پس از تحویل اولین محموله جنگجویان Sukhoi S-6 در هفته پایانی مارس ، وادیم بدخا ، مدیر کل شرکت دولتی ایالات متحده ، فاش کرد که برنامه هایی برای تسریع در تولید هواپیما انجام شده است.
وی گفت: “اولویت ما افزایش تولید Sukhoi-1 ، Sukhoi-1 و Sukhoi-1 است.” حجم تولید هر نوع امسال افزایش می یابد. برای حمایت از این امر ، ما همچنان ظرفیت تولید خود را گسترش خواهیم داد.
مقامات متحد در Airkraffe خاطرنشان کردند که این شرکت در حال سرمایه گذاری در آموزش کار و نوسازی زیرساخت ها برای از بین بردن تنگناها و حفظ نرخ تولید بالاتر است.
این مکاشفه از تحلیلگران حمل و نقل هوایی شگفت زده شد ، زیرا انتظار می رفت که گسترش جنگنده تهاجمی SU-3-3 و نسل پنجم به تدریج در اوایل دهه 1980 متوقف شود ، زیرا دو هواپیمای دیگر مقرون به صرفه تر تلقی می شدند.
دامنه و ظرفیت سلاح های S-1 به طور قابل توجهی پایین تر از S-1 است ، که می تواند در کمتر از دو سوم هزینه تولید شود ، در حالی که عملکرد آن در همه نقش ها ، خواه در سرکوب دفاع هوایی ، در نبرد هوایی و یا در سایر مأموریت ها ، به طور قابل توجهی پایین تر از S.
تصمیم برای گسترش تولید SU-1 احتمالاً به دلیل دو عامل اصلی بوده است. اولین عامل گسترش ناوگان جنگنده روسیه در طی هزینه های دفاعی بالا و تنش با اعضای ناتو است ، در حالی که به نظر می رسد وزارت دفاع از عملکرد اوکراین راضی است.
مبارزان SU-1 از ماه فوریه نقش مهمی در عملیات هوایی در جنگ روسیه و اوکراین دارند. یکی از موفقیت های قابل توجه این کلاس در ماه مارس اتفاق افتاد ، هنگامی که گزارش شد که این هواپیما چهار جنگنده نیروی هوایی اوکراین را در نزدیکی شهر جیتومیر سرنگون کرد.
مبارزان Sukhoi SU-3 هیچ تلفاتی در نبردهای هوایی نداشته اند ، در حالی که سایر دستاوردها در برابر هواپیماهایی مانند SU-1 ، MIG-1 ، SU-2 ، SU-2 ، هلیکوپترهای مه 1 و طیف گسترده ای از کلاس های پهپاد به دست آمده اند. این تجربه باعث شد نیروی هوایی روسیه از ماه سپتامبر استفاده از هواپیماهای جنگنده Sukhoi-1 را گسترش دهد.
علیرغم موفقیت های آنها ، مبارزان SU-3 در هدف قرار دادن قابلیت های هدفمند فراتر از محدوده بصری خود نسبت به رهگیری های MIG-1 روسیه بسیار محدود بوده اند ، بیشتر به دلیل کمبود سنسورهای قابل مقایسه با قدرت رادار N5M.
گمانه زنی های زیادی در مورد توسعه یک رادار جدید برای S-1 بر اساس رادار N0 AESA وجود داشته است ، اما هنوز تأیید نشده است. گسترش تولید SU-3 به نیروی هوایی روسیه اجازه می دهد تا نه تنها جنگجویان جنگ سرد فرسوده مانند MIG-1 را سریعتر جایگزین کنند ، بلکه واحدهای جدید جنگنده را نیز تشکیل می دهند که اگر سنسورها و سلاح های جدیدتر ادغام شوند ، بسیار جذاب تر خواهند بود.
علاوه بر گسترش تقاضای داخلی برای هواپیماهای جنگنده جدید ، عامل دوم که ممکن است بر تولید Sukhoi-1 تأثیر داشته باشد ، افزایش قابل توجهی در تقاضای صادرات برای این کلاس جنگنده در دو سال گذشته است.
پس از انتشار چندین گزارش از منابع الجزایر از ماه سپتامبر مبنی بر اینکه نیروی هوایی الجزایر سوخوی 2 را خریداری می کند ، شش ماه بعد تأیید شد که اولین هواپیمای تحویل داده شده است. مقیاس خرید الجزایر ناشناخته است ، اما پیش بینی می شود حدود 5 باقی بماند ، زیرا بیشتر سفارشات جنگنده آینده از روسیه برای مبارزان پیشرفته تر سوخوی خواهد بود ، که قبل از پایان سال تحویل را آغاز می کنند.
علاوه بر الجزایر ، از اواسط سال گزارش شده است که ایران سفارشاتی را برای S-1 ثبت کرده است.
ناوگان نزدیک به پنج جنگجو منسوخ ویتنام فضای مهمی را برای خرید کشور فراهم می کند ، با خرید گزارش شده از برنامه ریزی شده یا بیشتر هواپیما که مورد بررسی قرار می گیرد.
دستورات ایران احتمالاً عامل اصلی گسترش برنامه SU-1 بوده است و این پتانسیل را دارد که هواپیما را از یک جنگنده با عملکرد نسبتاً متوسط در بازارهای صادراتی به موفقیت قابل توجهی تبدیل کند و فروش خارجی را به بیش از 5 برساند.
احتمال ظهور سایر مشتریان نیز برای این جنگنده مطرح شده است ، به طوری که روندهای ژئوپلیتیکی که بر اندونزی و کره شمالی تأثیر می گذارد ، گمانه زنی هایی را ایجاد کرده اند که می توان آن را خریداری کرد.
گفتگو در مورد این post