ایلان ماسک با SpaceX و جف بزوس با Blue Origin تنها کسانی نیستند که به دنبال ارسال مراکز داده به مدار هستند. گوگل نیز می خواهد وارد این رقابت شود و اکنون خود را برای پرتاب ماهواره ای به اندازه یک یخچال آماده می کند.
به گفته نیویورک تایمز، این نمونه اولیه ماهواره بخشی از پروژه Suncatcher گوگل است و هدف آن استفاده از نور مستقیم و تقریبا بدون وقفه خورشید در فضا برای تامین انرژی مراکز داده هوش مصنوعی در مدار زمین است. رویکردی که می تواند وابستگی به شبکه برق روی زمین، تولید حجم بالای آلودگی و مصرف گسترده منابع آب شیرین را کاهش دهد.
با این حال، شرکت هایی مانند گوگل هنوز راه درازی در پیش دارند تا مشخص کنند که آیا چنین ایده ای در عمل قابل اجرا است یا خیر، و حتی اگر از نظر فنی موفق باشد، آیا از نظر اقتصادی توجیه دارد یا خیر. زبالههای فضایی یک تهدید بزرگ هستند، زیرا برخورد با ذرات سرگردان میتواند مراکز داده عظیم در حال گردش را به شدت آسیبپذیر کند. تشعشعات شدید فضایی ممکن است به تجهیزات الکترونیکی نیز آسیب برساند. تجهیزاتی که باید در محیط فضا به خوبی خنک نگه داشته شوند. ایجاد ارتباط پایدار با زمین از فاصله صدها کیلومتری چالش دیگری خواهد بود.
موضوع به این مشکلات محدود نمی شود و نگهداری سرورهای مستقر در مدار نیز فرآیندی بسیار پیچیده و احتمالاً پرهزینه خواهد بود. در یک مرکز داده زمینی، تکنسین ها می توانند وارد ساختمان شده و اجزای معیوب را جایگزین کنند، اما تعمیر یا سرویس ماهواره های فضایی بسیار دشوارتر است.
مراکز داده مداری نیز راه حل کاملی برای مشکلات مراکز داده روی زمین نیستند. کارشناسان هشدار داده اند که ایجاد سیستم های ماهواره ای عظیم می تواند عواقب زیست محیطی قابل توجهی داشته باشد. از جمله افزایش آلودگی هوا و ایجاد خطر برای لایه اوزون.
اولین آزمایش فضایی
در حال حاضر مهندسان گوگل اولین ماهواره آزمایشی پروژه Suncatcher را در آزمایشگاه تحت فشار و آزمایش های مختلف قرار می دهند. قرار است این ماهواره پس از انجام آزمایشات بر روی موشک فالکون 9 اسپیس ایکس قرار گیرد و در اول اکتبر به فضا پرتاب شود.
این ماهواره پس از ورود به مدار ممکن است تا شش سال به دور زمین بچرخد و در پایان ماموریت با ورود مجدد به جو بسوزد و از بین برود.
جیمز مانیکا، معاون ارشد تحقیقات گوگل، در مورد چشم انداز کوتاه مدت این پروژه گفت:
صادقانه بگویم، ما انتظار نداریم که در چند سال آینده چیزی داشته باشیم که کاربرد عملیاتی قابل توجهی داشته باشد.
وی روند توسعه این فناوری را به ساخت خودروهای خودران تشبیه کرد و اشاره کرد که گوگل حدود 15 سال است که در حال تحقیق و آزمایش برای توسعه خودروهای بدون راننده بوده است.
با گسترش فعالیت مراکز داده مداری، چالش های مهندسی نیز می توانند پیچیده تر شوند. ایلان ماسک همچنین در برنامه های خود برای پرتاب یک میلیون ماهواره بزرگ مجهز به مراکز داده اشاره کرده است. ماهواره هایی که هر کدام از آنها بسیار بزرگتر از ایستگاه فضایی بین المللی خواهند بود.
بر اساس گزارش نیویورک تایمز، گوگل اعلام کرده است که قصد دارد تا اواسط دهه 2030 هزینه مراکز داده مداری را به سطح مراکز داده زمینی برساند. این شرکت روی کاهش هزینه ها با افزایش مقیاس عملیات در آینده حساب باز کرده است.
گوگل امیدوار است دو ماهواره دیگر را در سال آینده پرتاب کند و سپس پروژه را به سیستمی متشکل از 80 ماهواره که در نزدیکی حرکت می کنند گسترش دهد.
در حال حاضر، این شرکت هنوز در مراحل اولیه است. اولین نمونه در حال حاضر فقط می تواند حدود 15 دقیقه در فضا کار کند و پس از آن باید تراشه های آن را خاموش کرد تا خنک شود.
















گفتگو در مورد این post