افزایش یارانه ها بدون مهار تورم چه فایده ای دارد؟

اقتصاد ایران:

در هفته های اخیر بحث افزایش یارانه ها و تقویت کالابرگ به یکی از موضوعات اصلی بحث اقتصادی تبدیل شده است. دولت از برنامه های افزایش حمایت از خانوارهای کم درآمد خبر داده است اما در عین حال کارشناسان و منتقدان سیاست های حمایتی تاکید دارند که پرداخت کمک های نقدی یا اعتباری بدون کنترل رشد قیمت ها به تنهایی نمی تواند قدرت خرید مردم را حفظ کند.

چرا باید مهار تورم در اولویت باشد؟

افزایش یارانه در کوتاه مدت می تواند بخشی از هزینه های خانوار را جبران کند، اما اگر قیمت کالاها و خدمات با سرعت بیشتری افزایش یابد، ارزش واقعی این حمایت کاهش می یابد.

به همین دلیل سیاست حمایتی زمانی اثر پایدارتری خواهد داشت که در کنار پرداخت یارانه ها، برنامه ای برای کنترل تورم، ثبات بازار ارز، کاهش کسری بودجه و مهار رشد نقدینگی اجرا شود.

در غیر این صورت، افزایش میزان یارانه ممکن است تنها مقداری از فشار هزینه را برای مدت کوتاهی کاهش دهد و با موج بعدی افزایش قیمت، اثر آن کمرنگ شود.

برنامه دولت برای افزایش حمایت های معیشتی چیست؟

در روزهای اخیر فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت از تلاش دولت برای کنترل تورم و افزایش حمایت از خانوارها خبر داده است. وی تاکید کرد: تورم ریشه در شرایط کلان اقتصادی دارد و تنها با اقدامات کوتاه مدت نمی توان آن را مهار کرد.

همچنین در گزارش های منتشر شده از جلسات اقتصادی دولت به افزایش 500 هزار تومانی اعتبار کالابرگ برای اقشار نیازمند در مرحله اول اشاره شده است. بر اساس این گزارش ها، تقویت حمایت از خانوارهای آسیب پذیر و بازنگری در فهرست مشمولان یارانه نیز در دستور کار قرار دارد.

آیا افزایش یارانه برای همه خانوارها خواهد بود؟

بر اساس توضیحات منتشر شده از سوی سخنگوی دولت، قرار است سیاست جدید حمایتی با توجه بیشتر به وضعیت خانواده های نیازمند اجرا شود. در این چارچوب پیشنهاد شده است فهرست ذینفعان بازنگری شود و منابع به سمت گروه های آسیب پذیر هدایت شود.

این در حالی است که افزایش 500 هزار تومانی کالا برای نیازمندان را نباید با افزایش کلی یارانه نقدی برای همه خانوارها یکی دانست. جزئیات نهایی گروه های واجد شرایط، زمان اجرای کامل و نحوه پرداخت از طریق اطلاعیه های رسمی دولت اعلام شود.

آیا افزایش کالاها می تواند فشار تورمی را جبران کند؟

افزایش اعتبار کالابرگ می تواند بخشی از هزینه های خرید کالاهای اساسی را پوشش دهد، اما اثربخشی آن به تغییر قیمت مواد غذایی و سایر هزینه های زندگی بستگی دارد.

به عنوان مثال گزارش هایی که در روزهای اخیر درباره رشد قیمت سبد غذایی خانوارها منتشر شده است نشان می دهد که افزایش اعتبار حمایتی لزوما به معنای جبران کامل افزایش قیمت ها نیست. بنابراین، موفقیت این سیاست را باید بر اساس بهبود واقعی قدرت خرید خانوارها ارزیابی کرد، نه صرفاً رقم اسمی یارانه.

مهار تورم و حمایت معیشتی؛ دو مسیر مکمل

سیاست اقتصادی به تنهایی با انتخاب بین مهار تورم و حمایت از خانوارها پیش نمی رود. خانوارهای کم درآمد در مواجهه با افزایش قیمت ها نیاز به حمایت فوری دارند، اما حفظ این حمایت ها بدون ثبات اقتصادی دشوار خواهد بود.

بنابراین افزایش هدفمندی یارانه ها و کالاها را می توان در کنار سیاست های کنترل تورم پایدار دنبال کرد. سیاست هایی که شامل کاهش کسری بودجه، مدیریت نقدینگی، ثبات بازار ارز و افزایش تولید می شود.

در نهایت، معیار اصلی موفقیت هر تصمیم حمایتی این است که خانوارها بتوانند با درآمد و اعتبار خود کالاها و خدمات بیشتری خریداری کنند. موضوعی که تنها با افزایش مبلغ یارانه تضمین نمی شود.