ادعای جنجالی ترامپ در مورد مالکیت آمریکا بر ماه

دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا در یک سری پست جدید در شبکه اجتماعی خود، Truth Social، تصاویری را منتشر کرده است که ماه را به عنوان قلمرو ایالات متحده نشان می دهد.

گزارش کردن سرویس هوافضای تکناکاو همچنین ایده تغییر نام ایالت نیومکزیکو به “آمریکای جدید” را پیشنهاد کرده است. در روزهای اخیر پیشنهاد تغییر نام نیومکزیکو نیز در رسانه های موثق منتشر شده است.

دونالد ترامپ در روزهای اخیر با انتشار تصاویر و ویدئوهای تولید شده توسط هوش مصنوعی در شبکه اجتماعی Truth Social بار دیگر مورد توجه رسانه ها قرار گرفت. در میان این مطالب تصویری از وی با ظاهری شبیه به هالک هوگان و پوشانده شده در طرح پرچم آمریکا به چشم می خورد.

پست های دیگر ترامپ را روی تخت در میان روبات های قاتل نشان می دهد. با این حال، دو پست بیش از دیگران مورد توجه قرار گرفته اند. یکی از آنها ایده تغییر نام نیومکزیکو به آمریکای جدید را مطرح می کند و دیگری ماه را طوری نشان می دهد که گویی متعلق به ایالات متحده است.

بیشتر بخوانید: فضاپیمای فرمی اکسپلورر در حال رفتن به سفری 80 هزار ساله است

پست هایی که توجه رسانه ها را به خود جلب کرد

سبک ترامپ در انتشار محتوا در حقیقت اجتماعی به استفاده گسترده از تصاویر غیرواقعی و مصنوعی بستگی دارد. به همین دلیل، همه این تصاویر لزوماً یک بیانیه سیاست رسمی در نظر گرفته نمی شوند. با وجود این، پست های مربوط به نام های جغرافیایی و ماه به دلیل سابقه بحث در مورد تغییر نام برخی مکان های جغرافیایی بیشتر مورد توجه قرار گرفته است.

در یکی از این پست ها نیومکزیکو با عنوان «آمریکای جدید» معرفی شده است. در پستی دیگر تصویری با موضوع مالکیت آمریکا بر ماه منتشر شده است. نام مکان ها در داخل یک کشور را می توان با تصمیمات داخلی تغییر داد، اما چنین تصمیمی لزوما در سطح بین المللی پذیرفته نمی شود.

ادعای مالکیت ماه موضوع متفاوتی است، زیرا قواعد حقوق بین‌الملل فعالیت‌های کشورها در فضا را تنظیم می‌کند. مهمترین سند در این زمینه، معاهده فضایی است که در سال 1967 برای امضاء باز شد.

معاهده فضای بیرونی چه می گوید؟

این اتحاد چارچوب فعالیت کشورهای خارج از کره زمین را مشخص می کند و موضوعاتی مانند مسئولیت دولت ها در قبال فعالیت های فضایی و آسیب های ناشی از اجرام فضایی را در بر می گیرد. یکی از مهمترین اصول آن مربوط به مالکیت اجسام بهشتی است.

در متن این توافقنامه آمده است که فضای ماورای جو از جمله ماه و سایر اجرام آسمانی نمی تواند با ادعای حاکمیت، استفاده، تصرف یا هر روش دیگری به مالکیت ملی یک کشور تبدیل شود. این اصل بدین معناست که هیچ دولتی نمی تواند آن منطقه را با نصب پرچم یا حضور فیزیکی در بخشی از ماه به قلمرو رسمی خود تبدیل کند.

این محدودیت تنها مربوط به ماه نیست و برای اجرام آسمانی دیگر مانند مریخ نیز صدق می کند. بنابراین، حتی اگر کشوری در آینده یک زیرساخت دائمی در ماه ایجاد کند، چنین حضوری به طور خودکار مالکیت سرزمینی را به همراه نخواهد داشت.

میشل هانلون، استاد حقوق هوا و فضا، پیش از این تاکید کرده بود که یکی از مهمترین اصول این معاهده این است که فضا برای همه آزاد است و کشورها حق اکتشاف و دسترسی به مناطق مختلف را دارند. وی همچنین گفت که هیچ کشوری صلاحیت ادعای مالکیت ارضی بر ماه را ندارد.

ساخت و ساز در ماه پیچیده تر است

این موضوع زمانی پیچیده تر می شود که فعالیت هایی مانند ساخت ایستگاه های تحقیقاتی یا تأسیسات تجاری در ماه در نظر گرفته شود. معاهده فضای ماورای جو فعالیت های علمی را منع نمی کند و ایجاد امکانات تحقیقاتی نیز می تواند در چارچوب اهداف علمی انجام شود.

هانلون توضیح داده است که ساخت ایستگاه های تحقیقاتی در ماه اگر برای اهداف علمی انجام شود و اطلاعات مربوط به آن با دیگران به اشتراک گذاشته شود، می تواند با اصول این معاهده سازگار باشد. با این حال، وضعیت برای پروژه هایی مانند ساخت هتل در ماه مشخص نیست، زیرا هیچ نهادی با اختیارات جهانی برای صدور مجوز برای چنین پروژه هایی وجود ندارد.

این تفاوت نشان می دهد که ممنوعیت مالکیت ملی بر ماه به معنای ممنوعیت هر نوع فعالیت انسانی یا تجاری نیست. کشورها و شرکت‌ها می‌توانند برای حضور علمی یا اقتصادی در ماه برنامه‌ریزی کنند، اما تعیین حقوق دقیق بهره‌برداری و استفاده انحصاری از مناطق خاص هنوز یک موضوع پیچیده حقوق فضایی است.

بیشتر بخوانید: اسپیس ایکس در حال ساخت بزرگترین پایگاه فضایی جهان در لوئیزیانا است

اجرای قوانین فضایی به همکاری کشورها بستگی دارد

ایالات متحده یکی از کشورهای عضو معاهده فضای ماورای جو است و متن این توافقنامه در مورد ممنوعیت ادعای مالکیت ملی بر اجرام آسمانی روشن است. با وجود این، اجرای قوانین بین المللی در عمل به رفتار کشورها و میزان همکاری آنها بستگی دارد.

پیتر هیگ، تحلیلگر صنعت فضایی، معتقد است که قدرت واقعی قراردادهای بین المللی به توانایی کشورها در اجرای آنها بستگی دارد. او معاهده فضایی را سندی دانسته است که بدون اراده سیاسی دولت ها نمی تواند جلوی تخلفات را بگیرد.

هیگ همچنین گفت که برخی از امضاکنندگان اصلی معاهده محدودکننده‌ترین بخش‌های آن در مورد ادعاهای ارضی و فعالیت‌های نظامی را به‌عنوان الزاماتی نمی‌دانند که باید در هر شرایطی رعایت شوند. از این منظر، توافق زمانی مؤثر است که دولت ها برای اجرای آن فشار سیاسی و حقوقی ایجاد کنند.

در نتیجه، انتشار تصویری که ماه را متعلق به ایالات متحده نشان می‌دهد، طبق قوانین بین‌الملل مالکیت واقعی محسوب نمی‌شود. هنوز مشخص نیست که اگر کشوری بخواهد بخشی از ماه را تصرف کند یا مالکیت آن را اعلام کند، جامعه بین المللی چه واکنشی نشان خواهد داد. دشواری سفر به ماه و ماندن طولانی مدت در آن هنوز یکی از مهمترین موانع در چنین سناریویی است.

بیشتر بخوانید: پنتاگون ویدئویی از “گوی های سرد” مرموز بر فراز خلیج عمان را منتشر کرد + فیلم