ناسا از مردم سراسر جهان خواسته است تا ورود کاوشگر وویجر را جشن بگیرند ۱ ارسال یک پیام نوری نمادین به فضا در فاصله یک روز نوری از زمین.
گزارش کردن سرویس هوافضای تکناککاوشگر وویجر 1 در روز چهارشنبه 18 نوامبر 2026 (27 آبان 1405) به نقطه عطف تاریخی جدیدی خواهد رسید و اولین شی ساخته دست بشر خواهد بود که در فاصله یک روز نوری از زمین قرار می گیرد.
ناسا قصد دارد این رویداد تاریخی را با حضور مردمی از سراسر جهان و برگزاری یک نشست علمی در آزمایشگاه رانش جت (JPL) گرامی بدارد. این برنامه ها شامل ارسال پیام های نور نمادین از زمین، مصاحبه با دانشمندان ماموریت وویجر و نمایش مستند جدیدی از این ماموریت خواهد بود.
نحوه ارسال پیام نوری به کاوشگر وویجر 1 ناسا
در روز رویداد، ناسا از علاقه مندان خواسته است که چراغ قوه، چراغ قوه یا گوشی هوشمند را به سمت آسمان گرفته و حروف اول V، G و R وویجر را با استفاده از کد مورس ارسال کنند.
شرکت کنندگان باید سه پلک زدن کوتاه و یک پلک زدن طولانی برای نشان دادن حرف V انجام می دادند. حرف G با دو پلک زدن بلند و یک پلک زدن کوتاه نمایش داده می شود. همچنین برای ارسال حرف ر باید یک چشمک کوتاه، یک چشمک بلند و یک چشمک کوتاه بزنند.
برای سهولت این فرآیند، ناسا ابزاری خودکار طراحی کرده است که الگوی چشمک زن حروف را نمایش می دهد. کاربران می توانند به این ابزار در go.nasa.gov/vgr دسترسی داشته باشند و پیام نمادین خود را طبق الگوی تعیین شده ارسال کنند.
البته این پیام ها در عمل به Voyager 1 نمی رسد. نور ساطع شده از چراغ قوه یا صفحه نمایش تلفن هنگام حرکت در فضا پراکنده می شود و تنها بخش بسیار کمی از فوتون های ساطع شده از زمین ممکن است چنین فاصله ای را طی کند.
پس از طی مسافتی معادل یک روز نوری، شدت نور به حدی کاهش می یابد که عملاً تشخیص آن غیرممکن است. علاوه بر این، وویجر 1 تجهیزات لازم برای دریافت چنین پیام هایی را ندارد.
ناسا تاکید کرده است که این رویداد صرفا یک “دست دادن نمادین” با کاوشگر است و هدف آن برقراری ارتباط واقعی با فضاپیما نیست.
این سازمان در تشریح این برنامه اعلام کرده است: اقدامی ساده، لحظه ای مشترک و جشنی برای ارج نهادن به دورترین دستاورد بشری.
فاصله یک روز نوری تقریباً 25.9 میلیارد کیلومتر است. نور با سرعت 299792458 متر در ثانیه حرکت می کند و طی این مسافت 24 ساعت طول می کشد.
به همین دلیل ناسا این مراسم را یک روز قبل از رسیدن کاوشگر وویجر 1 به این فاصله برگزار می کند. پس از عبور کاوشگر از این مرز، هر پیام رادیویی ارسال شده از زمین نیز حداقل 24 ساعت زمان نیاز دارد تا به آن برسد.
ادامه ماموریت در فضای بین ستاره ای
ناسا وویجر 1 را در سال 1977 پرتاب کرد. این فضاپیما به همراه کاوشگر دوقلوی خود، وویجر 2، یک ماموریت تاریخی برای کاوش سیارات منظومه شمسی را آغاز کرد.
وویجر 1 در طول سفر خود از کنار مشتری و زحل عبور کرد و اطلاعات ارزشمندی در مورد این سیارات جمع آوری کرد. همچنین، ماموریت های وویجر امکان مطالعه غول های یخی منظومه شمسی را فراهم کرد.
این کاوشگر در آگوست 2012 از مرز هلیوپوز عبور کرد و به اولین جسم ساخت بشر تبدیل شد که وارد فضای بین ستاره ای شد. هلیوپوز مرز منطقه ای است که باد خورشیدی و میدان مغناطیسی خورشید بر محیط آن تأثیر می گذارد.
وویجر 1 پس از نزدیک به پنج دهه فعالیت، اکنون به سفر خود به اعماق فضا ادامه می دهد. با این حال، افزایش عمر تجهیزات و کاهش منابع انرژی، ادامه ماموریت را برای مهندسان ناسا دشوار کرده است.
مهندسان این سازمان در سال های اخیر برای کاهش مصرف انرژی و ادامه فعالیت برای مدت طولانی تری، قطعاتی از تجهیزات علمی هر دو کاوشگر را خاموش کرده اند.
با وجود استفاده از فناوری نزدیک به پنج دهه پیش، وویجر 1 و وویجر 2 هنوز فعال هستند. ناسا امیدوار است تا دهه 2030 ارتباط خود را با این دو فضاپیما از طریق شبکه اعماق فضایی ادامه دهد.
حتی پس از قطع ارتباط با زمین، ماموریت وویجر میراثی ماندگار خواهد داشت. هر دو کاوشگر دارای صفحات طلایی معروف وویجر هستند که حاوی مجموعه ای از تصاویر، صداها و اطلاعات در مورد زندگی، علم و فرهنگ روی زمین است.
دانشمندان این صفحات را مانند پیام هایی در بطری به اعماق فضا فرستاده اند تا اگر روزی موجودات فرازمینی با آن ها مواجه شدند، با انسان ها و تاریخچه سیاره زمین آشنا شوند.
















گفتگو در مورد این post