اپل به تازگی از یک مک بوک پرو صفحه لمسی جدید رونمایی کرده است، و لحظه ای که مواد مطبوعاتی آن را دیدم، از یک ارتقای بزرگ شگفت زده شدم: پشتیبانی از ورودی لمسی در صفحه نمایش OLED آن. پاسخ اپل به افرادی که برای مک بوک دارای قابلیت لمسی درخواست می کردند معمولا این بود که macOS هرگز برای پشتیبانی از رابط لمسی ساخته نشده است. بحث های داغ زیادی در مورد نیاز به صفحه نمایش های لمسی در مک بوک ها وجود دارد، و با توجه به رد تاریخی اپل از صفحه نمایش لمسی در مک، این تا حدودی موجه است.
من در طول سال‌ها از لپ‌تاپ‌های ویندوزی با صفحه لمسی زیادی استفاده کرده‌ام، اما انتظار نداشتم برای نسخه مخصوص اپل از چنین نوت‌بوکی نزدیک به 3000 دلار بپردازم. با این حال، به عنوان فردی که تازه وارد دنیای توسعه اپلیکیشن شده است، دلیلی واقعا قانع کننده برای این ارتقا می بینم. یا شاید این فقط من هستم که سعی می‌کنم خودم را متقاعد کنم که خرج کردن نزدیک به سه هزار دلار برای یک لپ‌تاپ جدید، زمانی که لپ‌تاپ قدیمی من هنوز خوب کار می‌کند، یک مزیت عملی واقعی دارد.
نگاهی به عملکرد شبیه ساز آیفون در مک بوک پرو جدید
به ویدیوی ارائه شده نگاهی بیندازید و متوجه منظور من خواهید شد. این کلیپ یک بازی تیراندازی فضایی کوچک را در نرم افزار شبیه ساز آیفون نشان می دهد Xcode روی مک بوک پرو جدید اجرا می شود. توسعه دهنده به طور مستقیم با استفاده از صفحه نمایش لمسی با بازی تعامل می کند، در حالی که محیط توسعه در کنار آن قرار دارد. این حالت فوق‌العاده ساده به نظر می‌رسد، تقریباً شبیه کسی که یک بازی آیفون را روی یک صفحه نمایش بزرگ انجام می‌دهد. بنابراین پتانسیل این بخش برای توسعه دهندگان برنامه واقعاً من را هیجان زده می کند.
چرا صفحه نمایش لمسی اپل رویای توسعه دهندگان است؟
یکی از ناامیدکننده‌ترین بخش‌های توسعه اپلیکیشن گوشی‌های هوشمند، آزمایش این است که آیا تعاملات لمسی واقعاً مطابق با هدف کار می‌کنند یا خیر. بله، محیط های توسعه مانند Xcode و اندروید استودیو آنها شبیه سازهایی دارند که به توسعه دهندگان این امکان را می دهد تا رابط ها را بررسی کنند، منوها را هدایت کنند و اندازه های مختلف صفحه را آزمایش کنند. اما تعامل با صفحه نمایش لمسی شبیه سازی شده با استفاده از ماوس یا پد لمسی آنقدرها هم بصری نیست.
شخصی را در نظر بگیرید که یک برنامه خاطرات با انیمیشن های اسکرول واقع گرایانه برای تلفن تاشو بسازد. آنها می توانند رابط کاربری را در Android Studio آزمایش کنند، اما قضاوت در مورد اینکه آیا این ضربه ها پاسخگو هستند یا خیر، اغلب نیاز به آزمایش بر روی یک دستگاه واقعی دارد.
تصور کنید که در حال راه‌اندازی یک انیمیشن با کشیدن انگشت هستید، یک برنامه را امتحان می‌کنید یا فقط در حال آزمایش یک تغییر هستید. همه اینها اکنون بدون نیاز به جابجایی دائمی بین لپ‌تاپ و تلفن، به‌طور یکپارچه قابل انجام است. بسیاری از توسعه دهندگان حداقل با مدل های جدیدتر، این را یکی از بهترین پیشرفت ها در جریان کاری خود می دانند. مک بوک پرو.
یک راحتی کوچک با پتانسیل بسیار زیاد
فقط به خاطر داشته باشید که این ویژگی نیست که در همه جا مورد استقبال قرار گیرد. نرم افزار Xcode این برای پلتفرم های اپل طراحی شده است، بنابراین توسعه دهندگان اندروید به طور خودکار به همان عملکرد دسترسی نخواهند داشت. اندروید استودیو گوگل در حال حاضر از اشکال‌زدایی دستگاه‌های بی‌سیم پشتیبانی می‌کند، اما تعامل لمسی بومی با شبیه‌ساز macOS خود یک افزونه بسیار خوش‌آمد خواهد بود.
اپل همچنین کار نرم افزاری در پیش دارد. اسناد Device Hub در نسخه موجود است Xcode 27 محدودیت‌هایی را با شبیه‌سازی لمس دو انگشت فهرست می‌کند که ابزارهای جدید متمرکز بر صفحه لمسی را تا حدودی ضروری می‌سازد. همچنین، مهم نیست که شبیه ساز چقدر خوب باشد، توسعه دهندگان همچنان به دستگاه های فیزیکی برای ارزیابی عملکرد دنیای واقعی، بازخورد لمسی و دقت تعامل نیاز دارند.
با این حال، می‌توانم درک کنم که چرا این ویژگی برای توسعه‌دهندگانی که ساعت‌ها صرف تکمیل جزییات ریز برنامه‌هایشان می‌کنند جذاب است. همین صفحه لمسی همچنین می تواند برای طراحانی که با مدل های سه بعدی کار می کنند، نوازندگانی که ابزارهای مجازی را کنترل می کنند و سازندگانی که به طور مستقیم عناصر بصری را دستکاری می کنند، سودمند باشد.
با 2899 دلار، لمسی مک بوک پرو اپل همچنان یک خرید گران قیمت است. اما تماشای تعامل شخصی با یک برنامه آیفون به طور مستقیم در داخل Xcode این باعث شد که از یک زاویه کاملاً متفاوت از این ارتقا قدردانی کنم.
گفتگو در مورد این post