








BMW که نام کامل آن Bayerische Motoren Werke است، فعالیت خود را در ابتدا بهعنوان تولیدکننده موتورهای هواپیما آغاز کرد.
این شرکت که در ایالت باواریا آلمان تأسیس شده بود، در پایان جنگ جهانی اول ناچار شد تولید موتورهای هواپیما را کنار بگذارد. سپس در سال ۱۹۲۳ با راهاندازی بخش BMW Motorrad وارد صنعت موتورسیکلتسازی شد و بهتدریج بهخاطر توسعه فناوریهای پیشرفته شهرت پیدا کرد. این شرکت در معرفی نوآوریهایی مانند ترمز ضدقفل ABS، سیستم الکترونیکی مدیریت موتور و چراغهای جلوی تطبیقی از پیشگامان صنعت موتورسیکلت به شمار میرود.
با بررسی بیش از یک قرن تاریخ موتورسیکلتهای BMW، میتوان مدلهای جذاب فراوانی پیدا کرد. با این حال، تعدادی از آنها ویژگیهای برجستهتری دارند. در این انتخاب، طراحی چشمگیر، امکانات هوشمندانه و قابلیتهایی که هر مدل را از رقبای همدورهاش متمایز میکنند، مورد توجه قرار گرفتهاند. در ادامه با ۱۰ موتورسیکلت جذاب BMW از گذشته تا به امروز آشنا میشویم که هرکدام میتوانند برای گروهی از موتورسواران دوستداشتنی باشند.
10. BMW K 1600 Grand America Option 719 Midnight

BMW Motorrad شرکتی آلمانی است که محصولات خود را متناسب با بازارهای مختلف جهان توسعه میدهد. این شرکت علاوه بر توجه به سلیقه مشتریان اروپایی، بازار آمریکا را نیز بهخوبی میشناسد و موتورسیکلتهایی متناسب با نیاز موتورسواران این کشور تولید میکند.
جادههای اروپا اغلب از مسیرهای قدیمی عبور میکنند و برخلاف مناطق وسیعی مانند غرب آمریکا، بزرگراههای طولانی و مستقیم کمتری دارند. به همین دلیل، BMW همیشه انگیزهای برای تولید موتورسیکلتهای بزرگ مخصوص سفرهای جادهای نداشته است. با این حال، برای افرادی که به سفرهای طولانی با موتورسیکلتی شیک علاقه دارند، این شرکت در سال ۲۰۱۶ مدل K 1600 B را با طراحی بگر معرفی کرد.
مدل K 1600 Grand America Option 719 Midnight برای پیمودن مسیرهای طولانی بزرگراهی ساخته شده است. نیروی محرکه آن را یک موتور شش سیلندر خطی تأمین میکند که سیلندرهایش با زاویهای رو به جلو قرار گرفتهاند تا مرکز ثقل موتورسیکلت پایینتر باقی بماند.
امکانات و تجهیزات این مدل از نظر سطح فناوری به خودروهای BMW سری ۳ شباهت دارند. نمایشگر عریض راننده با سیستم صوتی بلوتوث یکپارچه، مسیریاب، حالتهای مختلف رانندگی و کنترل الکترونیکی موتور و سیستم تعلیق از جمله امکانات آن هستند.
این موتورسیکلت جثه بزرگی دارد و فضای ذخیرهسازی قابلتوجهی در اختیار راننده قرار میدهد. همچنین راحتی بالای آن، گزینهای مناسب برای سفرهای جادهای طولانی به شمار میرود.
9. BMW R32

BMW R32 نخستین موتورسیکلت تولید انبوه این شرکت بود و ما را به نقطه آغاز تاریخ موتورسیکلتسازی BMW بازمیگرداند. این شرکت از همان نخستین محصول خود نشان داد که قصد دارد با فناوریهای نوآورانه وارد بازار شود.
R32 در سال ۱۹۲۳ معرفی شد و به موتور دوقلوی باکسر مجهز بود. این ساختار باعث پایین آمدن مرکز ثقل موتورسیکلت میشد و سیلندرهای بیرونزده آن نیز بهخوبی در معرض جریان هوا قرار میگرفتند تا خنککاری مناسبی داشته باشند.
سیستم روغنکاری کارتل مرطوب این موتور در مقایسه با روش روغنکاری یکبارمصرف رایج آن دوران عملکرد بهتری ارائه میداد. همچنین انتقال قدرت به چرخ عقب از طریق گاردان، دوام و اطمینان بالایی فراهم میکرد. در مجموع، R۳۲ محصولی باکیفیت و مهندسیشده به شمار میرفت.
البته جذابیت این موتورسیکلت تنها به مهندسی آن محدود نمیشود. R32 از همان زمان معرفی و حتی امروز نیز ظاهری زیبا و چشمنواز دارد. بسیاری از موتورسیکلتهای دهه ۱۹۲۰ از نظر طراحی چندان جذاب به نظر نمیرسند؛ زیرا در آن زمان هنوز فاصله زیادی از دوچرخههای موتوردار اولیه نگرفته بودند.
برخی افراد به ظاهر کلاسیک این موتورسیکلتها علاقه دارند، اما از نظر من بسیاری از آنها فاقد ظرافتها و جزئیات طراحی مدلهای نسلهای بعدی هستند. طراحی مکس فریز برای R۳۲ استانداردهای ظاهری موتورسیکلتهای سال ۱۹۲۳ را تغییر داد. نحوه قرارگیری باک و امتداد خطوط شیبدار شاسی تا قسمت انتهایی بدنه، ترکیبی زیبا و در عین حال کاربردی ایجاد کرده بود.
سیلندرهای پایینآمده موتور در دو طرف بدنه قرار داشتند و هماهنگی خطوط ظاهری را برهم نمیزدند. گلگیرهای عمیق نیز ظاهر نهایی موتورسیکلت را کامل میکردند. R۳۲ از هر زاویهای که به آن نگاه کنید، همچنان موتورسیکلتی جذاب و تماشایی به نظر میرسد.
8. BMW C1

با وجود اینکه BMW از سال ۱۹۲۳ در صنعت موتورسیکلت فعالیت داشت، تا پیش از سال ۲۰۰۰ حتی یک اسکوتر نیز تولید نکرده بود؛ این در حالی است که اسکوترها در اروپا وسیلهای بسیار محبوب برای رفتوآمد محسوب میشوند.
سرانجام BMW تصمیم گرفت وارد بازار اسکوتر شود و با ارائه محصولی ایمنتر و مجهز به محافظت در برابر شرایط جوی، گروه گستردهتری از مشتریان، بهویژه خریداران خودروهای این برند، را جذب کند.
مدل C1 که توسط شرکت برتونه در ایتالیا ساخته شد، در سال ۲۰۰۰ معرفی شد. این اسکوتر از یک موتور چهارزمانه ۱۲۵ سیسی بهره میبرد و قسمت بالایی آن به شیشه جلو و سقفی مجهز بود که به یک قفس محافظ متصل میشدند.
BMW این قفس را تحت آزمایشهای تصادف قرار داد و توانست سطح محافظت نسبتاً قابلتوجهی برای سرنشین فراهم کند؛ هرچند قسمتهای پایینتر از زانو همچنان در برابر آسیبهای احتمالی آسیبپذیر باقی میماندند. در برخی کشورها، مالکان C۱ حتی از قوانین اجباری استفاده از کلاه ایمنی معاف شدند. این موتورسیکلت همچنین کمربند ایمنی داشت تا هنگام تصادف، راننده در محدوده محافظتشده خود باقی بماند.
با وجود ایده جالب و سطح ایمنی متفاوت، C1 فروش چندان موفقی تجربه نکرد و پس از تنها دو سال از خط تولید کنار رفت. با این حال، این محصول به دلیل طراحی غیرمعمول و هدف ارزشمندش همچنان جذابیت خاصی دارد. این اسکوتر از نوعی جذابیت متفاوت و حتی کمی عجیب برخوردار است؛ محصولی که هم طراحی هوشمندانهای دارد و هم بهراحتی توجه دیگران را جلب میکند.
7. BMW K1

موتورسیکلتهای BMW سالها به قدرت مناسب، هندلینگ مطلوب و قابلیت اطمینان بالا شهرت داشتند. با این حال، فناوری موتور باکسر باعث شد این شرکت در دهه ۱۹۷۰ نتواند بهسرعت وارد رقابت با موتورسیکلتهای فوقسریع مورد علاقه علاقهمندان سرعت شود.
در حقیقت، BMW تا دوران مدرن موتورسیکلتی با مشخصات کامل یک سوپربایک در اختیار نداشت. نزدیکترین نمونه اولیه به چنین محصولی، مدل محدود K۱ بود که در سال ۱۹۸۸ معرفی شد. تولید این موتورسیکلت تا سال ۱۹۹۳ ادامه داشت و در مجموع تنها ۶۹۰۰ دستگاه از آن ساخته شد.
K1 بر اساس مدل K100 توسعه پیدا کرد، اما به امکانات پیشرفتهتری مانند سرسیلندر ۱۶ سوپاپ، نخستین سیستم ترمز ABS نصبشده روی یک موتورسیکلت و پوشش بدنهای با طراحی آزمایششده در تونل باد مجهز شد.
طراحی این موتورسیکلت بسیار جسورانه بود و البته موافقان و مخالفان زیادی داشت. مجله سایکل ورلد در سال ۱۹۹۰ ظاهر آن را به طرحی تشبیه کرد که مهندسان شرکت جان دیر در شبی عجیب و پس از ریختن داروی بیهوشی کرگدن در آبسردکن محل کارشان ساخته باشند!
البته منتقدان آن زمان هنوز تحت تأثیر حس نوستالژی قرار نگرفته بودند. K1 امروزه یکی از نمونههای شاخص طراحی اغراقآمیز دهه ۱۹۸۰ محسوب میشود. این موتورسیکلت از نظر عملکرد، هندلینگ و نرمی انتقال قدرت بسیار توانمند بود، اما جذابیت واقعی آن بیش از هر چیز به طراحی جسورانه و متفاوتش بازمیگردد؛ ظاهری که حتی پس از گذشت چند دهه همچنان چشمگیر باقی مانده است.
6. BMW R69S

موتورسیکلتهای کلاسیک همیشه طرفداران خاص خود را دارند. برخی موتورسواران بهجای امکانات مدرن و سیستمهای الکترونیکی پیشرفته، ترجیح میدهند موتورسیکلتی کاملاً مکانیکی و آنالوگ داشته باشند که به سرویس و تنظیمات منظم نیاز دارد؛ حتی اگر این انتخاب به معنای قدرت کمتر و هندلینگ ضعیفتر باشد.
بعضی از این علاقهمندان فقط موتورسیکلتهای آمریکایی مجهز به موتور V شکل را میپسندند، در حالی که گروهی دیگر به سراغ مدلهای خاصتر و متفاوتتر میروند. در این میان، موتورسیکلتهای BMW متعلق به دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ از نمونههای بسیار خاص بازار محسوب میشوند.
اگرچه این موتورسیکلتها کاملاً از جادهها ناپدید نشدهاند، ممکن است سالها در خیابانها و بزرگراهها رانندگی کنید و حتی یک نمونه از آنها را نبینید. اما اگر با موتورسوار سوار بر BMW R69S روبهرو شوید، دلیل انتخاب این مدل بهسرعت برایتان روشن خواهد شد.
R69S در سال ۱۹۵۵ معرفی شد و تولید آن تا سال ۱۹۶۹ ادامه یافت. این مدل از موتور باکسر کلاسیک BMW بهره میبرد، اما در مقایسه با نسلهای قبلی بهبودهای متعددی را تجربه کرده بود. شاسی آن تا قسمت عقب امتداد پیدا میکرد و ساختاری حلقهای داشت که استحکام و مقاومت بیشتری فراهم میآورد. این ویژگی در زمان خود برای موتورسواران اهمیت زیادی داشت.
در طول ۱۴ سال تولید، نسخههای متنوعی از R69S ساخته شدند که بسیاری از آنها به سایدکار نیز مجهز بودند. نمونههای مخصوص مسابقه، مسافرت و کاربردهای مختلف از این مدل وجود دارند. با وجود تفاوت در تجهیزات و کاربرد، تمام این نسخهها در طراحی کلاسیک و سادهتر نسبت به موتورسیکلتهای آمریکایی و همچنین قابلیت اطمینان بالاتر در مقایسه با بسیاری از رقبای بریتانیایی اشتراک دارند.
دلیل اینکه ارزش برخی نمونههای این موتورسیکلت امروزه به ۵۰ هزار دلار میرسد، کاملاً قابل درک است؛ اما جذابیت سواری با چنین موتورسیکلتی قیمتی ندارد.
5. BMW M 1000 RR

موتورسیکلتهای کلاسیک برای لذت بردن از مسیر بسیار جذاب هستند، اما سوار شدن بر موتورسیکلتی که توانایی پشت سر گذاشتن تقریباً تمام وسایل نقلیه جاده را دارد، هیجان متفاوتی ایجاد میکند.
BMW نخستین سوپربایک واقعاً رقابتی خود را در سال ۲۰۱۰ عرضه کرد. مدل K1 سال ۱۹۸۸ به دلیل محدودیت توان ۱۰۰ اسببخاری که خود شرکت برای آن در نظر گرفته بود، در مقایسه با رقبای قدرتمندش عملکرد ضعیفتری داشت.
از زمان معرفی نخستین مدلهای سوپربایک هزار سیسی این شرکت، موتورسیکلت قدرتمند باواریایی توجه علاقهمندان را در خیابانها و پیستهای مسابقه جلب کرده است. این مدل حتی در شماره سال ۲۰۱۳ مجله سایکل ورلد نیز از سوی موتورسواران حرفهای مورد تحسین قرار گرفت.
BMW از آن زمان تاکنون همواره برای بهبود عملکرد این خانواده تلاش کرده است. مدل BMW M 1000 RR سال ۲۰۲۱ نخستین موتورسیکلت این شرکت بود که نشان معتبر سری M را دریافت کرد. نتیجه این همکاری، موتورسیکلتی فوقالعاده قدرتمند و هیجانانگیز بود که راننده را به تجربه سرعتهای بالا دعوت میکند.
این مدل به موتوری با قدرت ۲۰۵ اسببخار مجهز شده و میتواند به سرعتی نزدیک به ۳۲۲ کیلومتر بر ساعت برسد. فهرست فناوریهای کمکی و مشخصات فنی پیشرفته آن بسیار طولانی است و BMW تقریباً هیچ امکانی را برای ساخت یک سوپربایک تمامعیار نادیده نگرفته است.
قیمت این موتورسیکلت بسیار بالا محسوب میشود، اما سخت میتوان از جذابیت و تواناییهای چشمگیر چنین غول قدرتمندی چشمپوشی کرد.
4. BMW R 18

موتورسیکلتهای کلاسیک به دلیل طراحی قدیمی و دوستداشتنی خود همچنان طرفداران زیادی دارند. با این حال، استفاده روزمره از یک موتورسیکلت قدیمی مشکلاتی به همراه دارد که همه علاقهمندان حاضر به پذیرش آن نیستند. قدرت پایین، مصرف سوخت نامناسب، نیاز به تعمیر و نگهداری مداوم و احتمال خرابی بیشتر از جمله مشکلات مدلهای کلاسیک هستند.
افرادی که به طراحی افسانهای BMW R5 متعلق به دهه ۱۹۳۰ علاقه دارند، میتوانند بدون کنار گذاشتن امکانات مدرن، از همان سبک طراحی در مدل جدید BMW R 18 لذت ببرند. این موتورسیکلت ترکیبی از ظاهر کلاسیک و فناوری امروزی محسوب میشود.
خطوط بدنه R 18 از مدل قدیمی R5 الهام گرفتهاند، اما این محصول جدید با هدف رقابت مستقیم با موتورسیکلتهای کروزر آمریکایی مجهز به موتور V شکل توسعه یافته است. BMW در این مدل طراحی میراثی خود را با مهندسی مدرن ترکیب کرده و موتورسیکلتی راحت با گشتاور بالا و قابلیت اطمینان مناسب ارائه داده است.
اگرچه تجهیزات نمایشگر و نشانگرهای آن محدود هستند و اطلاعات اصلی در یک صفحه سرعتسنج روی چراغ جلو نمایش داده میشوند، در بخشهای فنی و الکترونیکی داخلی از فناوریهای پیشرفتهای استفاده شده است.
موتور بزرگ باکسر از دو طرف بدنه بیرون زده و بهوضوح نشان میدهد که R 18 با کروزرهای مجهز به موتور V شکل تفاوت دارد. حتی میتوان آن را گزینهای برتر در برخی زمینهها دانست. باک قطرهای و زیبای این موتورسیکلت روی شاسی قرار گرفته و سیستم تعلیق عقب نیز بهگونهای پنهان شده که ظاهر یک موتورسیکلت هاردتیل را تداعی میکند. استفاده بسیار محدود از قطعات پلاستیکی نمایان نیز نشاندهنده کیفیت ساخت بالای آن است.
شاید یک موتورسیکلت تولیدشده در برلین هرگز نتواند از نظر میزان فروش با کروزرهای آمریکایی رقابت کند، اما بدون شک R 18 یکی از جذابترین محصولات این کلاس به شمار میرود.
3. BMW C 400 GT

نخستین تلاش BMW برای ورود به بازار اسکوترها به تولید مدلی عجیب و غیرمتعارف منجر شد، اما اسکوترهای امروزی این شرکت طراحی معمولتری دارند و از نظر عملکرد نیز بسیار موفق هستند.
مدل BMW C 400 GT در سال ۲۰۱۹ معرفی شد و گزینهای توانمند برای رفتوآمدهای شهری به شمار میرود. این اسکوتر امکانات و فناوریهایی مشابه موتورسیکلتهای پریمیوم همرده خود ارائه میدهد.
ممکن است برخی موتورسواران حرفهای چندان به اسکوترها علاقه نداشته باشند، اما چنین دیدگاهی باعث محروم ماندن آنها از تجربهای لذتبخش میشود. اسکوترها، بهخصوص مدلهای بزرگ، میتوانند بسیار سرگرمکننده باشند. موتور ۳۵۰ سیسی C 400 GT قدرت کافی برای حرکت سریع در بزرگراهها را فراهم میکند. در عین حال، ابعاد و وزن کلی آن بهاندازهای مناسب هستند که راننده هنگام عبور از ترافیک سنگین شهری زود خسته نشود.
گیربکس اتوماتیک نیز فشار رانندگی در مسیرهای پرترافیک و شرایط توقف و حرکت مداوم را کاهش میدهد. فضای ذخیرهسازی زیر صندلی و محفظههای بار اضافی نیز ظرفیت حمل وسایل بیشتری نسبت به بسیاری از موتورسیکلتهای معمولی در اختیار راننده قرار میدهند.
BMW مجموعهای قابلتوجه از فناوریهای مدرن را در C 400 GT به کار گرفته است. نمایشگر دیجیتال مجهز به مسیریاب به راننده کمک میکند مسیر خود را بهدرستی پیدا کند. فناوری کنترل الکترونیکی دریچه گاز نیز واکنش دقیقتری به فرمان راننده ارائه میدهد.
استارت بدون کلید و صندلی پهن و راحت از دیگر امکانات این اسکوتر هستند که استفاده از آن را برای رفتوآمدهای طولانی و انجام چندین کار روزمره آسانتر میکنند. طراحی ظاهری نیز یکی از نقاط قوت C 400 GT محسوب میشود. این اسکوتر ظاهری مدرن و تهاجمی دارد، اما خطوط بدنه آن بیش از اندازه شلوغ و اغراقآمیز نیستند.
C 400 GT محصولی جذاب و کاربردی به شمار میرود و برای افرادی که نیازهای مشخصی در رفتوآمد شهری دارند، میتواند یکی از بهترین انتخابها باشد.
2. BMW R 80 G/S

تولیدکنندگان موتورسیکلت معمولاً هنگام معرفی مدلهای جدید، نسخهای تازه از یکی از کلاسهای موجود را توسعه میدهند. اما BMW هنگام معرفی محصولات سال ۱۹۸۱، کلاس کاملاً جدیدی از موتورسیکلتها را به بازار عرضه کرد که امروزه با نام موتورسیکلتهای ماجراجویی یا ادونچر شناخته میشود.
مدل BMW R 80 G/S با استفاده از قطعات و تجهیزات موجود در مجموعه محصولات این شرکت توسعه یافت و برای حرکت در جادههای آسفالته و مسیرهای ناهموار طراحی شد. عبارت G/S از واژههای آلمانی Gelande و Strasse گرفته شده که بهترتیب به معنای مسیرهای خاکی و جاده هستند.
این موتورسیکلت از نظر ساختار و طراحی، محصولی ساده و کاربردی محسوب میشود. BMW تلاش کرده بود مدلی بسازد که بدون امکانات غیرضروری، در شرایط مختلف جادهای و خارج از جاده عملکرد مناسبی داشته باشد.
پیش از آن موتورسیکلتهای آفرودی مجهز به تجهیزات قانونی برای تردد در خیابان، مانند مدلهای اندورو، وجود داشتند؛ اما هیچ تولیدکنندهای دقیقاً به شیوه BMW یک موتورسیکلت خیابانی را برای چنین استفاده گستردهای تطبیق نداده بود.
BMW در آن دوران با مشکلات اقتصادی روبهرو بود و به محصولی تازه برای نجات کسبوکار موتورسیکلتسازی خود نیاز داشت. معرفی R 80 G/S یک ریسک بزرگ محسوب میشد، اما این تصمیم نتیجه موفقیتآمیزی به همراه آورد.
موفقیت این مدل زمینه گسترش بازار موتورسیکلتهای ماجراجویی را فراهم کرد؛ کلاسی که امروزه بسیاری از تولیدکنندگان بزرگ جهان در آن محصولات متنوعی عرضه میکنند. جذابیت R 80 G/S به طراحی پرزرقوبرق آن مربوط نمیشود، بلکه توانایی حرکت در مسیرهای مختلف و پیمودن مسافتهای طولانی نقطه قوت اصلی آن به شمار میرود.
یکی از مهمترین دلایل شهرت این موتورسیکلت، حضور مدل اولیه سال ۱۹۸۱ در مسابقه مشهور پاریس تا داکار و کسب پیروزی در همان نخستین حضور بود.
1. BMW K100

BMW از سال ۱۹۷۷ بهروزرسانی فناوری موتورهای خود را آغاز کرد و در سال ۱۹۸۳ خانواده جدید موتورسیکلتهای سری K را معرفی کرد. این محصولات با موتورهای تازه و فناوریهای مدرن عرضه شدند و در طول دوران تولید، نوآوریهایی را به صنعت موتورسیکلت معرفی کردند که سایر شرکتها نیز برای استفاده از آنها تلاش میکردند.
خانواده K عملکرد موفقی در بازار داشت و تولید آن در سال ۱۹۹۲ بهتدریج کاهش یافت. BMW در این سری، موتور باکسر معروف خود را کنار گذاشت و از یک موتور چهار سیلندر خطی با خنککاری مایع و میلبادامکهای بالاسری استفاده کرد. برای پایین نگه داشتن مرکز ثقل و حفظ ساختار طولی میللنگ، موتور به پهلو خوابانده شده بود؛ بهطوریکه سرسیلندر در سمت چپ و محفظه میللنگ در سمت راست قرار میگرفت.
این طراحی علاوه بر حفظ ویژگیهای موردنظر مهندسان، دسترسی به قطعات را برای تعمیر و نگهداری آسانتر میکرد. حتی انجام تعمیرات اساسی نیز بدون خارج کردن کامل موتور از بدنه موتورسیکلت امکانپذیر بود. همچنین مشابه موتورهای باکسر، انتقال مستقیمتر نیرو و کاهش تغییرات ۹۰ درجهای در مسیر انتقال قدرت به کاهش اتلاف انرژی کمک میکرد.
K100 نخستین موتورسیکلت BMW بود که به سیستم تزریق سوخت مجهز شد. این سیستم از فناوری بوش الای-جترونیک استفاده میکرد که شباهت زیادی به سامانه تزریق سوخت بهکاررفته در خودروهای سری 3 BMW همان دوران داشت.
موتور جدید این خانواده باعث شد K100 به لقب آجر پرنده معروف شود. این نام از شکل مستطیلی موتور و پوشش آیرودینامیکی قسمت بالایی بدنه گرفته شده بود. دهه ۱۹۸۰ با ورود این موتورسیکلت، دوره تازهای را برای BMW رقم زد و مدلهای متنوع دیگری نیز بر اساس همین پلتفرم توسعه پیدا کردند.
K100 از نظر تاریخی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا به BMW کمک کرد از موتورهای هواخنک قدیمی به سمت فناوریهای پیشرفتهتر و موتورهای آبخنک حرکت کند. این موتورسیکلت علاوه بر نقش مهم در تحول فنی شرکت، طراحی خاص و جذابی نیز داشت. هرچند ظاهر آن امروزه قدیمی به نظر میرسد، همچنان میتواند موتورسوار خود را متفاوت و جذاب نشان دهد.













گفتگو در مورد این post