این ماهی ها برای یافتن غذا در آب گل آلود به کار گروهی متکی هستند

ماهی های سه خار یا سه خار می توانند رفتار اجتماعی خود را با توجه به موقعیت تغییر دهند، مانند فریاد زدن یا دست تکان دادن جوانان برای برقراری ارتباط با یکدیگر در یک باشگاه شلوغ پر از چراغ های چشمک زن.

هنگامی که در آب تیره هستند، این ماهی های کوچک الگوی شنای خود را تغییر می دهند تا اعضای گروه بتوانند راحت تر غذا پیدا کنند. نتایج این تحقیق امروز در مجله Proceedings of the Royal Society B منتشر شده است.

در حال حاضر 8 گونه شناخته شده از ماهی های سه خار در راسته Gasterosteiformes وجود دارد. این ماهی های کوچک در آب های شیرین، شور و دریایی در سراسر نیمکره شمالی زندگی می کنند و زیستگاه آنها تا اقیانوس منجمد شمالی گسترش می یابد. طول بدن آنها حداکثر به حدود 7 اینچ می رسد و ویژگی متمایز آنها ردیفی از 2 تا 16 خار در پشت آنها است.

این ماهی ها به دلیل سازگاری با محیط های مختلف، از دریاهای شور گرفته تا دریاچه های آب شیرین، در زیستگاه هایی با شفافیت متفاوت زندگی می کنند. کدورت آب زمانی اتفاق می افتد که ذرات ریز مانند گل، جلبک یا رسوبات معلق باعث کاهش دید در آب شوند. این پدیده به طور طبیعی رخ می دهد، اما کشاورزی، معدن، ساخت و ساز و سایر آلاینده ها باعث افزایش کدورت و کاهش دید در رودخانه ها و آب های ساحلی در سراسر جهان شده است. چنین شرایطی تشخیص غذا، دوستان یا شکارچیان را برای جانوران آبزی از جمله ماهی های سه خار دشوارتر می کند.

دکتر شان رندز، یکی از نویسندگان این مطالعه و اکولوژیست رفتاری در دانشگاه بریستول، گفت:

در حال حاضر شاهد تغییرات شدید آب و هوایی هستیم. دوره های گرم و خشک ناگهان جای خود را به باران های شدید می دهد و در نتیجه رودخانه ها و نهرها با موج های ناگهانی آب گل آلود و بسیار کدر مواجه می شوند. بد نیست بدانید این ماهی ها توانایی واکنش به چنین تغییرات بزرگی را دارند.

در این مطالعه، محققان به بررسی نحوه رفتار ماهی سه خار هنگام افزایش کدورت آب پرداختند. آنها همچنین جهت حرکت ماهی را تحت نظر داشتند که ناگهان غذا وارد آب شد.

در آب گل آلود، ماهی ها نسبت به ماهی هایی که در آب شفاف هستند، زمان بیشتری برای حرکت به سمت غذا نیاز داشتند. با این حال، ماهی ها در گروه های بزرگتر در هر دو آب شفاف و کدر سریعتر پاسخ دادند.

هماهنگی بیشتر در شرایط سخت

نحوه حرکت ماهی ها به صورت هماهنگ نیز بر سرعت واکنش آنها به غذا تأثیر می گذارد. گروه‌های کوچک‌تری که در آب کدر زندگی می‌کردند، زمانی که اعضای گروه نزدیک یکدیگر شنا می‌کردند و در همان جهت حرکت می‌کردند، سریع‌تر به غذا می‌رسیدند. در مقابل، در گروه‌های بزرگ‌تری که در معرض آب شفاف قرار داشتند، تطابق بیش از حد باعث کاهش سرعت واکنش به غذا شد.

قبل از اینکه غذا وارد آب شود، ماهی‌ها در محیط‌های تیره فاصله کمتری با یکدیگر حفظ می‌کردند، حرکات هماهنگ‌تری انجام می‌دادند و به رفتار اعضای گروه نزدیک‌تر واکنش نشان می‌دادند.

بر اساس یافته های تیم تحقیقاتی، این نتایج نشان می دهد که ماهی های سه خار می توانند همکاری و هماهنگی خود را برای جبران کاهش دید در آب افزایش دهند. کریستوس ایوانو، نویسنده دیگر مطالعه و بوم شناس رفتاری، گفت:

وقتی یک تکه غذای غیرمنتظره را وارد آب کردیم، ماهی زمان بیشتری را صرف یافتن آن در آب تیره‌تر کرد. این نتیجه معقول است و قبلا در گونه های مختلف آبزی مشاهده شده است. با این حال، ما بسیار هیجان‌زده شدیم که می‌بینیم استیکبک‌های سه‌پایین توانستند با تغییر رفتار گروهی خود با این مشکل کنار بیایند. گروه‌های این ماهی‌ها هماهنگ‌تر شدند و در شرایط نامساعد، اعضای گروه بسیار به یکدیگر نزدیک‌تر شدند و بدن‌های خود را نزدیک‌تر در یک راستا قرار دادند. این تغییر به آنها امکان داد سریعتر از زمانی که چنین هماهنگی بین آنها وجود نداشت غذا پیدا کنند.

این رفتار اجتماعی تقویت‌شده می‌تواند به ماهی کمک کند تا بر مشکلات زندگی در محیط‌های تیره غلبه کند و زمانی که فرصت یافتن غذا پیش می‌آید، واکنش مؤثرتری نشان دهد.

رندز گفت:

نویدبخش است که این قوانین رفتاری می توانند در پاسخ به چالش هایی که حیوانات با آن روبرو هستند تغییر کنند. این نشان می دهد که این ماهی های کوچک استراتژی های بیشتری برای مقابله با تغییراتی که انسان ها در زیستگاه خود ایجاد می کنند، دارند.