جست و گریز رویایی آهوان در پارک ملی گلستان

بازار؛ گروه استان ها: پارک ملی گلستان بزرگترین پارک طبیعی ایران است که در استان های گلستان و خراسان شمالی واقع شده است. این پارک ملی از نظر تنوع اکولوژیکی با بسیاری از کشورهای اروپایی رقابت می کند و به عنوان قدیمی ترین پارک ملی ایران، نیمی از پستانداران کشور را در خود جای داده است.

امکان کمپینگ، فرصت دیدن حیات وحش، زیبایی های طبیعی، آبشارها و دریاچه ها از جمله جاذبه ها و امکانات پارک ملی است. یکی از مهم ترین گذرگاه های استان در این سفرها، پارک ملی گلستان در شرق این استان است، پارکی که گردشگران نوروزی از نقاط مختلف کشور هزاران کیلومتر را طی می کنند تا از جاذبه های آن لذت ببرند.

ذخیره گاه زیست کره

پارک ملی گلستان با وسعت 91 هزار و 895 هکتار در شهرستان گالیکش در شرق استان گلستان و غرب استان خراسان شمالی واقع شده است.

وجود جنگل‌های هیرکانی با انواع درختان کهنسال، حرکت حیوانات وحشی، رودخانه‌ها و آبشارهای مختلف در ارتفاعات و نواحی پایین دست که بارزترین آن‌ها میرزابیلو، سولگرد و لهاندور، تنگه گل و دشت است، گردشگران زیادی را به خود جذب می‌کند. مسافران به حضور او در قدیمی ترین پارک ملی ایران تشویق می کند.

این پارک از نظر آب و هوایی در قسمت غربی دارای آب و هوای نیمه مرطوب و معتدل و در قسمت های جنوبی و شرقی دارای آب و هوای سرد و خشک و سرد و نیمه خشک با اختلاف بارندگی سالانه بین 150 تا 1000 می باشد. میلی متر

پارک ملی گلستان تا سال 1336 به عنوان اولین پارک ملی کشور شناخته می شود

پارک ملی گلستان به عنوان اولین پارک ملی کشور، قبل از سل ۳۶ یکی از شکارگاه های شناخته شده و معروف کشور بوده که به «جنگل گلستان» معروف بوده است. تماشای گله قوچ و میش، آواز رودخانه و آواز شیرین پرندگان بخشی از قاب پارک ملی گلستان است.

مجموعه ای از انواع حیات وحش

پارک ملی گلستان یکی از بهترین زیستگاه های پستانداران بزرگ مانند پلنگ، خرس قهوه ای، گرگ، وشق، مارال، شوکا، میش و بز وحشی، آهو ایرانی و گراز است و به خاطر جمعیت زیاد قوچ های اوریال از شهرت ویژه ای برخوردار است. و گوسفند بر اساس گزارش های رسمی سازمان حفاظت محیط زیست کشور، 69 گونه پستاندار، 150 گونه پرنده، 1100 گونه حشره، 44 گونه خزنده، 13 گونه ماهی، 3 گونه دوزیست و هزار و 360 گونه گیاهی در گلستان زندگی می کنند. پارک بر اساس همین گزارش، حدود 9 هزار راس قوچ و میش، هزار شتر و بز، 900 آهو و 400 آهو در آن زندگی می کنند.

در این پارک گونه های مختلفی از پستانداران و پرندگان وجود دارد که برخی از آنها هنوز شناسایی نشده اند اما پستانداران شناخته شده بالغ بر 69 گونه می باشد.

سمور جنگلی گوشتخواری است که احتمالا فقط در پارک ملی گلستان زندگی می کند و بر ارزش ژنتیکی این پارک افزوده است. بیش از 18 گونه خفاش در این پارک ملی شناسایی شده است.

همچنین این منطقه یکی از بهترین زیستگاه های گوسفند وحشی اوریال است که بزرگترین و قدیمی ترین زیرگونه گوسفند وحشی ایران است. در ارتفاعات جنوبی پارک می توانید این گوسفندان وحشی را ببینید که اکنون به نماد پارک تبدیل شده اند.

اسب پریدن در دشت میرزا بایلو

یکی از جاذبه های منحصر به فرد پارک ملی گلستان، پرش آهوان در دشت میرزا بایلو است که در حاشیه جاده ملی می رقصد و مناظر زیبایی را برای گردشگران ایجاد می کند و بهترین عید برای رهگذران است.

حدود 150 گونه پرنده در این پارک ملی شناسایی شده است که بیش از 60 گونه از آنها بومی منطقه هستند و نزدیک به 50 گونه آن را فقط در بهار و تابستان می توان مشاهده کرد.

از مهمترین این پرندگان می توان به قرقاول، کبک، تیهو، زنگوله، خروس سینه سیاه، ابیا، بلدرچین معمولی، دارکوب سیاه، بلبل، توکا باغی، انواع بلبل، زردچوبه، مگس گیر، زنبور عسل و آهوی دم قرمز اشاره کرد. شکار پرندگانی مانند جغد خالدار، دیلیجه، پاولند سارگپه، سارگپه، دو عقاب، دال سیاه، دال، عقاب دریایی دم سفید، بالابان و هوما.

اختلاف ارتفاع در پارک گلستان حدود دو هزار متر است که باعث شده است شاهد تنوع زیستگاه ها و ریز بوم های فراوان در پارک باشیم. تصور کنید چند گونه گیاهی خاص را می توان در چنین پارک وسیعی یافت.

گیاهان اصلی پارک به دلیل وجود اقلیم های مختلف متنوع هستند. مهم ترین گونه های گیاهی شامل بلوط، مازو بلند، توت، فرشته، افرا، نمدار، خرمندی، گنجشک زبان، پلت، شیردار، کرکو، آزاد، اوری، توسکا، شیردار، بارانک، انجیر، توت، توت، داغداغان، ازگیل، ولیک، زالزالک، شاه توت، گوجه وحشی، شیر خاک رس، گردو، تمشک، انار وحشی، گلابی وحشی، زرشک، خار، انگور فرنگی، پرنده، کاروان، کلاه میرحسن، گون، چوبک، درمنه، خار شتر و ارس.

آبشارهای چشم نواز پارک ملی گلستان

در این پارک زیبا، آبشارهای چشم نوازی وجود دارد که مسافران در کنار این آبشارها و رودخانه های آن به استراحت می پردازند.
آبشار زیبای آق سو یکی از این موارد است. علاوه بر آق سو، آبشار جنگلی گلستان با ارتفاع 70 متر و دبی 30 لیتر در ثانیه در 40 کیلومتری شهرستان گالیکش قرار دارد.

رودخانه های زیادی در پارک ملی در جریان است که از مهم ترین آنها می توان به چشمه های مادرسو، زاو، قورتو، گلشن، گلستان، جانو، سردرخانه، دوشان، آقسو، چشمه کرکلی و … اشاره کرد.

از مهمترین کوه ها و دره های این پارک می توان به ارتفاعات قره قون، تنگه گل، شاخا، یکه قدم، علمه، قره قشلی، قوفی قورچی و … اشاره کرد.

مناظر دیدنی و بی نظیر این پارک، دره آبشار در کنار بزرگراه آسیایی و در پنج کیلومتری شرق تنگه گل با آبشار زیبا و بلند، دره آلمه، دره علی، دره آن سر و دره قرغون است.

اثرات ایجاد در جنگل های انبوه و آبشارها

از جمله پدیده‌های طبیعی در این منطقه، جنگل‌های انبوه و فشرده در دامنه‌های کوه و بستر دره و جریان رودخانه و چشمه‌های دائمی و فصلی فراوان، صحنه‌های زیبایی از خلقت را پیش روی طبیعت‌گردان قرار داده است.

موزه حیات وحش پارک ملی گلستان (میرزا بایلو) در حاشیه شرقی پارک ملی گلستان قرار دارد.

موزه حیات وحش پارک ملی گلستان (میرزا بایلو) در منتهی الیه شرقی پارک ملی گلستان واقع شده و مجموعه ای غنی و متنوع از جوامع گیاهی و جانوری، گیاهان و جانوران وحشی و منحصر به فرد را در خود جای داده است.

این مجموعه در سال 1362 موزه حیات وحش کوچکی بود که بعدها به دلیل علاقه مردم به بازدید از آن توسعه یافت.

در پارک ملی گلستان مهمترین منابع آبی پارک در سطح آن پراکنده است اما در جنوب غربی پارک چشمه های بیشتری وجود دارد.

در فصل بارندگی چشمه سولوکلی محیط آبی بزرگی را در پارک ایجاد می کند که از نظر تنوع اکوسیستمی بسیار حائز اهمیت است. سولوکلی یک تالاب طبیعی و موقت و تنها تالاب در نوع خود در منطقه است.

«سلوک» در زبان ترکمنی به معنای «زالو» و «لی» به معنای مکان است. بنابراین سولوکلی در لغت به معنای زیستگاه زالو است.

تالاب سولوکلی از چشمه آب شیرین و باران های فصلی تغذیه می شود. حداکثر عمق این تالاب به یک متر می رسد.

تالاب سولوکلی به وسعت چهار هکتار در ارتفاعات جنگلی عمیق کوه بیلی در پارک ملی گلستان قرار دارد. این تالاب در حدود 450000 سال پیش پوشیده از گونه های هدر و ریش بزی بوده است.

به گزارش خبرنگار بازار، پارک ملی گلستان یکی از ذخیره گاه های مهم زیست کره محسوب می شود که از نظر حفظ تنوع زیستی کشور از جایگاه ویژه ای برخوردار است و حفاظت و نگهداری از آن بسیار حائز اهمیت است.