عجیب ترین هلیکوپترهای نظامی که تاکنون ساخته شده اند؛ از «موز پرنده» تا «گوژپشت»

هلیکوپترها در نوع خود عجیب هستند. بر خلاف هواپیماهای بال ثابت که از هوای اطراف برای بلند شدن به صورت کواکسیال و رسیدن به آسمان استفاده می کنند، هلیکوپترها از روتورهای خود برای غلبه بر هوا و کنترل آن استفاده می کنند، به آرامی، مانند گرفتن چیزی، خود را به سمت بالا می کشند. هلیکوپترهای نظامی، با توپ‌های دماغه‌دار، ریل‌های موشک و شکم‌های برآمده برای جا دادن نیروهای آماده جنگ، اغلب حتی عجیب‌تر به نظر می‌رسند. در این مقاله به پنج مورد از عجیب ترین هلیکوپترهای نظامی که تاکنون پرواز کرده اند می پردازیم.

۱- Mil-12 “Homer”

هلیکوپتر Mil-12 که در ناتو با نام “هومر” شناخته می شود، بزرگترین بالگردی است که تاکنون پرواز کرده است. این بالگرد برای شاخه نیروهای موشکی استراتژیک اتحاد جماهیر شوروی ساخته شده است و برای حمل موشک های بالستیک دوربرد به پرتاب متحرک در مناطق دور افتاده طراحی شده است. اندازه موشک ها اندازه هلیکوپتر را تعیین می کرد و نتیجه یک هلیکوپتر واقعا غول پیکر بود.

Mil-12 بیش از ۳۴.۷ متر طول داشت – تقریباً به اندازه یک بوئینگ ۷۳۷ – با طول بال ها بیش از ۶۶.۷ متر. این ابعاد آن را به یکی از معدود هواپیماهای تاریخ تبدیل کرد، هلیکوپتر یا هر هواپیمای دیگری که پهنای بیشتری از طول آن داشت. هلیکوپتر میل دارای دو جفت روتور در یک پیکربندی دوقلو در کنار هم بود که با چهار موتور توربوشفت Soloviev D-25VF، بیشترین موتورها در یک هلیکوپتر در تاریخ، نیرو می‌گرفت. این موتورهای قدرتمند و چندگانه به نمونه اولیه این هلیکوپتر اجازه می‌داد تا محموله بیش از ۴۰.۲ تن را به ارتفاع ۷۳۹۸ فوت برساند. در مقایسه، Mil-12 می توانست تا ۱۶۰ سرباز را حمل کند. این هلیکوپتر هرگز به تولید انبوه نرسید زیرا اتحاد جماهیر شوروی سیستم پایگاه موشکی خود را تغییر داد و هلیکوپتر را غیرقابل استفاده کرد.

۲- Gyrodyne QH-50 DASH

سبک جنگی که هلیکوپترها بیشترین تاثیر را روی آن داشته اند، جنگ ضد زیردریایی است. در دهه ۱۹۵۰، ناوگان رو به رشد زیردریایی روسیه وعده سومین نبرد در اقیانوس اطلس را در صورت وقوع جنگ جهانی سوم داد. هلیکوپترهایی که قابلیت استقرار در کشتی‌های اسکورت را دارند، می‌توانند به سرعت به مشاهده زیردریایی‌های دشمن واکنش نشان دهند، بدون اینکه کشتی حامل آن‌ها را ترک کند. هلیکوپترها می توانند با جدیت زیردریایی ها را تعقیب کنند و آنها را از طعمه هدف خود بترسانند.

در سال ۱۹۶۰، نیروی دریایی ایالات متحده اولین هلیکوپتر ضد زیردریایی را با نام کامل Gyrodyne QH-50 Drone Anti-Submarine Helicopter (DASH) آزمایش کرد. این هلیکوپتر بدون سرنشین از پروانه های ضد چرخش برای ایجاد بالابر و پایداری استفاده می کرد. هلیکوپتر DASH که بر روی ناوشکن‌های قدیمی‌تر مستقر شده بود تا قابلیت‌های ضد زیردریایی آن‌ها را افزایش دهد، می‌توانست به سرعت به گزارشی از مشاهده یک زیردریایی دشمن برسد و یک یا چند اژدر ضد زیردریایی هدایت شونده Mk.-44 را شلیک کند. همچنین، هلیکوپتر QH-50 می تواند بمب هسته ای پرتاب عمیق Mk.-57 را با انفجار هسته ای بین ۵ تا ۲۰ کیلوتن معادل ۵۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰ تن TNT حمل کند.

۳- Mil Mi-24 Gorbach (“Hind”)

در مارس ۱۹۶۹، ارتش های جمهوری خلق چین و اتحاد جماهیر شوروی دو بار در امتداد رودخانه دورافتاده اوسوری با هم درگیر شدند. این دو کشور که روزگاری با هم متحد بودند، به دشمنی سرسخت تبدیل شدند و پس از این درگیری ها تلاش زیادی برای تقویت مرزهای خود کردند. اتحاد جماهیر شوروی با داشتن مزیت تکنولوژیک نسبت به چین، به این نتیجه رسید که به یک هلیکوپتر مسلح و زره پوش سنگین نیاز دارد که قادر به حمل گروهی از نیروهای رزمی باشد. بدین ترتیب Mi-24 “Gorbach” متولد شد.

Mi-24 اولین هلیکوپتر تهاجمی اتحاد جماهیر شوروی بود. برخلاف هلیکوپترهای تهاجمی آمریکایی، این هلیکوپتر می تواند در منطقه وسیعی گشت زنی کند، فرود بیاید و به نیروهای شوروی اجازه دهد تا به حرکت خود ادامه دهند و سپس در صورت نیاز، پشتیبانی هوایی نزدیک را انجام دهند. اولین نسخه از این هلیکوپتر به نام Hind-A می تواند هشت سرباز، ترکیبی از چهار غلاف راکت ۵۷ میلی متری یا موشک های ضد تانک AT-2 “Swatter” و یک مسلسل ۱۲.۷ میلی متری (کالیبر ۰.۵۱) را حمل کند. بینی. آهسته دو موتور توربوشفت Isotov TV3-117 که هر کدام قدرتی برابر با ۲۲۰۰ اسب بخار تولید می کنند، در بالای کابین سرنشینان این هلیکوپتر نصب شده و ظاهری شبیه قوز به آن بخشیده است.

۴- Boeing Vertiol CH-21 Shawnee (“موز پرنده”)

برخی از هلیکوپترها شبیه حشرات و برخی دیگر شبیه پرندگان هستند. هلیکوپترهای دو روتور، با یک روتور در جلو و یکی در عقب، معمولاً دارای بدنه بلند و منحنی هستند که آنها را شبیه یک میوه استوایی خاص می کند. اگرچه چندین هلیکوپتر دیگر که از آن زمان ساخته شد شبیه موز بودند، CH-21 Shawnee اولین “موز پرنده” بود.

شاونی هلیکوپتر سنگینی بود که قادر به حمل بیش از ۲۰ سرباز بود و در نقش حمله هوایی توسط ارتش و تفنگداران دریایی ایالات متحده آزمایش شد. مانند تمام هلیکوپترهای نظامی آمریکا، نام یک قبیله بومی آمریکا به نام Shawnee برای این هلیکوپتر نیز با اجازه قبیله ایران تحلیل شد. Flying Banana تنها ۱۵ سال در خدمت بود و در اواسط دهه ۱۹۶۰ با CH-47 Chinook بسیار توانمند جایگزین شد که هنوز هم در خدمت است.

۵- Kamov Ka-27 Helix

کشتی های جنگی دوران شوروی بسیار تنگ و فقیر از فضا بودند و برای حمل سلاح های بیشتر به قیمت آسایش خدمه طراحی شده بودند. ناوشکن ها و رزمناوهای شوروی، مانند همتایان خود در ناتو، هلیکوپترهایی را برای جنگ ضد زیردریایی و حمل و نقل تدارکات حمل می کردند، اما هلیکوپترهای روسی، مانند ملوانان این کشتی ها، مجبور بودند با شرایط سخت کمبود فضا مقابله کنند. نیروی دریایی شوروی به هلیکوپتری نیاز داشت که بتواند روی یک عرشه پرواز کوچک فرود بیاید و در آشیانه کوچکی قرار گیرد، بنابراین دفتر طراحی کاموف ایده کا-۲۷ هلیکس را مطرح کرد.

Ka-27 شبیه یک زنبور گاو مکانیکی خاکستری است. این هلیکوپتر فاقد روتور دم برای تثبیت هلیکوپتر است، در عوض مانند Gyrodyne QH-50 از یک جفت روتور ضد چرخش استفاده می کند. این طراحی به روس ها این امکان را می داد که هلیکوپتر کوتاه تر و فشرده تری داشته باشند. Ka-27 که ناتو آن را هلیکس می‌نامد، دارای سیستم‌های سونوبوی است که معمولاً برای شناسایی زیردریایی‌ها یا اژدرهایی که شلیک می‌شوند، استفاده می‌کند. همچنین این هلیکوپتر می تواند تا ۱۶ سرباز را حمل کند.

منبع: روزیاتو