
سیستم ایمنی بدن نوعی حافظه دارد که می تواند برخی از میکروب هایی را که قبلاً با آنها برخورد کرده است شناسایی کند و پس از بازگشت سریع واکنش نشان دهد. حال این سوال مطرح شده است که آیا می توان همین توانایی حافظه را در برابر سلول های سرطانی تقویت کرد؟
نتایج یک تحقیق جدید نشان می دهد که ترکیب دارویی که سلول های سرطانی را از بین می برد با یک آنتی بادی تجربی توانسته چنین محافظتی را در موش ها ایجاد کند. پس از ناپدید شدن تومورها، حیوانات در برابر تزریق مجدد همان سلول های سرطانی چند هفته بعد مقاومت کردند. آن هم بدون دریافت درمان اضافی.
محققان Regeneron Pharmaceuticals، یک شرکت بیوتکنولوژی آمریکایی، به دنبال بهبود درمان سرطان از طریق مشارکت فعالتر سیستم ایمنی در حمله به تومورها بودند.
یکی از اجزای این ترکیب درمانی دارویی شناخته شده در زمینه سرطان به نام Enhertu بود. این دارو که با نام علمی trastuzumab druxetcan شناخته می شود از یک آنتی بادی متصل به یک ماده سلول کش تشکیل شده است. این آنتی بادی به پروتئین مرتبط با رشد سلولی به نام HER2 متصل می شود و به انتقال سم به سلول های دارای این پروتئین کمک می کند.
Enhertu در حال حاضر برای درمان انواع خاصی از سرطان سینه، سرطان معده و چند سرطان دیگر بسته به ویژگی های تومور و درمان های قبلی بیمار استفاده می شود. آنتی بادی تجربی مورد استفاده در این مطالعه عملکرد متفاوتی داشت و با تقویت عملکرد سلول های ایمنی به آنها در حمله به تومورها کمک می کرد.
یکی از مهم ترین مدافعان بدن در برابر سرطان، سلول های T هستند که توانایی شناسایی و تخریب سلول های سرطانی را دارند. برای تشکیل یک پاسخ ایمنی موثر، این سلول ها باید هم هدف مورد نظر را تشخیص دهند و هم سیگنال فعال سازی دیگری را دریافت کنند.
آنتی بادی تجربی محققان به دو هدف مختلف متصل می شود. بخشی از آن به پروتئین روی سلول های تومور متصل می شود و بخشی دیگر پروتئین فعال کننده CD28 روی سلول های T را هدف قرار می دهد. به دلیل قابلیت اتصال همزمان به دو هدف، این ساختار در گروه آنتی بادی های دو گونه ای قرار می گیرد.
نتایج آزمایش ترکیبی دارو روی موش

محققان این ترکیبات درمانی را بر روی موش های مبتلا به تومورهای سرطان سینه یا روده بزرگ آزمایش کردند. این حیوانات برای تولید پروتئین CD28 انسانی و نسخه های تغییر یافته از اهداف درمانی خاص مهندسی ژنتیکی شدند. در مورد HER2 و پروتئین دیگر مرتبط با رشد به نام EGFR، قسمتهای بیرونی پروتئین انسان بود، اما قسمتهایی که از غشای سلولی و قسمتهای داخلی عبور میکردند هنوز ساختار موش داشتند. سلول های تومور نیز برای نمایش پروتئین های هدف بر روی سطح خود مهندسی شدند.
در آزمایشات اولیه سرطان سینه، داروی ضد سرطان به تنهایی، حتی در بالاترین دوز آزمایش شده، منجر به پاسخ کامل در کمتر از نیمی از موش ها شد. اما زمانی که این دارو همراه با آنتی بادی آزمایشی تجویز شد، تومورها در هر 9 موش که هر دو درمان را دریافت کردند، به طور کامل ناپدید شدند.
محققان سپس بررسی کردند که آیا این محافظت در برابر سرطان دوام خواهد داشت یا خیر. پس از اینکه موش ها حداقل به مدت چهار هفته بدون تومور باقی ماندند، محققان دوباره همان سلول های سرطان سینه را به آنها تزریق کردند. حیوانات سلول های سرطانی را بدون نیاز به دریافت مجدد درمان می ریزند.
مقایسه دیگری به محققان کمک کرد تا ماهیت حافظه ایمنی القا شده را بهتر درک کنند. هنگامی که نوع دیگری از تومور سرطان روده بزرگ به موش های تحت درمان تزریق شد، تومورها دوباره رشد کردند. اگرچه سلول های این سرطان نیز پروتئین HER2 روی سطح خود داشتند. این نتیجه نشان داد که سیستم ایمنی نه تنها پروتئین رایج HER2 را به خاطر می آورد، بلکه سایر ویژگی های سرطان اولیه را نیز تشخیص می دهد.
برای بررسی نقش سلول های ایمنی، محققان گروهی از سلول های T کشنده سرطان موسوم به CD8 را از موش ها حذف کردند. با این کار اثر مثبت ترکیب دارویی کاملا از بین رفت. این نتیجه نشان داد که سلول های CD8 نقش اساسی در موفقیت درمان اولیه دارند.
تیم تحقیقاتی همچنین آنتی بادی آزمایشی دیگری را که پروتئین EGFR را هدف قرار می دهد، که قبلاً وارد فاز یک و دو آزمایش بالینی انسانی شده است، بررسی کردند. ترکیب این آنتی بادی با Enhertu در یک مدل سرطان سینه که به تنهایی به Enhertu مقاومتر بود، توانست در حدود 75 درصد از موشها باعث پسرفت تومور شود.
همان آنتی بادی در ترکیب با داروی شیمی درمانی فلوئورواوراسیل یا 5-FU نیز عملکرد مثبتی را نشان داد. این دارو قبلاً برای درمان سرطان روده بزرگ و برخی سرطان های دیگر استفاده می شود. ترکیب دو ماده قادر به مهار رشد تومورهای روده بزرگ بود. در حالی که هر کدام از داروها به تنهایی تاثیر چندانی نداشتند.
این روش درمانی به همکاری دو گروه از سلول های ایمنی بستگی داشت: سلول های CD8 نوع T و سلول های کشنده طبیعی به نام NK. حتی در غیاب هر یک از این دو گروه، درمان تا حدودی اثربخشی خود را حفظ خواهد کرد. اما زمانی که هر دو گروه از بدن خارج شدند، تمام مزایای درمان از بین رفت.
تقویت حافظه ایمنی و شناسایی سلول های سرطانی

برای بررسی پاسخ سیستم ایمنی به سرطان، محققان سلول های داخل تومورها را مورد مطالعه قرار دادند و فعالیت ژن های آن ها را تجزیه و تحلیل کردند. نتایج نشان داد که ترکیبات دارویی سلولهای T فعال را افزایش میدهند و در عین حال سلولهای نابالغ بیشتری را حفظ میکنند که میتوانند در شکلگیری واکنشهای ایمنی آینده نقش داشته باشند.
این ترکیبات همچنین تنوع گیرنده های سلول T را افزایش دادند. این گیرنده ها مسئول شناسایی اهداف هستند و افزایش تنوع آنها ممکن است به سیستم ایمنی کمک کند تا ویژگی های بیشتر سلول های سرطانی را تشخیص دهد.
داروی انهرتو علاوه بر اثر مستقیم ضد سرطانی، تعداد و فعال شدن سلول های دندریتیک را نیز افزایش داد. این سلول ها بخش هایی از مواد موجود در تومور را به سلول های T نشان می دهند تا سیستم ایمنی بتواند هدف خود را شناسایی کند. در موش هایی که از نظر ژنتیکی فاقد گروه خاصی از سلول های دندریتیک بودند، ترکیب Enhertu و آنتی بادی آزمایشی به طور کامل کارایی خود را از دست داد.
داروی شیمی درمانی فلوئورواوراسیل مکانیسم متفاوتی داشت. این ماده برخی از سلول های ایمنی را هدایت می کند تا از حمله تومور حمایت کنند و در عین حال جمعیت سلول هایی را که فعالیت ضد سرطانی سیستم ایمنی را سرکوب می کنند، کاهش دهد.
برخی از ترکیبات آزمایش شده حتی با دوزهای کمتر دارو یا شیمی درمانی کمتر مؤثر باقی ماندند. اگر این نتایج در بیماران انسانی تایید شود، چنین رویکردی می تواند فشار ناشی از درمان و عوارض آن را کاهش دهد.
مدل های حیوانی نمی توانند تمام عوارض جانبی احتمالی درمان را در انسان بازتولید کنند. آسیب به ریه ها، سیستم گوارشی، قلب و پوست از جمله عوارضی است که بیماران ممکن است در طول درمان با آن مواجه شوند. بنابراین، اثربخشی و ایمنی این ترکیبات دارویی در انسان هنوز نیاز به بررسی بیشتر دارد.
هزینه های این تحقیق توسط Regeneron تامین شده است. تمامی نویسندگان تحقیق از کارکنان فعلی یا سابق این شرکت هستند. همچنین درخواست های اولیه ثبت اختراع مرتبط با دستاوردهای این تحقیق ارائه شده است.
نتایج کامل این تحقیق در مجله علمی Nature Communications منتشر شده است.
















گفتگو در مورد این post