غول های فناوری از هوش مصنوعی بهره می برند. اما سهم سایر شرکت ها تقریباً هیچ است

تورستن اسلوک، اقتصاددان ارشد شرکت مدیریت سرمایه Apollo Global Management، اعلام کرد که درآمد هر کارمند و حاشیه سود هفت شرکت بزرگ فناوری آمریکایی موسوم به هفت غول افزایش یافته است. در حالی که این شاخص ها برای 493 شرکت دیگر در شاخص S&P 500 تقریباً بدون تغییر باقی ماندند.

تجزیه و تحلیل رفتاری نشان می دهد که با وجود سرمایه گذاری هنگفت در هوش مصنوعی، هنوز شواهد روشنی از افزایش رشد بهره وری در نتیجه استفاده از این فناوری وجود ندارد. بر اساس این گزارش، درآمد هر کارمند و حاشیه سود هفت غول فناوری افزایش یافته است، اما سایر شرکت های S&P 500 هنوز رشد قابل توجهی در این زمینه نداشته اند. اسلوک در گزارش خود نوشت:

علیرغم سرمایه گذاری های هنگفت و تبلیغات گسترده پیرامون هوش مصنوعی، این فناوری تاکنون هیچ بازده مالی قابل توجهی برای شرکت های آمریکایی خارج از بخش فناوری نداشته است.

پیاده سازی مدل های هوش مصنوعی در مقیاس بزرگ می تواند به سرعت هزینه ها را افزایش دهد. زیرا بسیاری از ارائه دهندگان خدمات هزینه استفاده از مدل ها را بر اساس تعداد توکن های مصرف شده محاسبه می کنند. در نتیجه، وقتی کارمندان درخواست های بیشتری ارائه می دهند یا عوامل هوش مصنوعی داده های بیشتری را پردازش می کنند و وظایف پیچیده تری را بر عهده می گیرند، صورت حساب شرکت ها سنگین تر می شود.

اسلوک می‌گوید شرکت‌های جریان اصلی به طور فزاینده‌ای با هزینه‌های توکن به‌عنوان مرکز هزینه‌ها برخورد می‌کنند، نه محرک رشد کسب‌وکار. به گفته وی، شرکت هایی که توسط سرمایه گذاران خطرپذیر حمایت می شوند، پول بیشتری را برای استفاده از توکن ها اختصاص می دهند، اما شرکت های مستقر انگیزه کمتری برای پرداخت برای مدل های جدید و گران قیمت دارند. به خصوص زمانی که گزینه‌های ارزان‌تر می‌توانند به همین خوبی عمل کنند.

این وضعیت یک چالش مهم برای ارائه دهندگان هوش مصنوعی است که امیدوارند پذیرش گسترده این فناوری به منبع درآمد پایدار تبدیل شود. فروش قدرت پردازش بیشتر و دسترسی گسترده تر به مدل ها می تواند درآمد تامین کنندگان را افزایش دهد، اما مشتریان برای ادامه این روند باید شاهد بهبود بهره وری، افزایش درآمد یا کاهش هزینه های عملیاتی باشند. اگر هزینه های هوش مصنوعی بدون بهبود قابل اندازه گیری عملکرد تجاری افزایش یابد، این هزینه اضافی می تواند حاشیه سود شرکت ها را کاهش دهد.

هوش مصنوعی با چالش اعتماد، هزینه و بهره وری مواجه است

اسلوک معتقد است که هوش مصنوعی به تنهایی نمی تواند تمام عوامل انسانی و سازمانی موثر بر موفقیت کسب و کارها را مدیریت کند. وی با اشاره به اهمیت مسئولیت پذیری، اعتماد، فرهنگ سازمانی، قوانین نانوشته، ملاحظات اخلاقی و عدالت در تصمیم گیری، گفت:

هوش مصنوعی هیچ درکی از مسئولیت پذیری، اعتماد، فرهنگ، قوانین نانوشته، تعهدات اخلاقی یا عدالت ندارد. در حالی که تمامی این عوامل ریسک های اعتباری شرکت ها را شکل می دهند و در نهایت بر رشد درآمد و حاشیه سود آنها تاثیر می گذارند.

وی همچنین تاکید کرد که آینده اقتصادی هوش مصنوعی بیش از هر چیز به نتایج استفاده از این فناوری در شرکت‌های خارج از بخش فناوری بستگی دارد. اسلوک گفت:

نکته اصلی این است که سرنوشت هوش مصنوعی توسط 493 شرکت دیگر در S&P 500 تعیین خواهد شد، نه هفت غول فناوری. با این حال، تاکنون هیچ مدرکی مبنی بر بهبود رشد درآمد یا حاشیه سود برای شرکت‌های خارج از بخش فناوری وجود ندارد.

تحلیل آپولو همچنین به محدودیت گسترده‌تری اشاره می‌کند: استفاده از هوش مصنوعی در گروه نسبتاً کوچکی از شرکت‌ها متمرکز است. اگر این فناوری به صنایع بیشتری سرایت نکند و نتایج اقتصادی قابل اندازه گیری به همراه نداشته باشد، تأثیر آن بر کل اقتصاد نیز ممکن است محدود بماند.

همین تضاد را می توان در بخش فناوری مالی هند مشاهده کرد. بر اساس نظرسنجی PwC هند که در 11 سپتامبر در Business Standard منتشر شد، 84 درصد از شرکت‌کنندگان فین‌تک هنوز به نتایج مالی قابل اندازه‌گیری از سرمایه‌گذاری‌های خود در هوش مصنوعی دست پیدا نکرده‌اند.

اما این وضعیت مانع از ادامه سرمایه گذاری شرکت ها نشده است. در همین نظرسنجی، 48 درصد از پاسخ دهندگان اظهار داشتند که توسعه اطلاعات اختصاصی و قابلیت های اطلاعات اختصاصی را در اولویت های استراتژیک خود قرار داده اند.

همچنین 30 درصد از شرکت کنندگان انتظار داشتند تجربه مشتری مهمترین عامل در گسترش استفاده از عوامل هوش مصنوعی در سه تا پنج سال آینده باشد. پس از آن کاهش هزینه ها و افزایش بهره وری با سهم 22 درصدی در رتبه بعدی قرار گرفت.

اعتماد همچنین یکی از موانع اصلی گسترش عوامل هوش مصنوعی در خدمات مالی است. بر اساس این نظرسنجی، 41 درصد از پاسخ دهندگان، اعتماد مشتریان و پذیرش این فناوری را بزرگ ترین مانع توسعه پرداخت های مبتنی بر عوامل هوش مصنوعی دانسته اند. در همین حال، 33 درصد از شرکت کنندگان نیز تقلب، امنیت و مدیریت ریسک را به عنوان دغدغه اصلی خود معرفی کردند.

عوامل هوش مصنوعی می توانند وظایف چند مرحله ای را انجام دهند، فراتر از پاسخگویی ساده به درخواست های کاربران باشند و نقش گسترده تری در کسب و کارها ایفا کنند. اما دسترسی این عوامل به ابزارها، پردازش اطلاعات و امکان فعالیت در سیستم های مختلف سازمانی نیز هزینه های مصرف منابع و نگرانی های امنیتی بیشتری را به همراه دارد.

انویدیا قبلا پلتفرم ایمنی عامل باز را برای مقابله با برخی از این خطرات معرفی کرده بود. این مجموعه از ابزارهای سخت افزاری و نرم افزاری برای کمک به شرکت ها در کنترل عوامل هوش مصنوعی و محدود کردن اقدامات بالقوه مخرب آنها طراحی شده است.

افزایش استفاده از توکن ها همچنین باعث شده شرکت هایی مانند مایکروسافت، متا و آمازون استفاده از هوش مصنوعی را محدود کنند. زیرا کارکنان بیش از هر زمان دیگری از این ابزارها استفاده می کنند و انجام وظایف مبتنی بر عوامل هوش مصنوعی باعث افزایش قبوض می شود. این روند چالش فزاینده ای را برای مشاغل ایجاد کرده است: آنها باید استفاده از هوش مصنوعی را بدون خارج شدن از کنترل هزینه های عملیاتی گسترش دهند.

سام آلتمن، مدیر عامل OpenAI نیز این مشکل را تایید کرده و هزینه توکن های هوش مصنوعی را برای مشتریانی که به دنبال ارزش بیشتر برای پول خود هستند، مشکل بزرگی خوانده است.

زیرساخت های مورد نیاز برای رونق هوش مصنوعی نیز هزینه های سنگینی را به همراه دارد. آمازون، گوگل، متا و مایکروسافت مبالغ هنگفتی را برای توسعه مراکز داده، خرید تراشه ها و تامین انرژی مورد نیاز برای اجرای فرآیندهای هوش مصنوعی اختصاص داده اند.