دانشمندان یک بازوی سوم ساختند که با شکم کنترل می‌شود

پایگاه خبری تحلیلی ایران تحلیل (irtahlil.com):

بدون شک مواقعی پیش آمده که هر دو دستتان پر بوده و آرزو می کنید که ای کاش بازوی سومی هم داشته باشید. خب، دانشمندان کشف کرده اند که یک بازوی سوم روباتیک در واقع می تواند به راحتی از طریق حرکات عضله دیافراگم کنترل شود.

این مطالعه در موسسه تحقیقاتی EPFL سوئیس توسط گروهی به سرپرستی پروفسور Silvestro Micera انجام شد. این بخشی از یک پروژه بزرگتر توسط بازوی سوم مرکز ملی صلاحیت در تحقیقات سوئیس بود.

به گزارش نیواطلس، برای این مطالعه، تجهیزاتی ساخته شد که در آن کاربران در حالی که دسته‌ها را با دو دست گرفته بودند، روی صندلی می‌نشستند و کمربند مجهز به حسگرهایی را می‌بستند که حرکات آنها را تشخیص می‌داد. آنها همچنین از یک هدست واقعیت افزوده استفاده کردند که از طریق آن یک محیط مجازی را مشاهده کردند.

با حرکت بازوها، این امکان برای کاربران فراهم شد تا با نسخه های مجازی بازوهای واقعی خود در دنیای واقعیت مجازی، وظایف خود را انجام دهند. علاوه بر این، با حرکت دادن دیافراگم خود به روش های خاصی، آنها می توانند بازوی سوم مجازی را نیز کنترل کنند. بازوی سوم، که بین بازوهای چپ و راست مجازی آنها قرار دارد، با یک دست شش انگشتی متقارن، با شست در دو طرف طراحی شده است، بنابراین تصور نمی شود که متعلق به سمت خاصی از بدن باشد.

هنگامی که این بازو روی ۶۱ داوطلب در ۱۵۰ جلسه آزمایش شد، ثابت شد که تسلط بر آن برای اکثر افراد بسیار آسان است. نکته مهم این است که داوطلبان توانستند بازوی چپ و راست خود را کنترل کنند و همزمان بازوی سوم را کنترل کنند.

شرکت‌کنندگان همچنین می‌توانند در مکالمه شرکت کنند و در حین کار با بازوی سوم، از کار دور نگاه کنند.

در مرحله بعدی مطالعه، به داوطلبان یک بازوی رباتیک فیزیکی که به قفسه سینه آنها بسته شده بود تعبیه شد. این دستگاه در واقع فقط یک میله بود که به داخل و خارج از یک پایه کشیده می‌شد، اما کاربران همچنان می‌توانستند آن را به گونه‌ای حرکت دهند که دست بر روی یک دایره هدف معلق بماند.

میسره می گوید: انگیزه اصلی ساخت بازوی سوم، درک سیستم عصبی است. اگر مغز را برای انجام یک کار کاملاً جدید به چالش بکشید، می توانید دریابید که آیا توانایی انجام آن را دارد و آیا امکان تسهیل این یادگیری وجود دارد یا خیر. سپس می‌توانیم این دانش را به‌عنوان مثال برای توسعه ابزارهای کمکی برای افراد دارای معلولیت یا پروتکل‌های توانبخشی پس از سکته به کار ببریم.

منبع: ایسنا