آمار سنگین تورم در ایران/ هزینه سالانه هر خانوار به 392 میلیون رسید

اقتصاد ایران:

متوسط ​​هزینه یک خانوار شهری در سال 1404 معادل 32 میلیون و 700 هزار تومان در ماه بوده است در حالی که این رقم برای خانوار روستایی 18 میلیون و 300 هزار تومان برآورد شده است. البته این ارقام متوسط ​​هستند و لزوماً نشان دهنده هزینه واقعی همه خانوارها نیستند. زیرا تعداد اعضای خانواده، محل سکونت، نوع مسکن و الگوی مصرف می تواند هزینه ها را به میزان قابل توجهی تغییر دهد. متوسط ​​هزینه خالص سالانه یک خانوار شهری در سال 1404 به 3 میلیارد و 919 میلیون و 427 هزار ریال رسید. این رقم نسبت به سال قبل 45.4 درصد افزایش داشته است. یک میلیارد و 108 میلیون و 165 هزار ریال معادل 28.3 درصد از هزینه های خانوار شهری صرف خوراک و دخانیات و 2 میلیارد و 811 میلیون و 262 هزار ریال معادل 71.7 درصد به هزینه های غیرخوراکی اختصاص یافت.

در بین هزینه های خوراک و دخانیات، گوشت با سهم 22.9 درصد بیشترین سهم را داشته است. در بخش هزینه‌های غیرخوراکی، مسکن، سوخت و روشنایی با سهم 58.1 درصد بیشترین بخش از هزینه‌های خانوار شهری را تشکیل می‌دهند. درآمد خانوارهای شهری نیز در سال جاری افزایش یافته است. میانگین درآمد اعلامی سالانه یک خانوار شهری به 4 میلیارد و 846 میلیون و 105 هزار ریال رسیده است که نسبت به سال قبل 41.2 درصد افزایش داشته است. بنابراین رشد درآمد خانوار شهری در سال 1404 کمتر از رشد هزینه های آن بوده است.

در مناطق روستایی، متوسط ​​هزینه خالص سالانه یک خانوار در سال 1404، 2 میلیارد و 203 میلیون و 738 هزار ریال بوده است. این رقم نسبت به سال قبل 52.3 درصد افزایش داشته است. سهم غذا و دخانیات در هزینه خانوار روستایی بیشتر از خانوار شهری بوده است. 918 میلیون و 468 هزار ریال معادل 41.7 درصد از کل هزینه های سالانه خانوارهای روستایی به این بخش اختصاص یافت و 58.3 درصد مربوط به هزینه های غیرخوراکی بود. در بین هزینه های خوراکی، گوشت با سهم 21.3 درصد بیشترین سهم را به خود اختصاص داد. در هزینه های غیرخوراکی مسکن، سوخت و روشنایی با سهم 38.4 درصد در رتبه اول قرار دارند. متوسط ​​درآمد سالانه یک خانوار روستایی 2 میلیارد و 971 میلیون و 74 هزار ریال بوده که نسبت به سال قبل 47.5 درصد افزایش داشته است.

اگر میانگین هزینه های سالانه خانوارهای شهری و روستایی را کنار هم بگذاریم، اختلاف این دو رقم به 172 میلیون تومان در سال می رسد. متوسط ​​هزینه یک خانوار شهری در سال 1404، 1.8 برابر هزینه خانوار روستایی بوده است. این تفاوت در محاسبه ماهانه به 14 میلیون و 300 هزار تومان می رسد. البته نمی توان این فاصله را صرفاً جنبه گران قیمت زندگی شهری دانست. ساختار هزینه خانوارهای شهری و روستایی متفاوت است و سهم مسکن، غذا، خدمات و سایر هزینه ها در این دو گروه یکسان نیست. یکی از نکات مهم در آمار سال 1404 سهم بالای مسکن، سوخت و روشنایی در بودجه خانوار است. این گروه 58.1 درصد از هزینه های غیرخوراکی در خانوارهای شهری و 38.4 درصد از این هزینه ها را در خانوارهای روستایی به خود اختصاص داده است.

به همین دلیل صرف مقایسه دو رقم 392 و 220 میلیون تومانی به تنهایی نمی تواند تصویر کاملی از وضعیت معیشتی خانوارهای شهری و روستایی ارائه دهد. برای بررسی فشار اقتصادی بر خانوارها باید هزینه ها را در کنار درآمد، تورم و ترکیب هزینه های خانوار قرار داد. متوسط ​​هزینه سالانه به تنهایی نمی تواند وضعیت رفاه یک خانوار را قضاوت کند. خانواری که هزینه بیشتری دارد ممکن است درآمد بیشتری نیز داشته باشد و برخلاف خانواری که هزینه کمتری دارد، اگر درآمد کمتری داشته باشد با محدودیت های بیشتری در تامین هزینه ها مواجه خواهد شد.

در عین حال آمارهای مرکز آمار ایران نشان می دهد که در سال 1404 رشد هزینه های سالانه هم در شهر و هم در روستا بیشتر از رشد درآمدها بوده است. فاصله افزایش 45.4 درصدی هزینه ها با افزایش 41.2 درصدی درآمد خانوار شهری و افزایش 52.3 درصدی هزینه ها در خانوار روستایی نسبت به افزایش درآمد 47.5 درصدی است.

در مجموع ارقام سال 1404 نشان می دهد که میانگین هزینه سالانه یک خانوار شهری به 392 میلیون تومان و یک خانوار روستایی به 220 میلیون تومان رسیده است. این فاصله 172 میلیون تومانی در کنار تفاوت ترکیب هزینه و درآمد خانوار، تصویری از تفاوت ساختار اقتصادی زندگی شهری و روستایی در سال 1404 ارائه می دهد.