کشف موجود دریایی عجیب 160 میلیون ساله که دانشمندان را شگفت زده کرد

این جانور ماقبل تاریخ با نام علمی Wyoteuthis linsterorum متعلق به گروهی از جانوران دریایی منقرض شده به نام بلمنیت است که مربوط به ماهی مرکب و اختاپوس امروزی بوده است. ویژگی بارز این گونه اسکلت داخلی بسیار ضخیم و بشکه مانند آن است که لقب چاق ترین بلمنیت شناسایی شده در جهان را برای آن به ارمغان آورده است.

یک گروه بین المللی از محققان از ایالات متحده، بریتانیا و نیوزلند این کشف را بررسی کردند. از جمله اعضای این گروه، دکتر دین لومکس، پژوهشگر افتخاری دانشگاه منچستر بود. جزئیات یافته های آنها در مجله علمی Papers in Palaeontology منتشر شده است.

یکی از خویشاوندان ماهی مرکب با بدن ضخیم غیرعادی

فسیل‌های بلمنیت از جمله بقایای جانوری رایج در میان اکتشافات دیرینه‌شناسی هستند. این حیوانات بیشتر به دلیل ساختار اسکلتی داخلی خاص خود که منبر یا سپر نامیده می شود و به شکل گلوله است شناخته می شوند. این قسمت از بدن معمولا تنها بخشی است که در فرآیند فسیل شدن باقی می ماند.

سازند ساندنس در وایومینگ، که شواهدی از یک دریای داخلی باستانی در بیشتر مناطق غربی ایالات متحده را حفظ می کند، میلیون ها فسیل از این حیوانات را در اختیار دانشمندان قرار داده است. جسیکا لیپینکات، دیرینه شناس وایومینگ و یکی از نویسندگان این مطالعه، توضیح داد که مردم این منطقه معمولاً این فسیل ها را باسن ماهی مرکب می نامند.

بیشتر فسیل های بلمنیت کشف شده در وایومینگ ظاهری باریک و گلوله مانند دارند. طول آنها معمولا بین 5 تا 10 سانتی متر و قطر آنها حدود 1 تا 2 سانتی متر است. اما گونه تازه شناسایی شده تفاوت قابل توجهی با نمونه های معمول دارد. منبر آن حدود 10 سانتی متر طول و 6 سانتی متر عرض دارد. ویژگی که آن را به ضخیم ترین نمونه شناخته شده این گروه تبدیل می کند.

دانشمندان تخمین می زنند که طول بدن این حیوان با احتساب بازوهایش به حدود 60 سانتی متر می رسید.

فسیل‌های نادر راز تکاملی غیرمنتظره را فاش می‌کنند

بیل وال، دیرینه‌شناس وایومینگ که بیشتر دوران حرفه‌ای خود را صرف جستجوی فسیل‌ها در سراسر ایالت کرده است، متوجه شد که این نمونه غیرمعمول ارزش یک نگاه دقیق‌تر را دارد. وی درباره تفاوت آشکار این فسیل با نمونه های فراوان در منطقه گفت:

در مقایسه با نمونه های بی شمار دیگری که در این منطقه یافت شده اند، این فسیل به قدری متفاوت بود که نمی توان نادیده گرفت.

وال یک گروه بین المللی از کارشناسان را گرد هم آورد تا بقایای بقایای آن را دقیق تر بررسی کنند. الکسی ایپولیتوف، کارشناس بلمنیت ها و دانشجوی دکترا که در آن زمان در دانشگاه ویکتوریا ولینگتون نیوزلند کار می کرد، یکی از اعضای این گروه بود.

محققان از فناوری تصویربرداری توموگرافی کامپیوتری یا سی تی اسکن برای بررسی ساختارهای داخلی فسیل ها بدون آسیب رساندن به نمونه ها استفاده کردند. تصاویر دقیق از این مطالعه ارتباط غیرمنتظره ای را با یک خانواده باستانی از belemnites نشان داد. گروهی که دانشمندان فکر می کردند میلیون ها سال پیش منقرض شدند.

الکسی ایپولیتوف از دیدن چنین نمونه متفاوتی در میان گروهی که قبلاً به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته بودند شگفت زده شد و گفت:

من واقعاً از دیدن چنین نمونه غیرعادی در میان گروهی که تحقیقات گسترده ای روی آن انجام شده است شگفت زده شدم. بلمنیت ها برای بیش از 200 سال موضوع مطالعات دیرینه شناسی بوده اند و شناسایی گونه ای با چنین ویژگی های متفاوت یک رویداد بسیار قابل توجه است.

اندازه غیرمعمول این حیوان همچنین ممکن است سرنخ هایی را در مورد شیوه زندگی و روش شکار در اختیار دانشمندان قرار دهد. ایپولیتوف در توضیح یکی از فرضیه های احتمالی گفت:

یک توضیح احتمالی این است که اندازه نسبتاً بزرگ این حیوانات در شکار بلمنیت‌های کوچک‌تر از جنس Pachyteuthis که در همان محیط زندگی می‌کردند، مزیتی به آن‌ها داد. ماهی مرکب امروزی نیز در انتخاب طعمه خود چندان سخت گیر نیستند. آنها نه تنها گونه های دیگر سرپایان را شکار می کنند، بلکه گاهی اوقات گونه های خود را نیز شکار می کنند.