امیررضا اعتمادی، کارشناس اقتصادی؛ بازار: بحران پرواز ایالات متحده در 13 نوامبر با یک اختلال ارتباطی آغاز شد، اما هزینه آن فراتر از چند ساعت زمینگیر شدن هواپیماها بود. دستور سراسری اداره هوانوردی فدرال، هزاران پرواز را لغو کرد و اثرات آن را تا روز بعد به تعویق انداخت. برآورد محاسباتی این تبصره با استفاده از آمار لغو اعلام شده و فرضیات هزینه های میانی، بار اقتصادی اختلال در شبکه خطوط هوایی مرتبط با آمریکا و زمان تلف شده مسافران را حدود یک میلیارد دلار نشان می دهد. رقمی که شامل نزدیک به 245 میلیون دلار هزینه مستقیم برای شرکت ها و 759 میلیون دلار زمان از دست رفته برای مسافران است.
FAA اختلال در ارتباطات در چندین مرکز کنترل ترافیک هوایی را تایید کرد. طبق زمان‌های ثبت‌شده در Flightradar24، دستور زمین‌گیری از ساعت 3:54 بعد از ظهر تا 8:15 بعد از ظهر به وقت شرقی روز جمعه برقرار بود. یعنی چهار ساعت و 21 دقیقه. به هواپیماهای در حال پرواز اجازه ادامه و فرود داده شد، اما این توقف جریان هواپیما و خدمه را مختل کرد. تیتر به روز شده گزارش ای بی سی نیوز تا ساعت 06:52 صبح شنبه، کل لغو پروازهای جمعه و شنبه را بیش از 12500 پرواز اعلام کرد.
برای درک میزان این اختلال، باید آن را از روزهای قبل از بحران کنار گذاشت. داده های شاخص مسافری مستقل نشان می دهد که از 6 تا 12 نوامبر، 170245 پرواز مسافری از فرودگاه های آمریکا انجام شده است. میانگین 24321 پرواز در روز. در مجموع 47 هزار و 7 پرواز در روزهای جمعه و شنبه هفته گذشته انجام شد. تعداد لغو اعلام شده، از نظر مقیاس، حدود یک چهارم این حجم دو روزه است. اما به دلیل تفاوت در برد پروازهای ورودی و خروجی، نمی توان این نسبت را نرخ کنسلی رسمی نامید.
قبض توقف چگونه محاسبه می شود؟
در محاسبات میانی، از 12500 انصراف اعلام شده، نزدیک به 973 انصراف به عنوان مبلغ عادی فرضی برای دو روز در نظر گرفته شده است. سپس 90 درصد مازاد به بحران نسبت داده می شود. نتیجه حدود 10374 لغو اضافی است. اگر میانگین هزینه خالص هر کنسلی شامل جابجایی خدمه، خدمات زمینی، بازیابی عملیات و خسارات جبران نشده 20000 دلار در نظر گرفته شود، هزینه این بخش به حدود 207.5 میلیون دلار می رسد. این مبلغ یک فرض تحلیلی است و هزینه واقعی اعلام شده هر پرواز نیست.
به این رقم باید هزینه پروازهایی را اضافه کرد که کنسل نشده اند، اما با تاخیر اضافی حرکت کرده اند. در سناریوی میانی، هشت هزار پرواز لغو نشده با میانگین دو ساعت تاخیر در نظر گرفته شده است.
معیار خطوط هوایی آمریکا برای هر دقیقه از زمان کار هواپیما در سال 2025 98.41 دلار است. از آنجایی که انتظار در دروازه به اندازه پرواز هزینه ندارد، 40 درصد از این نرخ در مدل اعمال می شود. نتیجه حدود 37.8 میلیون دلار هزینه تاخیر و در مجموع 245.3 میلیون دلار هزینه مستقیم اضافی است.
هزینه ای که در حساب شرکت دیده نمی شود
بخش بزرگتر صورتحساب برای مسافرانی است که زمان خود را از دست داده اند. با فرض میانگین 115 مسافر در هر پرواز، لغو اضافی منتسب به بحران شامل حدود 1193000 قطعه سفر و تاخیر لغو نشده حدود 920000 قطعه سفر است. مجموع این دو بیش از 2.1 میلیون قطعه سفر است. لزوماً تعداد مسافران منحصر به فرد یکسان نیست، زیرا شخصی که در یک سفر ارتباطی است ممکن است بیش از یک پرواز داشته باشد.
اگر به طور متوسط برای هر سفر لغو شده 12 ساعت و برای هر سفر تاخیری دو ساعت در نظر بگیریم، نتیجه حدود 16.2 میلیون نفر ساعت است. ارزش گذاری این زمان در معیار 47 دلار در ساعت مورد استفاده توسط A4A هزینه زمانی حدود 759.4 میلیون دلار را به همراه دارد. با افزودن آن به هزینه مستقیم شرکت ها، رقم کل محاسبه شده به یک میلیارد و 4.6 میلیون دلار می رسد. عددی که برای بیان اخبار می توان حدود یک میلیارد دلار نوشت.
این تمایز مهم است. یک میلیارد دلار ضرر نقدی برای خطوط هوایی نیست. این مجموع هزینه عملیات برآورد شده و ارزش اقتصادی زمان مسافران است. هزینه احتمالی هتل، غذا و حمل و نقل نیز جداگانه است. با فرض اضافه شدن 100 دلار برای هر سفر لغو شده، این پرداخت ها به حدود 119 میلیون دلار می رسد، اما رقم 1 میلیارد دلاری برای جلوگیری از همپوشانی هزینه خدمات شرکت ها و مخلوط کردن نقل و انتقال پول با زیان های اقتصادی اضافه نشده است.
چرا لغو دستور به معنای پایان بحران نیست
با حذف دستور توقف، شرکت هواپیمایی نمی تواند همه پروازهای تاخیری را همزمان انجام دهد. هواپیما باید در فرودگاه مناسب باشد، خدمه باید بتوانند شیفت خود را ادامه دهند و گیت و ظرفیت فرودگاه نیز باید فراهم شود. به همین دلیل، اختلال چند ساعته می تواند برنامه روز بعد را مختل کند. گزارش آسوشیتدپرس مبنی بر لغو بیش از 2500 پرواز در روز شنبه، نشانه این تداوم بود. این لغوها بخشی از تعداد دو روز است و نباید دوباره اضافه شوند.
قیمت کامل بلیط های کنسل شده نیز نباید به عنوان ضرر قطعی برای صنعت محسوب شود. بخشی از مسافران با پرواز جایگزین جابه‌جا می‌شوند و بخشی از درآمد حفظ می‌شود. پرواز از دست رفته صرفه جویی هایی مانند کاهش مصرف سوخت نیز دارد. در مقابل، تلفات محموله هوایی، سفرهای کاملاً لغو شده، مشاغل مقصد و هزینه تعمیرات زیرساخت هنوز اطلاعات کافی برای محاسبه ندارند. سهم دقیق شرکت های خارجی از شبکه مرتبط با ایالات متحده در این برآورد فوری جدا نشده است.
نتیجه این مطالعه برآوردی نزدیک به یک میلیارد دلار برای هزینه مستقیم شبکه و وقت مسافران در موج دو روزه بحران است. با مشخص شدن تعداد سفرهای بازسازی شده و هزینه واقعی برای شرکت ها، مبلغ نهایی تغییر خواهد کرد، اما بزرگی تخمین نشان می دهد که چگونه یک اختلال مختصر در زیرساخت های سراسری می تواند هزینه هنگفتی ایجاد کند. پیام اقتصادی این رویداد روشن است: انعطاف‌پذیری ارتباطات کنترل ترافیک هوایی مستقیماً با هزینه‌های شرکت‌ها، زمان مسافران و قابلیت اطمینان سفر مرتبط است. بازگشایی آسمان تنها آغاز بازگرداندن این نظم است.
گفتگو در مورد این post