، حضور مستقیم گروه فولکس واگن در بوگاتی پس از نزدیک به سه دهه به پایان می رسد.

این داستان از سال 1998 شروع شد. زمانی که فردیناند پیش، مدیر وقت گروه فولکس واگن، حقوق نام بوگاتی را به دست آورد. او فقط به افزودن یک برند لوکس دیگر به مجموعه رو به رشد فولکس واگن فکر نمی کرد، بلکه اهداف بلندپروازانه تری برای نام فرانسوی داشت.

پسچه که به سبک مدیریتی سخت گیرانه و مستبد معروف بود، در همان سال فولکس واگن را به خرید بوگاتی، لامبورگینی و بنتلی هدایت کرد. این حرکت بخشی از برنامه تهاجمی این گروه برای ورود قدرتمندتر به بازار خودروهای فوق لوکس بود.

در بین این سه برند، پروژه بوگاتی افراطی ترین و بلندپروازانه ترین بود. پش به دنبال ساخت خودرویی بود که مرزهای فناوری خودرو را جابجا کند و این پروژه در نهایت به ساخت ویرون منجر شد.

ویرون 1000 اسب بخاری به یکی از مهمترین ابرخودروهای دهه 2000 تبدیل شد و موقعیت بوگاتی مدرن را به عنوان سازنده خودروهای فوق العاده قدرتمند، بسیار گران قیمت و فوق العاده مهندسی شده تثبیت کرد.

نقش پش در شکل گیری بوگاتی امروزی را نمی توان نادیده گرفت. پس از مرگ او در سال 2019، خود بوگاتی تاکید کرد که بدون پش، این برند به شکل فعلی وجود نخواهد داشت.

پورشه بعدها نقش مهمی در مرحله بعدی تکامل بوگاتی ایفا کرد. در سال 2021، پورشه و ریماک بوگاتی ریماک را تأسیس کردند. در این ساختار گروه ریماک 55 درصد سهام و سهم پورشه 45 درصد بود. پورشه همچنین 20.6 درصد از سهام گروه ریماک را در اختیار داشت.

هدف از این همکاری گردآوری میراث بوگاتی از موتورهای احتراق داخلی با تخصص ریماک در فناوری خودروهای الکتریکی بود. ترکیبی که می تواند مسیر جدیدی را برای آینده این برند فوق لوکس ایجاد کند.

سوپراسپرت های 16 سیلندر

این همکاری منجر به تولید خودروهای بسیار خاص شد. دوران Chiron منجر به تولید مدل هایی مانند Mistral و به دنبال آن Tourbillon شد که نشان داد بوگاتی قرار نیست فقط یک ابرخودروی الکتریکی باشد.

Tourbillon از یک موتور 16 سیلندر تنفس طبیعی در کنار سیستم هیبریدی استفاده می کند. این ترکیب نشان می دهد که حرکت صنعت به سمت الکتریکی سازی لزوماً به معنای کنار گذاشتن کامل موتورهای احتراقی برای بوگاتی نیست.

اکنون پورشه از این ساختار خارج شده و کنسرسیومی به رهبری HOF Capital و با حضور سرمایه گذارانی از جمله BlueFive Capital مستقر در ابوظبی خرید سهام پورشه را نهایی کرده است. پس از این معامله، گروه ریماک همچنان سهامدار اصلی بوگاتی ریماک است. میت ریماک علاوه بر ادامه کار به عنوان مدیرعامل بوگاتی ریماک، ریاست شرکت خودروسازی بوگاتی را نیز بر عهده گرفته است.

برای پورشه دلیل این تصمیم مشخص است. این شرکت اعلام کرده است که قصد دارد تمرکز خود را بر تجارت اصلی خود افزایش دهد و منابع بیشتری را به محصولات جدید اختصاص دهد. از جمله جانشین نسل اول ماکان. پورشه در حال کار بر روی نسخه های الکتریکی باکستر و کیمن است و قصد دارد مدل های بنزینی را به خط تولید خود بازگرداند. یک SUV سه ردیفه نیز در برنامه این شرکت قرار دارد و احتمال تولید مدلی جدید با ماهیت GT و حتی یک سوپراسپرت جدید مطرح شده است.

برای بوگاتی، این معامله فراتر از پایان یک دوره، آغاز مرحله جدیدی است. این برند اکنون با کنترل قوی ریماک و حمایت مالی گروه جدیدی از سرمایه گذاران وارد مسیر بعدی خود شده است. مسیری که Matte Rimac در چشم انداز بلند مدت خود طی خواهد کرد.

بوگاتی محصولات خود را تا سال 2029 به فروش رسانده است که چشم انداز تجاری این برند را برای بقیه دهه بسیار امیدوارکننده می کند. در نهایت، هدایت چنین برندی در دستان شخصی مانند Mate Rimac بسیار مهم است. فردی که علاقه عمیقی به خودرو و مهندسی دارد و تجربه اش می تواند نقش مهمی در آینده بوگاتی داشته باشد.