مسابقه با زمان؛ بودجه نظامی دولت ترامپ زیر فشار نتیجه انتخابات

بازار؛ گروه بین الملل: روز پنجشنبه 21 نوامبر 1405، دونالد ترامپ پیامی را در شبکه اجتماعی خود “Truth Social” منتشر کرد که بوی عجله و نگرانی می دهد: “فورا حرکت کنید.” او از رهبران جمهوری خواه سنا خواست تا قبل از اینکه دموکرات ها کنترل کنگره را در ژانویه به دست گیرند، بسته بودجه دفاعی 350 میلیارد دلاری را تصویب کنند. این درخواست که ماه ها بی پاسخ ماند، اکنون در پی نتایج انتخابات میان دوره ای و پیروزی دموکرات ها به مسابقه ای با زمان تبدیل شده است. ترامپ در پیام خود مدعی شد که دموکرات‌ها «مسدود کردن و مقاومت در برابر این سرمایه‌گذاری تاریخی در امنیت ملی را اولین کار خود قرار داده‌اند» و افزود: زمان آن فرا رسیده است. اما پشت این لحن تهاجمی واقعیت پیچیده تری نهفته است: بسته 350 میلیارد دلاری فقط یک بودجه نظامی نیست، بلکه لایحه ای برای جنگ فرسایشی با ایران است که اقتصاد آمریکا را تحت فشار قرار داده و اکنون کانون نبرد سیاسی تمام عیار در واشنگتن است.

در 21 نوامبر 1405، دونالد ترامپ از جمهوری خواهان سنا خواست تا یک بسته بودجه دفاعی 350 میلیارد دلاری را «بلافاصله» قبل از اینکه دموکرات ها کنترل کنگره را در ژانویه به دست گیرند، تصویب کنند.

۳۵۰ میلیارد دلار؛ بسته ای برای یک “پنجره زمانی” بسته.

بسته مورد نظر ترامپ از مکانیسم “آشتی” استفاده می کند. رویه ای که به سنا اجازه می دهد تا لوایح بودجه را با اکثریت ساده بدون نیاز به 60 رای برای شکستن فیلیباستر تصویب کند. این سومین بسته از این دست در دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ خواهد بود. پت هگست، وزیر جنگ ایالات متحده، در تلاش برای جلب حمایت کنگره، درخواست کلی 1.5 تریلیون دلاری برای بودجه دفاعی سال مالی 2027 ارائه کرده است که 350 میلیارد دلار آن از طریق این بسته سازش تامین خواهد شد. خطوط هزینه ای که جمهوریخواهان تبلیغ می کنند شامل تولید مهمات، سیستم دفاع موشکی گنبد طلایی، سیستم های خودمختار و هوش مصنوعی است. اما مشکل این است که رهبران جمهوری خواه سنا، از جمله جان تون، رهبر اکثریت، از این ایده استقبال کرده اند، اما به دلیل اختلافات داخلی بر سر اندازه و دامنه بسته، هنوز اکثریت لازم را کسب نکرده اند. تون گفت: “من علاقه مندم کاری برای تامین بودجه ارتش انجام دهم، زیرا دموکرات ها بدیهی است که این کار را انجام نخواهند داد و ما نیازهای جدی امنیت ملی داریم که باید برآورده شوند.” باید ببینیم چه اتفاقی می‌افتد.» این «آیا ببینیم»، در اصطلاح سیاسی واشنگتن، معمولاً به معنای فقدان اراده جدی برای غلبه بر موانع است.

وزیر جنگ پیت هگزت درخواست کلی 1.5 تریلیون دلاری برای سال مالی 2027 ارائه کرده است که 350 میلیارد دلار آن از این مسیر تامین می شود. خطوط هزینه شامل تولید مهمات، سیستم دفاع موشکی گنبد طلایی، سیستم های خودمختار و هوش مصنوعی است.

دموکرات ها و خط قرمز پایان جنگ با ایران

در آن سوی میدان، دموکرات ها موضعی روشن و بدون ابهام اتخاذ کرده اند. چهار سناتور دموکرات به نام‌های مایکل بنت، برنی سندرز، کریس ون هولن و تامی داکورت در بیانیه‌ای مشترک در ۲۱ نوامبر اعلام کردند که هیچ توافق بودجه پایان سال را که اختیار ترامپ را برای ادامه جنگ با ایران محدود نکند، نمی‌پذیرند. آنها تاکید کردند: مردم آمریکا به صراحت گفته اند: باید به جنگ غیرقانونی و فاجعه بار ترامپ با ایران پایان دهیم. این سناتورها هشدار دادند که جنگ بدون دستیابی به اهداف اعلام شده ترامپ، هزینه بنزین، غذا و کودهای شیمیایی را افزایش داده و بیش از 20 سرباز آمریکایی کشته و صدها زخمی بر جای گذاشته است. ضرب‌الاجل بودجه دولت ایالات متحده 11 دسامبر است و دموکرات‌ها تهدید کرده‌اند که هر بسته کوتاه‌مدتی را که «میلیاردها دلار اضافی» برای تلاش‌های جنگ فراهم کند، رد خواهند کرد. آنها با استناد به تجربه ویتنام، افغانستان و عراق هشدار دادند که جنگ ها “می تواند دهه ها طول بکشد” و اقتصادها را ویران کند و منابع نظامی را تخلیه کند. این موضع، بسته 350 میلیارد دلاری را به یک همه پرسی برای ادامه یا پایان جنگ با ایران تبدیل کرده است تا یک اختلاف معمول بودجه.

جان تون، رهبر اکثریت سنا، تنها “علاقه” خود را نشان داده و به تایید قطعی متعهد نشده است. اختلافات داخلی جمهوری خواهان بر سر اندازه و دامنه این بسته، و مخالفت سناتورهایی مانند رند پاول، شانس تصویب در هفته های پایانی کنگره را کاهش داده است.

لایحه جنگ؛ ۴۷ میلیارد دلار و فراتر از آن

برای درک اینکه چرا 350 میلیارد دلار تا این حد بحرانی شده است، باید به ارقام هزینه های جنگ برگردیم. بر اساس برآوردهای سنتکام منتشر شده در خبرجو، هزینه جنگ آمریکا علیه ایران تا 16 اکتبر 2026 (24 اکتبر 1405) تقریباً به 47 میلیارد دلار رسیده است. اما این رقم تنها بخشی از تصویر است. در گزارشی که در 15 سپتامبر 2026 (24 سپتامبر 1405) منتشر شد، دفتر بودجه کنگره آمریکا (CBO) اعلام کرد که جنگ با ایران تا اول اوت (10 مرداد 1405) نزدیک به 40 میلیارد دلار برای وزارت دفاع هزینه داشته است. رقمی که شامل هزینه خسارت به «صدها ساختمان و سازه در پایگاه های آمریکایی» در منطقه نمی شود. در همین گزارش تاکید شده است که بیش از 40 درصد تورم در سه ماهه دوم سال 2026 نتیجه مستقیم این جنگ بوده و نرخ تورم در سه ماهه اول سال 2027 را 0.5 واحد درصد بیشتر از نرخ تورم بدون جنگ پیش بینی کرده است. وزیر جنگ پیت هگست در جلسه 21 ژوئیه (30 ژوئیه 1405) به سناتورها گفت که هزینه جنگ تا به امروز به 37.5 میلیارد دلار رسیده است و 67.1 میلیارد دلار بودجه اضافی درخواست کرده است که از این میزان 21 میلیارد دلار برای مهمات و 17.3 میلیارد دلار برای عملیات در نظر گرفته شده است. بر اساس گزارش های میدانی، هزینه روزانه جنگ با ایران حدود یک میلیارد دلار تخمین زده می شود که در مقایسه با بودجه سالانه بسیاری از کشورها، شدت و فرسایش این درگیری را نشان می دهد.

دموکرات های سنا موضع روشنی اتخاذ کرده اند: هرگونه توافق بودجه پایان سال که اختیارات ترامپ را برای ادامه جنگ با ایران محدود نکند، رد خواهد شد. چهار سناتور به نام‌های بنت، سندرز، ون هولن و داک‌ورث در بیانیه‌ای مشترک گفتند که جنگ غیرقانونی ترامپ باید پایان یابد.

جمهوری خواهان در مشکل؛ از تون تا پاول

در حزب جمهوری خواه، تصویر چندان یکنواخت نیست. اگرچه جان تون، رهبر اکثریت سنا، علاقه خود را برای تصویب این بسته ابراز کرده است، اما با واقعیت خشن شمارش آرا مواجه است. ران جانسون، رئیس کمیته بودجه سنا، مدعی است که پیام ترامپ “به طور کامل پویایی سازش را تغییر داده است”، اما سناتورهای میانه رو و محافظه کاران مالی همچنان بدبین هستند. سوزان کالینز، رئیس کمیته تخصیص بودجه سنا که کرسی خود را در انتخابات از دست داد، گفت: “من روی جزئیات کار می کنم.” بدیهی است که من ترجیح می‌دهم برای همه چیز صورت‌حساب‌های اعتباری عادی داشته باشم. لیزا مورکوفسکی نیز موضع مبهمی اتخاذ کرد و گفت که جمهوری خواهان در روزهای اخیر درباره چشم انداز بسته سازش دیگری بحث کرده اند، اما به اجماع نرسیده اند. در سمت راست طیف، سناتور جمهوریخواه کنتاکی، رند پاول، یک تندرو مالی، با هرگونه بسته هزینه های حزبی مخالفت کرده است. این شکاف داخلی به طور جدی شانس تصویب این بسته را کاهش می دهد، زیرا جمهوری خواهان تنها چند هفته تا واگذاری کنترل کنگره فاصله دارند. حتی اگر تون بتواند آراء را جمع آوری کند، زمان اجرایی و رویه ای برای تصویب یک بسته 350 میلیارد دلاری در هفته های پایانی کنگره تنگ است.

عواقب نظامی؛ مهماتی که تا پنج سال تعویض نمی شود

پشت نبرد بودجه یک واقعیت نظامی تلخ برای پنتاگون است. گزارش سی‌بی‌او هشدار می‌دهد که ارتش آمریکا نمی‌تواند «حداقل به مدت پنج سال» مهمات‌های منهدم‌شده در جنگ با ایران را جایگزین کند، حتی در صورت افزایش تولید. این بدان معناست که کاهش ذخایر مهمات نه یک مشکل کوتاه مدت، بلکه یک ضعف ساختاری در توانایی بازدارندگی آمریکا ایجاد کرده است. هزینه تعویض یک به یک مهمات مصرف شده بیش از 25 میلیارد دلار برآورد شده است. در چنین شرایطی بسته 350 میلیارد دلاری «سرمایه گذاری تاریخی» نیست، بلکه تلاشی برای پرکردن حفره جنگ با ایران در انبارهای مهمات آمریکاست. این وضعیت از منظر استراتژیک پیام روشنی برای ایران دارد: فرسایش قدرت نظامی آمریکا در یک جنگ طولانی، هزینه ادامه این مسیر را برای واشنگتن به طور فزاینده ای افزایش می دهد و قدرت بازدارندگی آن را در دیگر جبهه ها تضعیف می کند.

برای ایران، بن بست بودجه در واشنگتن نشانه محدودیت های استراتژیک آمریکاست. جنگ فرسایشی با ایران هزینه های اقتصادی و نظامی آمریکا را به حدی رسانده است که حتی در درون حزب حاکم هم برای ادامه آن اتفاق نظر وجود ندارد.

تهران و معادله بودجه; وقتی واشنگتن به بن بست می رسد

برای ایران، جنگ بودجه در کنگره آمریکا فقط یک درگیری داخلی نیست. این آینه ای از محدودیت های استراتژیک واشنگتن است. بسته 350 میلیارد دلاری در صورت تصویب، تنها بخشی از هزینه های فزاینده جنگ را پوشش می دهد و در غیر این صورت، ترامپ را با ورود دموکرات ها به کنگره با بن بست مالی و سیاسی مواجه می کند. در هر دو مورد، یک واقعیت برای تهران روشن است: جنگ فرسایشی با ایران، هزینه‌های اقتصادی و نظامی آمریکا را به سطحی رسانده است که حتی در درون حزب حاکم برای ادامه آن اتفاق نظر وجود ندارد. دموکرات ها آشکارا از پایان جنگ صحبت می کنند و جمهوری خواهان نتوانسته اند بودجه لازم برای ادامه آن را فراهم کنند. این شکاف قدرت چانه زنی ایران را در هر معادله سیاسی و امنیتی آینده تقویت می کند. از سوی دیگر، تهران باید توجه داشته باشد که بن بست بودجه در واشنگتن لزوماً به معنای کاهش فشار نظامی نیست. زیرا گاهی اوقات دولت ها در شرایط بن بست سیاسی به اقدامات یکجانبه خارج از چارچوب بودجه متوسل می شوند. بنابراین، هوش راهبردی تهران استفاده از اختلافات داخلی آمریکا برای تقویت موقعیت دیپلماتیک خود و حفظ آمادگی لازم برای سناریوهای مختلف است. در نهایت، آنچه در واشنگتن آشکار می شود، فقط سرنوشت 350 میلیارد دلار نیست، بلکه نشانه ای از استقامت آمریکا در یک درگیری طولانی است. نشانه ای که تهران باید با دقت بخواند.