چرت زدن برای همه کودکان یکسان نیست. مهدهای کودک چه تاثیری بر چرت روزانه کودکان دارند؟

کودکی که خواب کافی دارد معمولا شادتر و هوشیارتر است. در دنیای امروز که هر دو والدین در بسیاری از خانواده ها کار می کنند، اکثر کودکان در پنج سال اول زندگی خود بخشی از روز را در مهدکودک می گذرانند.

این دوره با تغییر الگوی خواب و ترک تدریجی خواب ظهر همراه است. مطالعه جدیدی که در مجله Sleep Medicine منتشر شده است، تأثیر حضور در مهدکودک را بر تعداد دفعاتی که کودکان در روز می خوابند و اینکه چگونه این رابطه با افزایش سن تغییر می کند، بررسی می کند.

بسیاری از مهدکودک ها برنامه خواب یکسانی دارند و همه کودکان نوپا و پیش دبستانی را ملزم می کنند که در وسط روز بخوابند. حتی اگر بدن آنها دیگر به چنین خوابی نیاز نداشته باشد. این رویکرد می تواند بین نیاز طبیعی کودکان به خواب و برنامه تعیین شده برای آنها ناسازگاری ایجاد کند.

برای بررسی تأثیر، محققان 187 خانواده استرالیایی با 188 فرزند را به عنوان بخشی از مطالعه بزرگتر STARS دنبال کردند. این مطالعه کودکان 12 تا 54 ماهه، یعنی از یک تا چهار سال و نیم را مورد بررسی قرار داد.

نتایج نشان داد که کودکان زیر دو سال در روزهایی که به مهدکودک می‌رفتند کمتر از روزهایی که در خانه بودند چرت می‌زدند. با افزایش سن به تدریج این تفاوت از بین می رود و تعداد خواب های روزانه کودکان در روزهای حضور در مهدکودک و روزهای خانه نشینی تقریباً یکسان است. همچنین، صرف نظر از حضور در مهدکودک، تعداد دفعات چرت زدن کودکان به طور متوسط ​​35 درصد کاهش می یابد. موضوعی که روند طبیعی ترک چرت روزانه را نشان می دهد.

تأثیر برنامه خواب مهدکودک بر کودکان

الگوی خواب کودکان مانند بزرگسالان نیست و با رشد آنها در چندین مرحله تغییر می کند. نوزادان و کودکان نوپا چندین چرت کوتاه در طول شب می خورند. با افزایش سن، ساعات بیداری آنها افزایش می یابد و نیاز کلی بدن به خواب کاهش می یابد. در این مرحله، الگوی خواب به دو بخش تقسیم می‌شود: شیفت خواب در روز و خواب شب. در نهایت، کودکان به مرحله ای می رسند که چرت زدن را متوقف می کنند و تمام خواب مورد نیاز خود را در طول شب دریافت می کنند.

در کشورهای توسعه یافته، حدود 90 درصد از کودکان سه تا پنج ساله و 38 درصد از کودکان زیر سه سال قبل از ورود به مدرسه به مهدکودک می روند. این دوره دقیقاً مصادف با زمانی است که الگوی خواب کودکان در حال تغییر است. به همین دلیل، سیاست های مهدکودک، از جمله اختصاص زمان مشخص برای چرت زدن، می تواند بر شکل گیری عادات خواب طبیعی کودکان تأثیر بگذارد.

برای بررسی دقیق تر این رابطه، محققان به جای تکیه بر پرسشنامه های مقطعی، اطلاعات منظم و مستمری را از خانواده ها جمع آوری کردند. از زمانی که کودکان به 13 ماهگی رسیدند، والدین هر ماه یک پیام متنی حاوی پیوند به یک پرسشنامه آنلاین دو تا سه دقیقه ای دریافت می کردند. در این پرسشنامه آنها باید برای هر یک از هفت روز گذشته مشخص می کردند که آیا فرزندشان به مهدکودک رفته است یا خیر و چند بار بین ساعت 7 صبح تا 7 بعد از ظهر می خوابد.

نتایج نشان داد که تأثیر مهدکودک بر خواب ظهر با افزایش سن تغییر می‌کند. کودکان زیر دو سال و دو ماه در روزهای حضور در مهدکودک نسبت به روزهایی که در خانه مانده بودند کمتر چرت می زدند. بین سنین دو سال و دو ماهگی تا چهار سال و سه ماهگی، حضور در مهدکودک تفاوت معنی داری در تعداد چرت روزانه ایجاد نکرد. اما پس از چهار سال و سه ماه این روند برعکس شد و کودکان در روزهایی که به مهدکودک می رفتند بیشتر از روزهایی که در خانه بودند می خوابیدند.

در مجموع، کودکان در روزهایی که به مهدکودک می‌رفتند، حدود 4 درصد کمتر چرت می‌زدند. این الگو در روزهای مختلف هفته نیز متفاوت بود و تعداد چرت های بعدازظهر در تعطیلات آخر هفته حدود 2 درصد کمتر از روزهای هفته بود.

بر اساس این یافته ها، محققان خواستار انجام مطالعات طولانی مدت برای پیگیری الگوی خواب کودکان در مراحل مختلف رشد و بررسی تاثیر محیط اجتماعی بر خواب و روند رشد آنها شده اند.