در سال 2029، گروهی از کارآفرینان و مدیران فناوری قصد دارند یک فضاپیمای کوچک به نام Fermi Explorer را به سمت آلفا قنطورس، نزدیک ترین منظومه ستاره ای به منظومه شمسی، پرتاب کنند.
گزارش کردن سرویس هوافضای تکناکماموریت کاوشگر فرمی حدود 79800 سال طول می کشد تا به مقصد برسد و هدف اصلی آن اثبات امکان و اراده بشر برای شروع سفرهای بین ستاره ای است.
این پروژه غیرانتفاعی با مشارکت بنیانگذاران Starcloud، فیلیپ جانستون، آدی اولتین و ازرا فیلدن در حال توسعه است. سازندگان می خواهند یک سفینه فضایی مکعبی با ابعاد 10 سانتی متر و وزن حدود یک کیلوگرم بسازند و آن را به یک پیشرانه متصل کنند. پس از انتقال فضاپیما به فضا، سفر بسیار طولانی خود را به سمت آلفا قنطورس آغاز خواهد کرد.
این تیم می گوید که این ماموریت برای تحقق ایده سفر بین ستاره ای و جلب توجه بیشتر به یکی از مهم ترین سوالات بی پاسخ بشر طراحی شده است. ویدئوی مفهومی منتشر شده از این پروژه همچنین کاوشگر فرمی را در مسیر خود به سمت آلفا قنطورس نشان می دهد که در آینده توسط صدها فضاپیمای سریعتر سبقت خواهد گرفت.
ماشین حساب رسمی این ماموریت زمان رسیدن فرمی اکسپلورر به مقصد را 79800 سال تخمین زده است. بنابراین نه انسان امروزی و نه هزاران نسل بعد از آنها نتیجه نهایی این سفر را نخواهند دید.
بیشتر بخوانید: طرح ناسا برای ساخت پایگاه دائمی در ماه + تصویر
خروج از منظومه شمسی در دهه 2040
فضاپیمای فرمی اکسپلورر پس از پرتاب مستقیماً به آلفا قنطورس سفر نخواهد کرد. طبق این طرح، فضاپیما ابتدا در مداری بیضوی به مدت 12 سال به دور خورشید خواهد چرخید. رانشگرهای آن با نزدیک شدن به خورشید برای شتاب دادن به فضاپیما با استفاده از “مانور اوبرت” فعال می شوند.
در مانور اوبرت، فضاپیما از شرایط مداری بهره می برد تا با شلیک رانشگرهای خود در نزدیکی جسم عظیمی مانند خورشید، سرعت را به طور موثرتری افزایش دهد. کاوشگر فرمی این فرآیند را در چندین مدار تکرار می کند تا در نهایت به سرعت لازم برای خروج از منظومه شمسی برسد.
با توجه به امکان سنجی فنی پروژه، این فضاپیما باید در اوایل دهه 2040 منظومه شمسی را ترک کند. پس از آن، سفر چند ده هزار ساله آن در فضای بین ستاره ای ادامه خواهد یافت.
تلاش های قبلی برای سفر بین ستاره ای
این ماموریت با فعالیت اصلی بنیانگذاران Starcloud بسیار متفاوت است. این شرکت روی استقرار مراکز داده در فضا کار می کند تا قدرت پردازش مورد نیاز هوش مصنوعی را فراهم کند. Starcloud قصد دارد اولین مرکز داده کاملا تجاری خود را با نام Starcloud-2 در سال 2027 راه اندازی کند. این شرکت قبلاً یک پردازنده گرافیکی Nvidia H100 را با ماموریت Starcloud-1 در سال 2025 به فضا فرستاده بود.
ایده ارسال فضاپیما به ستاره های دیگر جدید نیست. یکی از مهم ترین تلاش ها در این زمینه پروژه Breakthrough Starshot بود. این پروژه چند میلیارد دلاری قرار بود زمان سفر به یک ستاره دیگر را از هزاران سال به چند دهه با استفاده از رانش لیزری کاهش دهد. با این حال، این پروژه در سال 2025 بدون هیچ راه اندازی متوقف شد.
وویجر 1 و وویجر 2 نیز توانسته اند وارد فضای بین ستاره ای شوند. این دو کاوشگر به ترتیب در سال های 2012 و 2018 بیش از چهار دهه پس از پرتاب از مرز فضای بین ستاره ای عبور کردند. با این حال، آنها در ابتدا برای سفر به منظومه ستاره ای دیگر طراحی نشده بودند.
بیشتر بخوانید: اسپیس ایکس در حال ساخت بزرگترین پایگاه فضایی جهان در لوئیزیانا است
ارتباط Fermi Explorer با Fermi Paradox
این فضاپیما یک پروژه نمادین به حساب می آید تا یک ماموریت علمی متعارف. این تیم می خواهد به عمد یک شی ساخته شده توسط انسان را در مسیر یک ستاره دیگر قرار دهد و نشان دهد که می توان یک سفر بین ستاره ای را با فناوری موجود آغاز کرد.
فلسفه این پروژه به پارادوکس فرمی مربوط می شود. این پارادوکس به تناقض بین تعداد زیاد ستارگان و سیارات در جهان و فقدان شواهد قابل مشاهده از تمدن های فرازمینی اشاره دارد. اگر جهان مکان‌های زیادی برای شکل‌گیری حیات دارد، این سوال پیش می‌آید که چرا تاکنون هیچ نشانه‌ای از تمدن‌های هوشمند دیگر پیدا نکرده‌ایم؟
یکی از توضیحات احتمالی برای این مشکل، مفهوم “فیلتر بزرگ فرمی” است. این فرضیه می گوید که ممکن است موانع یا موانع بسیار دشواری بر سر راه پیدایش و تکامل تمدن های هوشمند وجود داشته باشد که اکثر تمدن ها قادر به عبور از آنها نیستند.
این فیلترهای بالقوه می توانند از اولین مراحل پیدایش حیات از مواد غیر زنده شروع شده و تا موانع تکنولوژیکی پیشرفته ادامه پیدا کنند. به عنوان مثال، تمدن های هوشمند ممکن است نتوانند فناوری لازم برای سفرهای فضایی را توسعه دهند یا انگیزه ای برای ترک منظومه ستاره ای خود پس از رسیدن به فضا نداشته باشند.
سازندگان فرمی اکسپلورر معتقدند که این ماموریت می تواند حداقل دو مورد از این فیلترهای احتمالی درباره بشریت را حذف کند. اول اینکه غیرممکن است یک گونه هوشمند از محدوده ستاره ای که در آن زندگی می کند خارج شود و ثانیاً پس از کسب فناوری لازم، گونه های هوشمند تصمیم می گیرند هرگز به سمت ستاره های دیگر حرکت نکنند.
بیشتر بخوانید: ایلان ماسک کارخانه ای در ماه می سازد!
ماموریت 15 میلیون دلاری فضاپیمای فرمی اکسپلورر
گروه فرمی اکسپلورر قصد دارد کل پروژه را با بودجه ای در حدود 15 میلیون دلار اجرا کند. همچنین قرار است از فناوری های موجود برای کاهش هزینه ها استفاده شود. این فضاپیما را می توان به عنوان محموله بر روی یک موشک تجاری، از جمله یکی از موشک های اسپیس ایکس، به مدار برد.
فرمی اکسپلورر قرار نیست در آینده ای قابل پیش بینی داده هایی را از آلفا قنطورس به زمین ارسال کند. اهمیت اصلی پروژه در راه اندازی خود نهفته است. سازندگان می‌خواهند ثابت کنند که بشریت می‌تواند از نظر تکنولوژیکی خلقت خود را در مسیر یک منظومه ستاره‌ای دیگر قرار دهد و آماده است تا ماموریتی را آغاز کند که نتیجه آن برای هیچ فرد زنده‌ای قابل مشاهده نخواهد بود.
اگر پرتاب طبق برنامه در سال 2029 انجام شود، Fermi Explorer تا 12 سال دیگر آماده خروج از منظومه شمسی خواهد بود، اما 80000 سال دیگر طول خواهد کشید تا به آلفا قنطورس برسد. به این ترتیب، این فضاپیمای یک کیلوگرمی می تواند یکی از طولانی ترین ماموریت هایی باشد که بشر تاکنون انجام داده است.
گفتگو در مورد این post