در پروژه ای به نام Suncatcher، گوگل قصد دارد اولین پردازنده های هوش مصنوعی خود را با موشک اسپیس ایکس به مدار زمین بفرستد تا زیرساخت های پردازش را آزمایش کند.
به گزارش سرویس هوش مصنوعی تکناک، گوگل در جدیدترین اقدام خود برای توسعه زیرساخت های پردازشی، پروژه جاه طلبانه Project Suncatcher را راه اندازی کرده است. این پروژه با هدف بررسی امکان استفاده از فضا به عنوان بستری برای فرآیندهای هوش مصنوعی گوگل طراحی شده است و قرار است توانایی تراشه های پردازنده گوگل را در برابر شرایط محیطی مدار زمین آزمایش کند.
ماهواره ای که برای این ماموریت در نظر گرفته شده و مجهز به پردازنده های تخصصی واحدهای پردازش تنسور گوگل است، در اول اکتبر سال جاری توسط موشک فالکون 9 اسپیس ایکس به مدار نزدیک زمین پرتاب می شود. هدف اصلی از این پرتاب اندازه گیری انعطاف پذیری سخت افزار در برابر فشارهای فیزیکی ناشی از پرتاب موشک و همچنین مقابله با نوسانات شدید دما و تشعشعات پرانرژی فضایی است.
اندازه گیری انعطاف پذیری سخت افزار در فضا
گوگل معتقد است که زیرساخت کنونی مراکز داده روی زمین دارای محدودیت هایی است و فضا می تواند بستر جایگزینی برای پردازش گسترده باشد. دیدگاهی که قبلا توسط برخی از مدیران فناوری مانند ایلان ماسک و جف بزوس مطرح شده بود.
چالش های فنی در این مسیر بسیار جدی است. در حالی که آزمایش های اولیه روی زمین نشان داده است که تراشه های TPU می توانند سطوح بالایی از فشار و تشعشع را تحمل کنند، مهندسان گوگل معتقدند که مدل سازی دقیق شرایط فضا در آزمایشگاه های زمینی امکان پذیر نیست.
محدودیت 15 دقیقه فعالیت پردازشی
یکی از مهمترین موانع فنی در این پروژه مدیریت حرارت است. بر اساس اطلاعات منتشر شده، تراشه های استفاده شده در این ماهواره تنها می توانند حدود 15 دقیقه به طور مداوم کار کنند و پس از آن نیاز به یک دوره خنک کننده دارند. برای حل این چالش، گوگل قصد دارد عملکرد یک سیستم خنک کننده ویژه شامل لوله های حرارتی و رادیاتورهای ویژه در محیط مداری را بررسی کند.
بر اساس این گزارش در آستانهتیم توسعه پروژه Suncatcher تاکید کرده است که این راه اندازی تنها آغاز یک نقشه راه بلند مدت است. گوگل در حال برنامه ریزی برای پرتاب دو ماهواره دیگر در سال آینده برای تکمیل دانش خود در ساخت شبکه ای از ماهواره های پردازشی است. استراتژی فعلی گوگل مبتنی بر مهندسی روشمند است. این بدان معناست که با هر ماموریت، نقاط ضعف سخت افزاری شناسایی شده و در طراحی های بعدی گنجانده می شود. این شرکت امیدوار است با اثبات پایداری این سخت افزارها در مدار، راه را برای پردازش هوش مصنوعی مقیاس پذیر در محیط فضایی هموار کند. موفقیت این ماموریت می تواند تغییری اساسی در نحوه میزبانی و پردازش داده های هوش مصنوعی در سطح جهانی ایجاد کند.
گفتگو در مورد این post