بارداری باعث تغییرات دائمی در پاهای زنان می شود. در دوران بارداری، بسیاری از زنان دچار تورم پا، افتادگی قوس، تغییر در نحوه راه رفتن و حتی تغییر سایز کفش خود می شوند که در مجموع به عنوان پدیده «پای مادر» شناخته می شود.
اضافه وزن و تغییرات هورمونی مرتبط با بارداری، به ویژه ترشح هورمون ریلکسین، می تواند باعث افت قوس پا شود که منجر به تغییر سایز پا می شود. خانم ها گاهی می گویند سایز کفششان تا دو سایز افزایش پیدا کرده است.
تورم پاها به خصوص در سه ماهه سوم بارداری به دلیل افزایش سطح خون و مایعات و همچنین فشار ناشی از رشد رحم بر روی وریدهای پا شایع است. این می تواند باعث تجمع مایع در پاها و مچ پا شود و منجر به ادم حفره ای شود که در آن فشار روی پوست باعث فرورفتگی می شود.
تغییر مرکز ثقل بدن زن به دلیل انطباق بدن با بارداری می تواند نحوه راه رفتن او را نیز تغییر دهد. زنان با حرکت دادن شکم به سمت جلو و دور از مرکز بدن، اغلب فشار بیشتری را به جلوی پاهای خود منتقل می کنند.
این امر شانس بیش از حد پروناسیون را افزایش می دهد. این تغییرات می تواند مشکلاتی مانند التهاب کف پا که به رباط های کف پا آسیب می زند و بونیون ها که با تغییرات هورمونی و کفش های تنگ بزرگ می شوند، ایجاد کند.
برای مدیریت یا جلوگیری از این تغییرات، متخصصان توصیه می کنند که زنان پاهای خود را بالاتر از قلب نگه دارند، از جوراب های حمایتی استفاده کنند، ورزش کنند و کفش های مناسبی بپوشند که از قوس پا محافظت می کند. کفش مناسب می تواند به کاهش ناراحتی ناشی از تغییر شکل و اندازه پا کمک کند.
کارشناسان می گویند با وجود عوارض شدید بارداری بر روی پای زنان، این پدیده کمتر در بحث های پزشکی مورد توجه قرار می گیرد و بسیاری از زنان بدون داشتن آگاهی لازم اثرات طولانی مدت این پدیده را بر سلامت پاهای خود تجربه می کنند.
منبع: العربیه
گفتگو در مورد این post