عادت به گرانی عادی نمی‌شود

تا آمد و گفت: آن قدیم ها… اعتراض کردم: گفتن از قدیمی ها شاید شیرین باشد اما با نسل امروز باید از آینده حرف زد! با تعجب نگاه کرد و گفت: چگونه می توانیم از آینده بگوییم وقتی در زمان حال، در حال خراب خود بسته ایم؟ و من بحث را دنبال نکردم!
روزگاری می گفتند نخر ارزان می شود، می گفتند: سزای گران فروشی این روزها اگر نخری – گرچه گران باشد. – کلاهت مشکل داره! روزگاری که بلیت اتوبوس شهری یک ریال گران شد، صفحات روزنامه ها پر از طنز و کاریکاتور و اعتراض می شد. امروز اگر چیزی ارزان است اعتراض می کنیم: نباید اصل باشد!
می توان نتیجه گرفت که ما به گرانی عادت کرده ایم، به طور کلی وقتی کالاها و خدمات در جامعه گران می شوند، باید به گرانی عادت کنیم، اما اگر پس از عادت به گرانی، انتظار داشته باشیم که عادی شدن گران هم باش
من نه جامعه شناس هستم و نه مطالعات مردم شناسی دارم، فقط به دلیل سال ها فعالیت در رسانه، نبض مردم را خوب درک می کنم، یعنی وقتی مردم از گرانی ها و سوء مدیریت ها انتقاد نمی کنند، باید منتظر بمانیم. برای اتفاقات دیگر
در طول سه سال گذشته دولت و مجلس هر کاری خواستند، در زجر کشیدن مردم کوتاهی نکردند و اکنون که در مالیات بر ارزش افزوده و کاهش سهمیه سوخت و دستکاری در سیستم سهمیه‌بندی نانوایی‌ها شریک هستند. ، احتمالا فردا زمان تعیین دستمزد کارگران است. بهش که میرسه بیشتر شریک جرم میشن… خیالی نیست!
من آشکارا می گویم؛ نگاهی به سیاست های اعلام شده، انصراف از تحصیل، مهاجرت، بازگشت به مدرسه و دانشگاه، افسردگی و… اینها نتیجه عادت به گرانی است. هیچ شکایتی پذیرفته نمی شود، اگرچه مردم نظام و کشور خود را دوست دارند، اما از عملکرد دولت و مجلس گلایه دارند، از گرانی ها به تنگ آمده اند، از وعده های روی زمین ناامیدند. تفاوت عادت به گرانی و عادت نکردن به گرانی چیست؟ فعلا قلم فقط خیلی کمک کرده، نوشته ها را در ذهن خود مرور کنید!