بزرگترین کارآزمایی در بریتانیا نشان داد که دو روش اصلی بیهوشی عمومی تفاوت قابل توجهی در بهبودی پس از جراحی ایجاد نمی کنند.

بزرگترین کارآزمایی بالینی تا به امروز در مورد دو روش اصلی بیهوشی در سرویس بهداشت ملی بریتانیا (NHS) نشان می دهد که انتخاب بیهوشی عمومی برای جراحی های بزرگ هنوز هم می تواند به ترجیح بیمار و پزشک بستگی داشته باشد.

این مطالعه که کارآزمایی VITAL نام دارد، تحت نظارت دانشگاه وارویک و بنیاد خدمات سلامت ملی بیمارستان رویال ماردن با شرکت 2507 بیمار در 49 بیمارستان بریتانیا انجام شد. محققان بیهوشی کامل داخل وریدی (TIVA) را که در آن داروی پروپوفول به طور مداوم تزریق می شود، با بیهوشی استنشاقی سنتی مقایسه کردند. در روش دوم گازهای فرار بی حس کننده مانند سووفلوران یا ایزوفلوران از طریق ماسک وارد بدن بیمار می شود. نتایج این تحقیق در مجله پزشکی JAMA منتشر شده است.

هر دو روش به طور معمول برای آرام نگه داشتن بیماران در طول بیش از 1.5 میلیون عمل غیر قلبی در بریتانیا در هر سال استفاده می شود. برخی از متخصصان بیهوشی معتقدند که روش داخل وریدی می تواند با تهوع و درد کمتر به بهبودی آسان تر منجر شود. از سوی دیگر، گروهی دیگر از خطرات نادری مانند بازگشت موقت هوشیاری بیمار در حین جراحی یاد می کنند. تا به حال، هیچ کارآزمایی در مقیاس بزرگ در بریتانیا برتری بالقوه هر دو روش را برای بیماران یا سیستم بهداشتی مشخص نکرده بود.

مقایسه نتایج دو روش بیهوشی

در این مطالعه، بیماران 50 ساله و بالاتر که قرار بود تحت عمل جراحی بزرگ برنامه ریزی شده قرار گیرند، به طور تصادفی به دو گروه دریافت کننده بیهوشی وریدی یا بیهوشی استنشاقی تقسیم شدند. نتایج نشان داد که بین دو گروه از نظر تعداد روزهای زنده ماندن بیماران تا 30 روز پس از عمل و گذراندن خارج از بیمارستان تفاوت معناداری وجود ندارد. این شاخص معیار اصلی تحقیق برای ارزیابی روند بهبودی بیماران بود.

میزان عوارض جدی، هذیان و مرگ و میر در هر دو گروه در 30 روز، 90 روز و شش ماه پس از عمل تقریباً یکسان گزارش شده است. با این حال، بیمارانی که بیهوشی داخل وریدی دریافت کردند، روز بعد از جراحی تشنگی، گرفتگی صدا، حالت تهوع و استفراغ کمتری داشتند. این یافته ها حاکی از امکان بهبود نسبی راحتی بیماران در مراحل اولیه پس از جراحی با استفاده از روش داخل وریدی است.

یک ارزیابی اقتصادی جداگانه که نتایج آن در مجله Anesthesia منتشر شد، نشان داد که هزینه استفاده از هر دو روش برای NHS انگلستان تقریباً یکسان است. همچنین کیفیت زندگی بیماران طی دوره شش ماهه بعد از عمل در دو گروه تفاوت معنی داری نداشت.

اهمیت یافته ها برای انتخاب روش بیهوشی

مجموع نتایج این دو مطالعه نشان می‌دهد که بی‌حسی کامل داخل وریدی و بی‌حسی استنشاقی از نظر اثربخشی بالینی و هزینه‌های اقتصادی برای بزرگسالانی که تحت عمل جراحی بزرگ غیرقلبی قرار می‌گیرند تقریباً یکسان عمل می‌کنند.

تیم تحقیقاتی معتقد است که این یافته ها از ادامه روند فعلی انتخاب روش های بیهوشی بر اساس شرایط هر بیمار حمایت می کند. بر این اساس پزشکان با توجه به ترجیح بیمار، تخصص و تجربه بالینی و امکانات موجود در مرکز درمانی می توانند مناسب ترین روش را انتخاب کنند. بدون نیاز به اجباری کردن روش خاصی در تمام مراکز خدمات بهداشت ملی بریتانیا.

جویس یونگ، استاد کارآزمایی های بالینی در دانشگاه وارویک و محقق اصلی کارآزمایی ویتال، گفت:

متخصصان بیهوشی سال ها در مورد اینکه کدام روش می تواند بهترین شروع را برای روند بهبودی بیمار فراهم کند، بحث کرده اند. نتایج تحقیقات ما نشان می دهد که برای اکثر افرادی که تحت عمل جراحی بزرگ قرار می گیرند، هر دو روش به یک اندازه گزینه های قابل قبولی هستند. این برای بیماران آرامش‌بخش است و به پزشکان اجازه می‌دهد تا همچنان بر اساس موقعیت فردی که پیش‌رویشان است تصمیم بگیرند، نه اینکه تحت فشار قرار بگیرند تا از روش‌های جدیدتر یا برتر استفاده کنند.

در عین حال، محققان به چندین محدودیت در این مطالعه اشاره کرده اند. اولاً، این تحقیق به صورت دوسوکور انجام نشده است و آگاهی از روش بیهوشی دریافتی می تواند بر گزارش بیماران از علائمی مانند درد و حالت تهوع تأثیر بگذارد. دوم، همه شرکت کنندگان در مراکز وابسته به خدمات بهداشت ملی بریتانیا درمان شدند. بنابراین، نتایج ممکن است به طور مستقیم به سایر سیستم های بهداشتی قابل تعمیم نباشد. همچنین، این مطالعه پیامدهای طولانی مدت سرطان یا اثرات زیست محیطی دو روش بیهوشی را بررسی نکرد. موضوعی که اهمیت فزاینده ای پیدا کرده است زیرا گازهای بیهوشی گازهای گلخانه ای قوی هستند.