چین با حدود ۸۰ درصد پتنت های ثبت شده در حوزه مراکز داده زیر آب به بازیگر اصلی این فناوری در جهان تبدیل شده است..
به گزارش سرویس فناوری مجرداین تحقیق توسط دو محقق چینی با بررسی 168 پتنت ثبت شده از سال 2006 تا 2026 انجام شده است.
تا قبل از سال 2014، بیشتر پتنت ها متعلق به محققان آمریکایی، نروژی و کانادایی بود که در حال تحقیق در مورد محفظه های زیر آب و روش های محافظت از تجهیزات در برابر فشار آب بودند.
از سال 2015 تا 2020، تمرکز تحقیقات به تدریج به سمت توسعه سیستم های خنک کننده، منبع تغذیه و افزایش قابلیت اطمینان تجهیزات در بلندمدت تغییر کرد.
پس از سال 2021، محققان چینی به منبع اصلی ثبت اختراع در این زمینه تبدیل شدند. آنها به ویژه بر ساختارهای مدولار و روش های نگهداری و تعمیر مراکز داده زیر آب تمرکز کردند.
طبق این تحقیقات، چین حدود 80 درصد از پتنت های این حوزه را در اختیار دارد. سهم کره جنوبی حدود 17 درصد است و بقیه پتنت ها بین آمریکا و کشورهای اروپایی تقسیم شده است.
چرا چین به مراکز داده زیر آب علاقه مند است؟
پتنت های چینی بیشتر به جنبه های عملی ساخت، نصب، اتصال و نگهداری گسترده مراکز داده زیر آب مربوط می شود. این روند نشان می دهد که محققان این کشور به جای تمرکز بر اثبات امکان سنجی فناوری های تجربی، به دنبال توسعه راه حل هایی برای استفاده تجاری و در مقیاس بزرگ هستند.
اما چرا شرکت ها و محققان به این فناوری توجه می کنند؟ مراکز داده در حین کار گرمای زیادی تولید می کنند. زیرا بخشی از انرژی الکتریکی مورد استفاده در پردازنده ها و سایر تجهیزات به گرما تبدیل می شود.
اپراتورها معمولاً از ترکیبی از فن ها، چیلرها، برج های خنک کننده و سیستم های خنک کننده مایع برای کنترل دمای این تجهیزات استفاده می کنند. این تجهیزات علاوه بر هزینه خرید و نگهداری، مصرف برق بیشتری نیز دارند.
قرار دادن مراکز داده در زیر آب می تواند راه حلی برای کاهش بخشی از این هزینه ها باشد. آب سرد دریا منبع گسترده ای برای انتقال حرارت است. البته تجهیزات کامپیوتری را نمی توان مستقیماً در آب دریا قرار داد. به همین دلیل ابتدا باید در محفظه های کاملا آب بندی شده و مقاوم در برابر آب نصب شوند.
بیشتر بخوانید: مدیر عامل آمازون: مراکز داده فضایی تا 10 سال آینده عملی و مقرون به صرفه نخواهند بود
در مرحله بعد اتاقک ها به بستر دریا منتقل شده و در محل مناسبی نصب می شوند. کابل های برق و انتقال داده نیز آنها را به زیرساخت های ساحلی متصل می کند. پس از راه اندازی، سیستم خنک کننده داخلی محفظه ها گرمای تولید شده در سرورها را جذب کرده و به آب دریا منتقل می کند.
به این ترتیب، آب دریا به عنوان یک هیت سینک بزرگ عمل می کند و می تواند نیاز به بخش قابل توجهی از تجهیزات خنک کننده مکانیکی مورد استفاده در مراکز داده زمینی را برطرف کند.
البته این فناوری مصرف برق رایانه ها و پردازنده ها را کاهش نمی دهد، اما انرژی مورد نیاز برای خنک سازی آنها را کاهش می دهد. این موضوع به ویژه با افزایش تقاضای مراکز داده هوش مصنوعی اهمیت بیشتری یافته است.
بیشتر بخوانید: راه اندازی اولین سیستم برق 800 ولت دنیا برای مراکز داده
تجربه مایکروسافت و رهبری چین در توسعه فناوری
مراکز داده زیر آب فقط یک فناوری تئوری نیستند. در سال 2018، مایکروسافت یک پروژه آزمایشی به نام Project Natick را در سواحل اسکاتلند اجرا کرد. این پروژه حدود دو سال به طول انجامید و نتایج امیدوار کننده ای به همراه داشت.
به گفته مایکروسافت، میزان خرابی تجهیزات در مرکز داده زیر آب این شرکت تنها یک هشتم میزان خرابی نمونههای مشابه در خشکی بود. با وجود این نتایج، مایکروسافت تصمیم گرفت این فناوری را تجاری نکند. این شرکت همچنین در سال 2024 تایید کرد که این پروژه متوقف شده است.
اما آیا سهم 80 درصدی چین از پتنت ها در این زمینه باید توجه سایر کشورها را به خود جلب کند؟ پاسخ هم مثبت و هم منفی است. چین در ثبت اختراعات مربوط به مراکز داده زیر آب پیشرو است، اما چالش های مهندسی برای اجرای واقعی و گسترده این فناوری هنوز بسیار زیاد است.
تغییر تمرکز محققان چینی به سمت ساختارهای مدولار احتمالاً نشان دهنده تلاش های این کشور برای تجاری سازی و گسترش مراکز داده زیر آب است.
با این حال، باید توجه داشت که اختراعات معمولاً ماهیت سرزمینی دارند. بنابراین، داشتن سهم بزرگی از پتنت در یک زمینه به معنای کنترل خودکار فناوری مرتبط در سراسر جهان نیست.
بیشتر بخوانید: Nvidia نیروگاه های هسته ای قدیمی را به مراکز داده هوش مصنوعی تبدیل می کند
















گفتگو در مورد این post