به گفته Zoom Tech، یک آسیب پذیری امنیتی در مهار DeepSeekیک ابزار اسکریپت نویسی که برای اجرای عامل های کدنویسی هوش مصنوعی در سیستم های توسعه دهندگان استفاده می شود، این امکان را برای عامل هوش مصنوعی فراهم می کند که با اجرای یک فرمان، محدودیت های جعبه ایمنی خود را غیرفعال کند.
این ابزار برای محافظت از سیستم طراحی شده است به طوری که دستورات عامل هوش مصنوعی در یک محیط محدود اجرا می شود و نمی تواند فایل هایی را خارج از فضای کاری مشخص شده ایجاد یا تغییر دهد. اما این آسیب پذیری به عامل اجازه می داد تا حالت دسترسی کامل را از طریق رابط داخلی ابزار فعال کند.
آسیب پذیری CVE-2026-82533 چگونه کار می کند؟
این نقص با شناسه CVE-2026-82533 ضبط و امتیاز 9.4 از 10. مشکل اصلی این بود که چگونه DeepSeek Harness به رابط مدیریت داخلی خود اعتماد کرد. در نسخه های آسیب پذیر، عامل هوش مصنوعی در حال اجرا در جعبه شنی می تواند به رابط وب محلی ابزار دسترسی پیدا کند و تنظیمات جلسه آن را تغییر دهد. با تغییر وضعیت جلسه به حالت خطر-دسترسی کاملمحدودیت های sandbox حذف می شوند و دستورات عامل بعدی می توانند خارج از محیط محافظت شده اجرا شوند.
این حمله برای فریب دادن اپراتور به متن مخرب نیاز داشت
این آسیب‌پذیری به این معنا نیست که هر عامل DeepSeek به طور خودکار Sandbox می‌شود. برای اجرای حمله، مهاجم باید متن کنترل شده ای را در اختیار عامل قرار دهد تا عامل را متقاعد کند تا درخواست تغییر پیکربندی را اجرا کند.
در تست های امنیتی، تنها یک فرمان پوسته برای فراخوانی رابط داخلی ابزار و تغییر سطح دسترسی جلسه کافی بود.
مشکل اصلی در اینجا این بود که سیستم تأیید فرمان تنها زمانی فعال می‌شد که یک فرمان دسترسی بیشتری نسبت به سطح فعلی درخواست می‌کرد. اما این درخواست مستقیماً سطح دسترسی جلسه را تغییر می دهد و بنابراین مرحله تأیید فعال نمی شود.
جعبه شنی DeepSeek از چه چیزی محافظت می کرد؟
جعبه شنی DeepSeek Harness بیشتر بر محدود کردن دسترسی به فایل تمرکز داشت. در تنظیمات پیش فرض، عامل مجاز به نوشتن فایل های خارج از فضای کاری خود نبود. با این حال، دسترسی خواندن به فایل‌ها و اتصالات شبکه همچنان محدود نبود. این باعث شد که رابط داخلی ابزار از داخل محیط sandbox قابل دسترسی باشد. عامل هوش مصنوعی همچنین آدرس این رابط و شناسه جلسه فعلی آن را داشت و نیازی به یافتن مسیر دسترسی نداشت.
مشکل احراز هویت در رابط داخلی ابزار
یکی از دلایل اصلی آسیب‌پذیری، عدم احراز هویت مناسب در رابط مدیریت بود. این رابط برای شناسایی درخواست های مجاز فقط با مقدار موجود در سربرگ نامگذاری شده استفاده می شود میزبان او اعتماد کرد از آنجایی که این مقدار توسط مشتری ارسال می شود، یک مهاجم یا یک عامل مخرب می تواند آن را جعل کند. این بررسی در واقع یک مکانیسم امنیتی کامل نبود و فقط برای محدود کردن دسترسی طراحی شده بود.
امکان دسترسی به تاریخچه کامل جلسات
این رابط داخلی علاوه بر تغییر تنظیمات sandbox، امکان دریافت گزارش کامل یک جلسه را نیز فراهم می کرد. طبق بررسی‌های امنیتی، شخصی که می‌تواند به این رابط دسترسی داشته باشد، می‌تواند مکالمات ذخیره شده نماینده را بدون نیاز به کلید یا رمز عبور بازیابی کند.
این می تواند اطلاعات حساسی مانند دستورات داده شده به عامل، کد تولید شده یا داده های پروژه را در معرض نمایش بگذارد.
نسخه های آسیب پذیر و نسخه های وصله شده
نسخه ها 0.1.1-rc.2 و نسخه های قبلی تحت تأثیر این آسیب پذیری قرار می گیرند.
نسخه های اصلاح شده عبارتند از:
- 0.1.2-alpha.1 نسخه اصلاح شده در GitHub
- 0.1.2-alpha.2 اولین نسخه اصلاح شده در npm منتشر شد
- 0.1.2-rc.1 نسخه فعلی npm که شامل پچ است
کاربرانی که DeepSeek Harness را از طریق برنامه‌های دسکتاپ یا ابزارهای شخص ثالث نصب کرده‌اند نیز باید بررسی کنند که دقیقاً از کدام نسخه از Harness استفاده می‌کند.
راه حل های پیشنهادی برای کاربران
مهمترین مرحله ارتقا به نسخه اصلاح شده است. کاربرانی که نمی‌توانند فوراً به‌روزرسانی شوند، باید رابط وب داخلی ابزار را در صورت عدم استفاده غیرفعال کنند و تونل‌ها، پروکسی‌ها یا پورت فورواردهایی را که دسترسی به این رابط را فراهم می‌کنند حذف کنند.
Sandboxing همچنین نباید به عنوان تنها لایه امنیتی برای اجرای کدهای ناشناس یا پروژه های غیرقابل اعتماد استفاده شود.
چه چیزی اصلاحات امنیتی را تغییر داده است؟
در نسخه های جدید، رابط ابزار مجهز به سیستم احراز هویت مبتنی بر توکن است. این ابزار در زمان اجرا یک توکن یکبار مصرف تولید می کند و مرورگر ابتدا باید این توکن را دریافت کرده و آن را به یک کوکی امضا شده تبدیل کند. پس از آن، تمام درخواست‌ها به رابط داخلی به این کوکی نیاز دارند.
با این حال، این اصلاحیه تنها مشکل دسترسی غیرمجاز به اینترفیس را برطرف می کند و ساختار کلی sandbox اساساً تغییر نکرده است.
چرا امنیت عوامل کدگذاری هوش مصنوعی اهمیت بیشتری پیدا کرده است؟
ابزارهایی مانند DeepSeek Harness مهم هستند زیرا عوامل هوش مصنوعی معمولاً با دسترسی به ترمینال، فایل‌ها و محیط توسعه کاربر اجرا می‌شوند. اگر یک عامل بتواند محدودیت های امنیتی خود را تغییر دهد، خطر بسیار بالاتر از یک آسیب پذیری ساده در یک برنامه کاربردی ساده است. زیرا مهاجم می تواند از قدرت خود عامل برای اجرای دستورات، تغییر فایل ها یا دسترسی به اطلاعات حساس استفاده کند.
افزایش حملات علیه جعبه های شنی هوش مصنوعی
این اولین بار نیست که محققان امنیتی در مورد فرار عوامل هوش مصنوعی از محیط های محدود هشدار می دهند. در ماه‌های اخیر، گزارش‌های متعددی از آسیب‌پذیری‌ها در ابزارهای کدنویسی هوش مصنوعی منتشر شده است که باعث شده کد خارج از محدودیت‌های مشخص شده اجرا شود.
با استفاده روزافزون از عوامل خودکار در توسعه نرم افزار، طراحی جعبه های شنی مقاوم تر، کنترل دسترسی دقیق تر و تایید انسان برای اقدامات حساس به یکی از مهم ترین چالش های امنیتی در زمینه هوش مصنوعی تبدیل شده است.
گفتگو در مورد این post