دانشمندان بهترین مسیر ممکن برای خروج از منظومه شمسی را یافته اند

به گزارش گروه علم و فناوری، در کمال تعجب، گروهی از محققان ادعا می کنند که بهترین راه ممکن برای خروج از این حباب غول پیکر را کشف کرده اند.

هلیوسفر را باید از بیرون دید

به گفته هوش مصنوعی، هلیوسفر از همه چیز درون خود، از جمله سیارات، فضانوردان، ماهواره ها و سایر اشیاء در برابر تشعشعات خطرناک کیهانی محافظت می کند. با این حال، تا به امروز، دانشمندان در مورد شکل یا اندازه آن مطمئن نبودند.

محققان به سادگی هلیوسفر را به عنوان منطقه ای که مستقیماً تحت تأثیر خورشید است تعریف می کنند. برخی ادعا می کنند که حباب کروسان شکل است، برخی می گویند کروی است، در حالی که بسیاری دیگر معتقدند که به شکل گلوله یا توپ ساحلی است.

این سردرگمی به این دلیل وجود دارد که شما نمی توانید شکل دقیق یک جسم را در حالی که در داخل آن هستید تشخیص دهید.

Sarah A. Sarah A. Spitzer، اولین نویسنده این مطالعه و محقق دانشگاه میشیگان، می گوید: “ما مانند ماهی قرمز هستیم که سعی می کنیم شکل ماهی را از درون بفهمیم.”

به همین دلیل است که بسیاری از دانشمندان در سراسر جهان، از جمله نویسندگان این مطالعه، در حال توسعه مفاهیمی هستند تا نشان دهند چگونه کاوشگرهای بین ستاره ای می توانند هلیوسفر را ترک کنند و آن را از بیرون ببینند.

اسپیتزر افزود: «ماموریت‌های کاوشگر بین‌ستاره‌ای آینده، اولین فرصت ما برای دیدن شکل واقعی هلیوسفر از بیرون و درک بهتر جایگاه آن در محیط بین‌ستاره‌ای محلی خواهد بود.

نقشه خروج ما از هلیوسفر

مفاهیم ماموریت دارای اطلاعات دقیق در مورد وسایل نقلیه مورد نیاز، محموله ها و مسیرها هستند.

به عنوان مثال، یک گزارش مفهومی از چنین ماموریتی در سال 2021 نشان داد که یک مسیر تقریباً 45 درجه از دماغه دم هلیودم در نهایت کاوشگر را از حباب خارج می کند.

با این حال، مطالعه جدید ادعا می کند که برای خروج از هلیوسفر، یک کاوشگر باید مسیری را دنبال کند که از انتهای دم هلیوسفر می گذرد.

آنها شش مسیر دماغه به دم را مقایسه کردند و دریافتند که بالاترین خروجی و واضح ترین نمای شکل هلیوسفر زمانی به دست می آید که کاوشگر از دم خارج شود.

دو جسم ساخته دست بشر قبلاً از هلیوسفر عبور کرده اند

در آگوست و سپتامبر 1977، ناسا کاوشگرهای وویجر 2 و وویجر 1 را به ترتیب برای مطالعه فضای بین ستاره ای به فضا پرتاب کرد. این ماموریت موفقیت آمیز بود و این فضاپیماها اولین اجرام ساخته دست بشر بودند که از هلیوسفر عبور کردند.

کاوشگرهای وویجر تنها برای یک ماموریت پنج ساله ساخته شدند، اما هنوز فعال هستند و تا مارس 2024 در 15 میلیارد مایل (24 میلیارد کیلومتر) از زمین قرار خواهند گرفت.

با این حال، آنها دیگر نمی توانند فعالیت پلاسمایی خورشید ما را تشخیص دهند و بنابراین، قادر به ارائه هیچ اطلاعاتی در مورد هلیوسفر نیستند. به همین دلیل است که بسیاری از دانشمندان از ناسا می خواهند که مأموریت های کاوشگر بین ستاره ای جدید را تأیید کند.

یک گزارش مفهومی از آزمایشگاه فیزیک کاربردی دانشگاه جان هاپکینز نشان می دهد که انسان ها باید کاوشگری بسازند که برای یک ماموریت 50 ساله طراحی شده است.

چنین کاوشگری می تواند اطلاعات ارزشمندی در مورد هلیوسفر ارائه دهد و همچنین می تواند 30 تا 90 میلیارد مایل از فاصله بین ستاره ای را پوشش دهد.

انتهای پیام