به گزارش بازار به نقل از نیویورک تایمز، تجارت موز از گذشته های دور نمونه ای از شاهکارهای لجستیکی بوده که به چالش های آن توجه چندانی نشده است. در این صنعت یک میوه لطیف و آسیب پذیر باید هزاران کیلومتر از مناطق گرمسیری حمل شود تا در نهایت به قیمت هر عدد کمتر از 25 سنت به فروش برسد. اکنون با افزایش هزینه سوخت و سایر مواد مورد نیاز تولیدکنندگان موز در پی جنگ ایران، مدیریت این تجارت نسبت به گذشته پیچیده‌تر شده است.
این شرایط فشار مالی بیشتری را بر تولیدکنندگان موز وارد کرده است. تولیدکنندگانی که با حاشیه سود کم فعالیت می کنند و قدرت چندانی برای افزایش قیمت ندارند. تهدید بیماری ها، تغییرات آب و هوایی، تعرفه های گمرکی و پدیده «ال نینو» امسال که به شدت شدید است، مشکلات این صنعت را دوچندان کرده است.
موز شاید بی تکلف ترین میوه در آمریکا باشد. محصولی ارزان قیمت که جزء اصلی اسموتی ها و سفره خانه های مدارس است. این میوه پرمصرف ترین میوه در آمریکا محسوب می شود و هر آمریکایی به طور متوسط سالانه حدود 80 موز می خورد.
با این حال، موز برای فروشگاه های مواد غذایی یا شرکت های تولید کننده آن چندان سودآور نیست. در عوض، فروشگاه ها میوه را ارزان می فروشند تا مشتریان بیشتری را برای خرید آن ترغیب کنند. متوسط قیمت موز در آمریکا در ماه اوت حدود 65 سنت در هر پوند (حدود 453 گرم) بود. قیمتی که در دهه گذشته با وجود افزایش هزینه ها تغییر چندانی نکرده است.
دنی دوماس، معاون ارشد دلمونتی در آمریکای شمالی می گوید: «همه چیز در حال گران شدن است. اگر از من بپرسید این یک بحران است. با وجود این وضعیت، شرکت دل مونته مانند سایر تولیدکنندگان بزرگ موز از جمله چیکیتا، دول و فایف، حجم عظیمی از این میوه را به آمریکا وارد می کند.
افزایش هزینه های حمل و نقل ناشی از جنگ ایران
برای درک بهتر تأثیر جنگ، نیویورک تایمز مسیر یک کانتینر موز را از یک کشتی تا یک فروشگاه مواد غذایی در پنسیلوانیا دنبال کرد. مسیری حدود 2500 مایلی از مزرعه موز تا قفسه فروشگاه.
اگرچه بسیاری از کشاورزان و فروشندگان مواد غذایی در پی جنگ با افزایش هزینه‌ها مواجه شده‌اند، اما صنعت موز آسیب بیشتری دیده است. زیرا این میوه باید مسافت های طولانی را طی کند و در تمام طول مسیر با احتیاط در دمای پایین نگهداری شود.
قیمت گازوئیل، که برای تامین انرژی کامیون‌های یخچال‌دار شرکت دل مونته فودز ضروری است، از زمان آغاز جنگ در ایالات متحده حدود 70 درصد افزایش یافته است و از 6 دلار در هر گالن گذشته است. همچنین قیمت سوخت سنگین مورد استفاده کشتی ها و سوخت مورد نیاز سیستم های آبیاری کشاورزان در آمریکای مرکزی و جنوبی نیز به شدت افزایش یافته است.
کود شیمیایی مورد نیاز برای مزارع موز نیز گران شده است. زیرا بخش زیادی از آن از گاز طبیعی که از خاورمیانه می آید تولید می شود. افزایش هزینه های حمل و نقل به سایر محصولات مانند بسته بندی های مقوایی و پلاستیکی و مواد شیمیایی که کشاورزان برای جلوگیری از آفات روی موز می پاشند نیز سرایت کرده است.
اگرچه دولت دونالد ترامپ (رئیس جمهور آمریکا) بارها مدعی پایان جنگ با ایران شده است، اما این آتش بس ها تاکنون پایدار نبوده است. عبور کشتی ها از خلیج فارس و تنگه هرمز، مسیری که حدود یک سوم کودهای شیمیایی جهان و یک چهارم نفت دریایی را حمل می کرد، هنوز بسیار کمتر از سطح قبل از جنگ است.
اگرچه (به گفته واشنگتن) حجم صادرات نفت از خاورمیانه بیش از گذشته افزایش یافته است، اما قیمت جهانی نفت در هفت ماه گذشته بارها از 100 دلار در هر بشکه فراتر رفته است. به گفته محمد عباس، رئیس دلمونتی، “همه چیز به انرژی در سراسر زنجیره تامین بستگی دارد.”
تهدید آفات و بیماری ها
به گزارش نیویورک تایمز، نگرانی شرکت های فعال در صنعت کشت موز این است که افزایش قیمت نهاده ها کشاورزان را مجبور به کاهش مصرف کودها و مواد شیمیایی برای مقابله با آفات کند. اقدامی که می تواند محصول سال آینده را کاهش دهد. برخی از کشاورزان آمریکای مرکزی قبلاً کشت موز را کنار گذاشته و به کشت آناناس روی آورده اند.
افزایش هزینه ها همچنین ممکن است توانایی صنعت برای سرمایه گذاری در ارقام مقاوم به بیماری را کاهش دهد. موزی که آمریکایی ها می شناسند، یک گونه ژنتیکی همگن به نام کاوندیش، در معرض خطر قارچ ها و ویروس هایی است که در آمریکای جنوبی در حال انتشار هستند.
شرکت ها دیوانه وار در حال بررسی گزینه های ژنتیکی جایگزین هستند تا در صورت کاهش عرضه جهانی موز راهی برای ادامه تولید داشته باشند. تلاشی که نیاز به سرمایه گذاری قابل توجهی دارد.
یک پرورش دهنده کوچک موز در شمال پرو می گوید که قارچ پانامایی یک سوم دره هایی را که موز در منطقه او کشت می شد از بین برده است و او و سایر کشاورزان را مجبور به جابجایی مزارع خود کرده است. پنج سال پیش، این منطقه 12 ظرف موز تولید می کرد، اما اکنون کشاورزان به سختی یک ظرف را پر می کنند.
فشارهای ناشی از جنگ ایران نیز مشکلات تولیدکنندگان موز را تشدید کرده است. به گفته این تولیدکننده، «هزینه ها در سال جاری بین 25 تا 30 درصد افزایش یافته است و بانک ها و دولت حمایت چندانی از تولیدکنندگان نمی کنند». اما او می گوید که هنوز قیمت موز خود را افزایش نداده است. زیرا قراردادهای سالانه قیمت فروش را از قبل تعیین کرده است. اما به گفته او، “در نهایت، مصرف کنندگان در مناطق غنی تر باید قیمت بیشتری برای موز بپردازند.”
گفتگو در مورد این post