«هفت میوه» ترکیب جالب سفره های نوروزی افغانستان چیست؟

هفتمیوه یا هفت سین در افغانستان بسیار بیشتر از سفره هفت سین رایج است. هفت میوه نماد فراوانی و برکت در افغانستان است

به گزارش صبح به نقل از مستقل؛ سفره خانواده های افغانی در نوروز بیش از هر روز دیگری رنگارنگ است و بخشی از این رنگ از میوه های مختلف است که در ظرفی با هم در آب شیرین و معطر فرو می روند.

این ترکیب رنگارنگ و خوراکی را در افغانستان «هفت میوه» می نامند.

هفت میوه زینت سفره نوروزی افغانستان است و فلسفه آن فال نیک برای فراوانی برکت، نیک بختی و شیرینی است.

عدد هفت از گذشته های دور و در آیین های مختلف با تکیه بر ادراکات نجومی عدد خوبی به شمار می رود.

به همین دلیل است که سفره هفت سین در نوروز به عنوان سفره برکت، فراوانی و شادی پهن می شود و هفتمیه نیز بخشی از این آیین کهن است.

البته هفتمیوه را برخی در افغانستان به «هفتشین» می شناسند و معتقدند که در ابتدا هفت «ش» هفت «س» نبوده است.

دلیل این ادعا این است که هفت ش به معنای هفت شیرینی است که باید در عید نوروز به امید شیرینی و شادی سال آینده مصرف شود.

ترکیب هفتمیه یا هفت سین

یک روز قبل از عید نوروز، اعضای خانواده به‌ویژه خانم‌ها دور هم جمع می‌شوند و مقداری کشمش قرمز و سبز و زردآلو خشک (با دانه) تمیز می‌کنند و سرها را از چاله‌ها جدا می‌کنند.

سپس چند بار با آب سرد شسته و در ظرف دربسته گذاشته و دو سوم ظرف را با آب تمیز جوشانده و خنک شده پر می کنند.

سپس در شب عید نوروز به سراغ آجیل رفته و مقداری گردو و بادام و پسته را در آب می جوشانند.

سپس در مراسمی که معمولاً از هر دری با داستان و حکایت همراه است، پوست تمام آجیل ها را جدا می کنند و سپس آجیل های تمیز و بدون پوست را خیس می کنند و با کشمش و زردآلو خشک به ظرف اضافه می کنند.

البته اگر مغز آجیل به خصوص گردو پوست کنده نشود، آب ظرف هفت میوه بعد از چند ساعت رنگ ناخوشایندی به خود می گیرد.

در مرحله آخر مقداری سنجد را تمیز کرده و به ظرف اضافه می کنند و البته هل و گلاب نیز چاشنی ضروری هستند.

برخی افراد برای شیرین‌تر کردن این مخلوط شکر اضافه می‌کنند، اما برخی دیگر به شیرینی طبیعی کشمش، زردآلو و سنجد تکیه می‌کنند که البته خوشایندتر است.

مصرف در نوروز

در روز نوروز وقتی اعضای خانواده در این ظرف را باز می کنند برای سالی که تازه شروع شده است دعای خیر و برکت و خوشبختی می کنند و سپس هفت میوه را که از قبل شیرین، معطر و خوش طعم هستند به عید نوروز می برند. میز و مهمانان با آن رفتار می کنند.

البته شیرینی مخصوص نوروزی که معمولاً روی کاغذ رنگی پخته می شود و نوع دیگری از شیرینی به نام «ریشه» که چیزی بین نان و کیک است نیز جزو سفره نوروزی خانواده های افغانستانی است.

برخی خانواده ها پخت ریشه نوروزی را برای فال نیک و فراوانی رزق و روزی ضروری می دانند، اما برخی دیگر به خرید کلوچه های نوروزی از بازار راضی هستند.

سومنیک

البته پختن سمنک یا حداقل تهیه سمنک سبز برای سفره نوروزی نیز یکی از آداب و رسومی است که از سالیان متمادی که دیگر به حساب نمی آید در افغانستان رواج داشته است.

در افغانستان رسم بر این است که برخی از خانواده ها قبل از عید نوروز سبزه سمنک را تهیه می کنند و مدتی آن را به عنوان نذر رزق و روزی در خانه نگه می دارند و سپس به زیارت یا سایر اماکن مقدس می برند و در آنجا می گذارند.

برخی دیگر نیز در مراسمی که معمولاً توسط زنان در خانه برگزار می شود سمنک می پزند و با رقص و آواز و مهمانی «جشن سمنک» را راه اندازی می کنند.

نوروز در افغانستان سابقه طولانی تمدن آریایی دارد و بر اساس افسانه ها و تاریخ، اولین پادشاه پیشدادی، یاما یا جمشید، پادشاهی خود را در شهر بلخ، در منطقه ای که امروزه به «ولایت بلخ» شهرت دارد، تأسیس کرد. شمال افغانستان روز تاجگذاری او مصادف با اولین روز سال بود و آن را نوروز نامید.

برخی گزارش های تاریخی نیز نشان می دهد که نوروز در آتشکده نوبهار بلخ که قدیمی ترین آتشکده زرتشتیان است جشن گرفته می شده است و همه این شواهد نشان می دهد که نوروز در افغانستان امروزی دارای پیشینه ای بسیار کهن است.

ترکیب جالب سفره های نوروزی افغانی چیست؟ اولین بار در صبح. ظاهر شد.