نامه محرمانه ناپلئون درباره جنگ سرانجام با کمک هوش مصنوعی کشف شد

یک کارشناس امنیت سایبری با استفاده از مدل هوش مصنوعی شرکت OpenAI موفق شد به دستور ناپلئون بناپارت رمز عبور نامه ای را که در سال 1809 نوشته شده بود بشکند.

این نامه 217 ساله است و در آستانه یک جنگ مهم نوشته شده است. محتویات آن محل استقرار ارتش فرانسه و نیروهای متحد آن را توصیف می کرد، اما تمام اطلاعات در یک کد پیچیده پنهان شده بود.

مدل GPT-6 Astra از OpenAI با استفاده از یک رویکرد غیرمعمول و ترکیبی از چندین زمینه تخصصی، موفق به رمزگشایی این نامه تاریخی شد.

برای شکستن کدهای تاریخی، دیگر نمی‌توانیم تنها به ابزارهایی مانند سنگ روزتا، ماشین انیگما یا کامپیوتر کلوسوس در بلچلی پارک تکیه کنیم. هوش مصنوعی اکنون ممکن است تمام ابزارهای لازم برای حل چنین معماهایی را داشته باشد. کارتر چرچ، مهندس هوش مصنوعی در شرکت امنیت سایبری SentinelOne، این را با رمزگشایی نامه‌ای که در سال 1809 به یکی از ژنرال‌های ناپلئون ارسال شد، نشان داد. او به سادگی یک فرمان متنی و تصویر اسکن شده نامه را در اختیار Astra JPT-6 قرار داد و حدود شش ساعت بعد پاسخ دریافت کرد.

چرچ در مقاله ای در شبکه اجتماعی X نوشت:

نکته شگفت انگیز این داستان فقط شکستن کد نیست، بلکه این واقعیت است که Astra توانسته است تمام مراحل یک فرآیند چند وجهی را از یک تصویر و با یک هدف خاص، در حدود شش ساعت به پایان برساند.

او افزود، در طول آن مدت، آسترا 1300 علامت دست‌نویس را رونویسی کرد، یک کلید رمزی جزئی پیدا کرد که هیچ‌کس قبلاً آن را به نامه مرتبط نکرده بود، قسمت‌های باقی‌مانده را با استفاده از الگوریتم شبیه‌سازی تبرید که او پیاده‌سازی کرد، رمزگشایی کرد و تاریخ انتشار ثبت شده را با تطبیق نامه با اسناد امروزی تصحیح کرد.

نامه ای نظامی از دوران ناپلئون

در گزارش مفصلی از آزمایش، چرچ توضیح داد که این حرف با یک خط کوتاه به زبان فرانسوی ساده شروع می شود، اما بلافاصله با 24 خط اعداد، حروف و نمادهای ساختگی دنبال می شود. او نوشت که این سند برای چندین دهه در لیست رمزهای تاریخی حل نشده وب سایت Cryptiana باقی مانده است. حال ویرایشگر این وبسایت نیز وضعیت آن را به حل شده تغییر داده است. چرچ تاکید کرد که این نامه در واقع یک گزارش نظامی محرمانه است که دو هفته قبل از حمله اتریش ارسال شده است.

داستان این نامه از پاریس شروع شد. در 16 مارس 1809، ناپلئون نامه‌ای به پسر خوانده‌اش، اوژن دو بوئرن، نایب السلطنه ایتالیا نوشت و از او خواست که پیامی برای ژنرال آگوست دو مارمون بفرستد. فرماندهی که چند ماه بعد درجه مارشال گرفت. نیروهای مارمون در دالماسیا و دور از دیگر ارتش های فرانسه مستقر بودند. در صورت جنگ با اتریش، این وضعیت می تواند آنها را در شرایط بسیار خطرناکی قرار دهد.

ناپلئون می خواست این نامه حاوی اطلاعاتی در مورد موقعیت تمام ارتش فرانسه و نیروهای متحد آن باشد. به همین دلیل از اوجن خواست تا با کمک یک افسر اطلاعاتی پیام را ارسال کند و در صورت افتادن نامه به دست دشمن، متن آن را رمزگذاری کند تا از افشای اطلاعات جلوگیری شود. نامه رمزگذاری شده ای که آسترا اکنون می خواند تنها سند باقی مانده از این نظم تاریخی است.

رمزگشایی این سند به حل یک معمای رمزنگاری محدود نمی شد، بلکه شامل چندین مرحله دشوار بود. چرچ توضیح داد که نامه با استفاده از یک کد جایگزین صامت نوشته شده است. روشی که در آن از چندین علامت مختلف برای نشان دادن یک حرف مشترک استفاده می شود. هوش مصنوعی کار خود را با تنها تصویر عمومی موجود از سند آغاز کرد. نسخه ای با کیفیت پایین که در سال 1969 در یک مجله ارتش فرانسه منتشر شد.

این مدل ابتدا تصویر را به ردیف های جداگانه تقسیم کرد و سپس مشخص کرد که کدام یک از 1300 علامتی که با دست کشیده شده اند، تکرار همان علامت هستند. در نهایت 155 علامت متمایز شناسایی شد و پس از اتمام این مرحله، فرآیند رمزگشایی اصلی آغاز شد. کلیسا در مورد این رویکرد گفت:

رونویسی و رمزنگاری معمولاً مهارت های جداگانه ای هستند و اغلب حتی به حرفه های مختلف تعلق دارند. اما در این پروژه، هر دو به عنوان بخشی از یک فرآیند یکپارچه پیش رفت و تصویر اصلی در تمام مراحل نقش داشت. به این ترتیب مقادیر پیشنهادی برای هر علامت با تمام تکرارهای آن در تصویر مطابقت داده شد.

چرچ نتیجه نهایی را اینگونه توصیف کرد:

محصول نهایی دقیقاً همان سندی بود که در مارس 1809 روی میز کارمند یوجین بود.

با این حال، پذیرش نتیجه برای کلیسا آسان نبود. وی در مصاحبه با وب سایت Live Science اظهار داشت:

اولش باور نکردم. همه ما تجربه یک مدل هوش مصنوعی را داشته ایم که ادعای عجیبی را مطرح می کند، اما تفاوت در این مورد این است که راه حل از نظر مکانیکی قابل آزمایش است. عملاً هیچ شانسی وجود ندارد که یک کلید رمزگذاری اشتباه بتواند متنی منسجم و سازگار با حقایق تاریخی تولید کند.

چرا این نامه بیش از دو قرن کشف نشده باقی ماند؟

چرچ تاکید کرد که خود کد آنقدرها هم سخت نیست و رمزنگاران حرفه ای احتمالاً اگر زمان و انرژی کافی را اختصاص دهند، می توانند آن را به راحتی بشکنند. به گفته وی، دلیل اصلی باقی ماندن نامه در فهرست اسناد حل نشده، مجموعه کارهای اولیه مورد نیاز بوده است. از جمله رونویسی علائم، دسته بندی آنها، ترجمه متن و در نهایت رمزگشایی. انجام این مراحل به تخصص های متفاوتی نیاز داشت که معمولاً برای یک فرد یا گروه کوچک در دسترس نیست.

کلیسا در پایان نوشت:

هر رشته تخصصی دارای انبوهی از مشکلات حل نشده و کمتر مهم است که کارشناسان آن به دلیل کمبود وقت و منابع، فرصت رسیدگی به آنها را ندارند. نکته اصلی این است که از این پس، افرادی که به حل این مشکلات کمک می کنند و لیست معماهای حل نشده را کوتاه می کنند، ممکن است بیش از هر زمان دیگری از خارج از آن حوزه های تخصصی بیایند. افرادی که صرفاً از روی کنجکاوی تصمیم گرفته اند موضوعی را دنبال کنند.