ننگ تقلبی بودن پژوهش بر پیشانی دانشگاه؛ به اسم پژوهشکده استخر و جکوزی درست کرده‌اند

این روزها حاشیه های دانشگاه بر متن آن که تولید علم است از قطع همکاری با اساتید مشهور تا شروع همکاری با افراد گمنام، برکناری رئیس دانشگاه و البته حاشیه ها پیشی گرفته است. مرتبط با موضوع حجاب در مراکز دانشگاهی در یکی دو سال گذشته در صدر اخبار مربوط به دانشگاه بوده است اما اکنون گزارشی منتشر شده که دست روی متن گذاشته و کارکرد را زیر سوال برده است. تولید علم در دانشگاه همانطور که در این گزارش ها آمده است، نشریه علمی معتبر “نیچر” در گزارش سالانه خود اعلام کرد که سال ۲۰۲۳ رکورد تقلب علمی را خواهد شکست و بیش از ۱۰۰۰۰ مقاله تحقیقاتی پس از انتشار پس گرفته شده است، اما نکته جالب توجه حضور نام ایران در میان کشورهایی است که بالاترین رتبه را دارد. این آمار پس از چاپ دارای نرخ بی اعتباری است. حمید سوری، مدرس دانشگاه بین المللی در این باره به خبرآنلاین گفت: ای کاش کشوری بود که از نظر علمی مناسب بود. از نظر تا لااقل خجالت نکشیم این بلایی است که متولیان بیسواد پژوهش کشور با معیارهای احمقانه ارزیابی دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی و ارتقای اعضای هیئت علمی کشور آورده اند. نمی توان بیش از این انتظار داشت، معیارهای احمقانه ای که صدای رهبری نظام را نیز بلند کرده است».

استفاده از مقالات جعلی چه بود؟
در گزارش منتشر شده توسط مجله علمی «نیچر»، اسامی هشت کشور اول با بالاترین آمار بی‌اعتباری مقاله ذکر شده است، همانطور که یورونیوز نوشت، عربستان سعودی، پاکستان، روسیه، چین، مصر، مالزی، ایران و هند هستند. هشت کشور اول با بالاترین نرخ میزان بازپس گیری های پس از انتشار در دو دهه گذشته افزایش یافته است، موضوعی که بار دیگر توجه آکادمیک را به بازار مقاله نویسی، یا همانطور که طبیعت برای آن انتخاب کرده است، «کارخانه های مقاله» (کسب و کارهایی که آثار جعلی و تالیفی می فروشند، جلب کرده است. به دانشمندان). ) را به خود جلب کرده است وضعیتی که سوری در این باره می گوید: «من عمیقاً معتقدم علم و پژوهشی که با حل مشکلات جامعه همخوانی ندارد، بیشتر تزیین علمی کشوری است که سال هاست در حال پختن آن بوده ایم در حالی که به ندرت داشته ایم. شاهد کاربردهای واقعی نتایج تحقیق بودیم.” وی بیان می کند: چندین سال پیش (۱۳۸۵) کتابی به نام مدیریت و مدیریت تحقیقات ترجمه و منتشر کردیم که در آن معیارهای مدیریت پژوهش تعریف و توضیح داده شده است و در عصر امروز دیگر پژوهش یک امر شخصی نیست، بلکه به یک امر تبدیل شده است. شرکت پیشرو سازمانی گفته می شود اداره آن سازمان توسط فردی که علم آن را نمی داند اتلاف منابع یک کشور است، ما به اشتباه فکر کردیم هرکسی که چهار مقاله منتشر کرده می تواند تحقیق را مدیریت کند کافی است او برای دانستن ترفندهای بازی و هر سال در هفته پژوهش با آمار و ارقام بی اساس، خود و سازمان تحت مدیریت خود را برتری می دهد، غافل از اینکه تمام ارکان مدیریت پژوهش از شخص معاون یا مدیر پژوهش است. رئیس مرکز تحقیقات و… اینها تا فرآیندها و خروجی های پژوهشی معانی و معیارهای متفاوتی با آنچه ما در کشور راه اندازی کرده ایم دارد.» سوری ادامه می دهد: بارها گفته شده که اگر محصول نهایی تحقیقات سلامت و رفاه مردم باشد، تعالی علمی واقعی، تولید ثروت، حل مشکلات جامعه باشد، متاسفانه این مشکلات در کشور ما کم نیست، کمک می کند. تصمیم درست و اشتباه نکردن از این قبیل برای لای جرز دیوار خوب است، سال هاست که با مشکل آلودگی هوا، ریزگردها، بیماری های همه گیر مانند کووید-۱۹، فقر، شکاف درآمدی فزاینده، مشکلات بازنشستگان، مهاجرت نخبگان، مدیران بی کفایت، انتخاب غلط مدیران، اعتیاد، فحشا، غارت بیت المال، سیاست های غلط، رانت خواری و بسیاری مشکلات دیگر که مشکل جدی کشور ما با کنونی حل شده است. ساختار پژوهشی و پژوهشی و اینکه کدام نسخه بومی موثر را می توان برای درمان این دردها به کشور ارائه کرد، این مقالات بی خاصیت که هر از چند گاهی انگ جعلی بودن و به خطر انداختن اعتبار علمی بین المللی کشور را می شنوند، چه دارند؟

ما به اندازه کافی ابرمرد علمی داریم
این اپیدمیولوژیست می گوید: بارها گفته ایم که اگر تعداد مقاله ها بی ارزش است، شرکت هایی هستند که می توانند ارزان تر و راحت تر برای شما مقاله تولید کنند، نیازی به این همه ساختمان عریض و طویل، کارمند، مدیر و آنها نیست. لوازم جانبی دفتر مرکزی!این کارمندان می توانند به کارهای ابتدایی تری مشغول شوند و منابع و هزینه های اضافی را برای التیام بخشی از زخم های مردم خرج کنند.حدود ۸۰۰ مرکز تحقیقاتی در حوزه علوم پزشکی و صدها پژوهشکده و مراکز وسیع و طویل سایر دولت ها سازمان ها گره جدی در کشور باز کرده اند، بگذریم که فلان سازمان یا وزارتخانه دولتی به نام پژوهشکده در شهر و شهرک پژوهشکده ساخته اند و در آنجا استخر و جکوزی ساخته اند. ما بیل گیتس، استیو جابز یا راکفلر را نداریم که بگوییم بخشی از هزینه تحقیقات توسط بخش خصوصی تامین می شود. فرهنگ موسسات خیریه در حوزه پژوهش جایی ندارد و آنچه در این راه هزینه می شود عمدتاً به بند ناف بیت المال متصل است. سوری ادامه می دهد: امید است محققی تاثیرگذار و دلسوز در عرصه پژوهش در کشور پیدا شود تا این پایه را از پایه غلط به طور جدی بازسازی کند و دنیا سال هاست با تحقیقات بی خاصیت تکلیف خود را روشن کرده و تحقیق کرده است. خدمت به مردم اجازه نمی دهند این مراکز تحقیقاتی به قلمرو افراد تبدیل شود، سالها پیش که مدیر پژوهشی دانشگاه بودم هر سال تحلیلی از مدیریت مراکز تابعه می دادم که با وجود اعزام به طور محرمانه به روسای مراکز مورد پسند بسیاری قرار نگرفت، از جمله مواردی که ذکر شد توزیع منابع تحقیقاتی مراکز بود، مثلاً مراکز تحقیقاتی بین المللی حدود یک چهارم بودجه خود را صرف حقوق و مزایا کردند و این این رقم در همه مراکز بیش از ۵۰ درصد و در برخی موارد حدود ۱۱۰ درصد بود و آن اتاق وزارتخانه و سازمان برنامه و امثال آن رفت و آمد داشت و البته نتیجه تولید هر چه بیشتر این مقالات بی خاصیت بود. افزایش شاخص اچ و کلفت شدن رزومه برخی افراد با پول مردم و تولید دانشمندان ابرمرد علمی که با وجود ده ها پست مدیریتی و فعالیت در بخش خصوصی و چندین مسئولیت پنهان و آشکار هفته ای چندین مقاله تولید می کردند. این استاد دانشگاه تصریح می کند: لطفا با ادامه این مسیر اشتباه، بیش از این منابع کشور را هدر ندهید، ما به اندازه کافی ابرمرد علمی داریم، اگر از پژوهش درست استفاده شود و به خوبی مدیریت شود، ابزار قدرتمندی در هر کشوری است. با تحقیق و مدیریت صحیح منابع مختلف انسانی و مالی، باید به فکر حل مشکلات مردم و کشور باشیم، فکر می‌کنم خداپسندانه‌تر و شرافتمندانه‌تر باشد.»