




برخی از وسایل نقلیه از ابتدا با ظاهری آینده نگرانه طراحی شده اند، برخی دیگر به طور تصادفی این شکل را به دست می آورند و گروهی مسیر کاملا متفاوتی را برای حل یک مشکل انتخاب می کنند.
در دهه 1980، موتورسیکلتی وجود داشت که ایده آیرودینامیک را یک قدم جلوتر برد. در نگاه اول، Peraves EcoMobile بیشتر شبیه چیزی از یک کارخانه هواپیماسازی است تا محصولی برای یک نمایشگاه موتورسیکلت. بدنه کشیده و کاملا پوشیده، دماغه نوک تیز، کابین هواپیما مانند و سطوح صاف آن را بیشتر شبیه هواپیما کرده است. حتی در کناره های بدن چیزی شبیه ابتدای بال دیده می شود. با این حال، زیر آن نمای بیرونی عجیب یک وسیله نقلیه دو چرخ بود که از نظر فنی دارای چهار چرخ بود، به علاوه یک موتور BMW و انبوهی از ایده های مهندسی جالب.
EcoMobile در سوئیس توسعه یافت و ساختار صندلی آن پشت به پشت بود. سرنشین پشت سر راننده و فرد جلویی با فرمانی شبیه موتورسیکلت خودرو را هدایت می کرد. نیروی محرکه نیز توسط موتور موتور سیکلت BMW تامین شد. به بیان دقیق تر، یک موتور باکسر BMW R 100 با حجم 987 سی سی که 90 اسب بخار قدرت داشت و می توانست به سرعت حدود 241 کیلومتر بر ساعت برسد. این ارقام برای آن زمان چندان غیرعادی نبودند، اما نکته متفاوت در اینجا این بود که کل مجموعه به طور کامل در داخل کابین محصور شده بود.






این کابین دو مزیت مهم داشت. ابتدا مسافران را از باد، باران، گل و لای و ذراتی که معمولاً در حین موتورسیکلت به بدن برخورد می کنند، محافظت می کرد و تا حدودی خطر برخورد با خودروهایی را که ممکن بود موتورسیکلت را نبینند کاهش می داد. مزیت دوم و شاید مهمتر بهبود قابل توجه در آیرودینامیک بود. ظاهر غیرمعمول EcoMobile تنها برای نمایش نبود، بلکه منطق مهندسی خاصی پشت آن بود.
تقریباً هر سطح EcoMobile با در نظر گرفتن جریان هوا طراحی شده است. بدنه فاقد لبه های تیز، زوایای تیز و قسمت های بیرون زده غیر ضروری بود و قسمت های مکانیکی زیر پوسته بیرونی پنهان شده بود. این طراحی نمونه بارز اولویت دادن به عملکرد بر ظاهر بود. اما قرار گرفتن کامل سرنشینان در داخل بدنه مشکل مهمی ایجاد کرد. هنگامی که متوقف شد، وسیله نقلیه دیگر نمی توانست تعادل خود را مانند یک موتور سیکلت معمولی روی دو چرخ حفظ کند. حتی نمی شد پا روی زمین گذاشت. بنابراین دو چرخ کمکی خارجی برای رفع این مشکل در نظر گرفته شد.
در نهایت، EcoMobile یک سازش غیرمعمول بین موتورسیکلت و ماشین بود، اما نه لزوماً در جهت منفی. راکب تا حدودی احساس برخورد مستقیم باد با صورت را از دست می دهد، اگرچه همچنان بسیاری از ویژگی های هندلینگ موتورسیکلت را حفظ می کند و در عین حال محافظت بیشتری را ارائه می دهد. این برای همه نبود، اما تجربه ای نزدیک به ترکیب موتورسیکلت سواری و خلبانی یک هواپیما را به طور همزمان ارائه داد.
















گفتگو در مورد این post