تغییرات اقلیمی بر تمام جمعیت زمین تأثیر می گذارد، اما کودکان در حال حاضر و در سال های آینده بیشتر از سایر گروه های سنی عواقب آن را احساس خواهند کرد.
بر اساس یک مطالعه جدید در زمینه علم اسناد اقلیمی، 620 میلیون کودک 0 تا 9 ساله در آینده یک ماه دیگر با استرس گرمایی مواجه خواهند شد. این تنش گرمایی مرطوب عمدتاً بر کشورهای کم درآمد و با درآمد متوسط در جنوب جهانی تأثیر می گذارد. مناطق با جمعیت جوان تر و نرخ رشد جمعیت در بسیاری از آنها بالا است.
اخبار نگران کننده اقلیم ادامه دارد
هفته گذشته برای اخبار تغییرات اقلیمی چندان امیدوارکننده نبوده است. سازمان ملل متحد در ابتدای هفته جاری اعلام کرد که جهان از هدف افزایش دمای 1.5 درجه سانتیگراد که اولین بار در سال 2015 در چارچوب توافقنامه پاریس تعیین شده بود، فراتر خواهد رفت. ماندن در زیر این آستانه بهترین فرصت برای جلوگیری از شدیدترین عواقب گرمایش جهانی خواهد بود، اما با توجه به ادامه مصرف سوخت‌های فسیلی در بسیاری از کشورها، تمرکز استراتژی‌های اقلیمی اکنون باید بر حرکت به سمت انتشار خالص صفر، سازگاری با شرایط آب و هوایی جدید و حذف کربن از جو باشد. اقدامی که هنوز در مقیاس لازم انجام نشده است.
اما این خبر تنها بخشی دیگر از مجموعه تحولات نگران کننده این هفته است. یک مطالعه جدید در مورد علم نسبت آب و هوا که در مجله Science Advances منتشر شده است، نشان می دهد که کودکان بیش از دیگران بار گرمای اضافی ناشی از تغییرات آب و هوایی را تحمل خواهند کرد. به خصوص کودکان از بدو تولد تا 9 سالگی. البته نسل امروز باید تغییر اقلیم را یکی از عوامل مهم زندگی خود بداند. دانشمندان پیش بینی می کنند که در صورت ادامه سیاست های فعلی، میانگین دمای جهان تا پایان قرن حدود 2.6 درجه سانتیگراد افزایش خواهد یافت. اتفاقی که عواقب بسیار خطرناکی در پی خواهد داشت. با این حال، تحقیق مورد بحث به وضوح بر پیامدهای فعلی متمرکز است و نشان می دهد که حتی نسل جوان امروزی به طور نامتناسبی تحت تأثیر گرم شدن هوا قرار گرفته است.
محققان داده‌های جمعیت‌شناختی را با خروجی‌های مدل‌های آب و هوایی و روش‌های علمی تلفیق ترکیب کردند. زمینه ای علمی که به طور فزاینده ای برای شناسایی دقیق نقش تغییر اقلیم در پدیده ها و اکوسیستم های محلی مورد استفاده قرار می گیرد. تمرکز اصلی آنها بر گرمای مرطوب بود. نوعی گرما که عموماً خطرناک‌تر از گرمای خشک در نظر گرفته می‌شود، زیرا توانایی بدن برای خنک کردن خود را از طریق تعریق کاهش می‌دهد. نتیجه تحقیقات نشان داد زمانی که گرمایش زمین به 1.5 درجه سانتیگراد برسد، 620 میلیون کودک یک ماه دیگر با استرس گرمایی مواجه خواهند شد. با افزایش دما به 2 درجه سانتیگراد، این رقم به حدود 650 میلیون کودک خواهد رسید.
این یک ماه گرمای اضافی است، سه برابر گرمایی که افراد 60 تا 69 ساله تجربه خواهند کرد. دلیل اصلی این تفاوت این است که مناطق گرمسیری جنوب جهان بیشترین تأثیر را از گرمای روزافزون دارند و بسیاری از این مناطق نیز جزو کشورهایی هستند که سریع‌ترین رشد جمعیت و در نتیجه جوان‌ترین جمعیت جهان را دارند.
ایجاد گرما از جهاتی دیگر برای کودکان خطرناک تر است، زیرا بدن آنها سریعتر از بزرگسالان گرم می شود. کودکان نیز به دلیل رشد ناقص سیستم عصبی و غدد عرق، به اندازه بزرگسالان عرق نمی کنند. همه این عوامل می توانند خطر مشکلات یادگیری و اختلالات رشدی را افزایش دهند.
دانشمندان خواستار اقدام فوری برای محافظت از کودکان شده اند
رزا پیتروویسیتی، اقلیم شناس در دانشگاه آزاد بروکسل و نویسنده اصلی این مطالعه، گفت:
تحقیقات ما نشان می‌دهد که برای محافظت از نسل‌های آینده، سیاست‌گذاران باید به سرعت و به شدت انتشار گازهای گلخانه‌ای ناشی از سوخت‌های فسیلی را کاهش دهند و گرمایش زمین را در راستای اهداف توافق پاریس محدود کنند تا از شدیدترین پیامدهای بحران آب‌وهوایی جلوگیری کنند. وی افزود: علاوه بر این اقدامات، افزایش چشمگیر تامین مالی اقلیم برای کشورهای در حال توسعه و اجرای برنامه‌های سازگاری هدفمند در سراسر جهان از جمله برنامه‌های مقابله با امواج گرما و تقویت سیستم‌های بهداشت عمومی برای حفاظت از نسل‌های جوان در دنیایی که به سرعت در حال گرم شدن است ضروری خواهد بود.
از آنجایی که بخش قابل توجهی از کشورهای مورد بررسی در این تحقیق جزو کشورهای کم درآمد و با درآمد متوسط هستند، بسیاری از مردم آن مناطق به راحتی به مراکز تهویه مطبوع یا سرمایش دسترسی ندارند. محققان بر لزوم استفاده از راه حل های جدید برای مقابله با گرما تاکید کرده اند. از جمله آموزش بیشتر در مورد خطرات گرما، تغییر برنامه مدارس و بهبود زیرساخت ها با استفاده از مواد منعکس کننده نور و گرمای خورشید، ایجاد تهویه طبیعی و غیرفعال و افزایش فضای سبز شهری. این اقدامات باید با توجه به شرایط اقلیمی، اقتصادی و اجتماعی هر منطقه طراحی شود.
در سال‌های اخیر، دولت‌های جهان حتی با دلایلی مانند هوای پاک‌تر، آب آشامیدنی سالم، حفاظت از اکوسیستم‌های آسیب‌پذیر و دسترسی به منابع انرژی فراوان، به اندازه کافی سریع عمل نکرده‌اند تا الگوی مصرف هیدروکربن را تغییر دهند. شاید حداقل دغدغه آینده کودکان بتواند انگیزه ای جدی برای تغییر این مسیر ایجاد کند.
گفتگو در مورد این post