محققان سوئیسی پهپاد مقاوم در برابر تصادف FlexiQuad را ساخته اند که با سرعت 80 کیلومتر در ساعت پرواز می کند و پس از برخورد با موانع به مسیر خود ادامه می دهد.
گزارش کردن سرویس هوافضای تکناکطراحی انعطاف پذیر این پهپاد به پهپاد اجازه می دهد تا در هنگام برخورد با دیوارها و موانع مقداری از انرژی ضربه را جذب کند و بدون آسیب جدی به پرواز خود ادامه دهد. همچنین پهپاد جدید می تواند از شکاف های باریک عبور کند و بارهای سنگین تر از وزن خود را حمل کند.
بر اساس این گزارش اطلس جدیدبیشتر پهپادهای امروزی برای حفظ تعادل و دقت پرواز به بدنه های سخت و جامد متکی هستند. اگرچه این ساختار پایداری خوبی را فراهم می کند، اما در برخورد شدید با موانع می تواند آسیب پذیر باشد. یک ضربه مستقیم ممکن است بازوهای پهپاد را بشکند، تجهیزات الکترونیکی را از بین ببرد یا کنترل پرواز را به طور کامل از دست بدهد.
کوادکوپترهای معمولی معمولا دارای چهار بازوی ثابت هستند که هر کدام یک پروانه در انتهای خود نگه می دارند. این بازوها به بدنه مرکزی متصل هستند و نیروهای تولید شده توسط موتورها را منتقل می کنند. استحکام چنین ساختاری برای کنترل دقیق ضروری است، اما این ویژگی اجازه می دهد تا انرژی ضربه مستقیماً به قسمت های حساس منتقل شود.
سازندگان پهپاد معمولا از دوربین ها، حسگرها و سیستم های پیشرفته تشخیص موانع برای کاهش خطر برخورد استفاده می کنند. این تجهیزات مسیر پرواز را بررسی می کنند و در صورت تشخیص مانع دستور تغییر مسیر را صادر می کنند. با این حال، عملکرد آنها در سرعت های بالا یا در محیط های شلوغ همیشه قابل اعتماد نیست. گاهی اوقات پهپاد زمانی که زمان کافی برای جلوگیری از برخورد ندارد، مانع را تشخیص می دهد.
برای حل این مشکل، محققان هلندی قبلا پهپادی مجهز به حسگرهایی شبیه به سبیل جوندگان ساخته بودند. این حسگرها با تماس فیزیکی موانع جلوی پهپاد را شناسایی می کردند. البته این دستگاه برای حرکت در امتداد دیوار باید حسگرها را در تماس با سطح نگه می داشت. عملکرد این فناوری تا حدودی شبیه به حرکت افراد کم بینا با کمک عصا بود.
محققان سوئیسی راه دیگری را انتخاب کرده اند. آنها به جای تکیه کامل بر جلوگیری از برخورد، بدنه پهپاد را طوری طراحی کرده اند که در برابر ضربه مقاومت کند. به این ترتیب حتی اگر سیستم تشخیص مانع نتواند از برخورد جلوگیری کند، ساختار انعطاف پذیر دستگاه می تواند بخشی از نیروی ضربه را جذب کند.
پهپاد ضد شوک FlexiQuad دارای بدنه ای حلقه ای شکل با مرکز توخالی است. چهار موتور، پروانه، باتری و تجهیزات الکترونیکی کنترل پرواز در اطراف این حلقه قرار دارند. بر خلاف پهپادهای معمولی، ساختار مرکزی آن سفت و سخت و تغییرناپذیر نیست. بنابراین در هنگام برخورد با مانع می تواند خم شود و شکل خود را تغییر دهد.
این تغییر شکل مانع از انتقال ناگهانی نیروی ضربه به قسمت های حساس می شود. بدن بخشی از انرژی ضربه را جذب می کند و نیروهای باقی مانده را در مدت زمان طولانی تری توزیع می کند. پس از پایان برخورد، سازه انعطاف پذیر به حالت اولیه باز می گردد و پهپاد می تواند به پرواز خود ادامه دهد.
سبک طراحی با الهام از طبیعت
یکی از مهم ترین چالش های طراحی پهپاد ضد شوک FlexiQuad ایجاد تعادل بین انعطاف پذیری و استحکام ساختاری بوده است. پهپاد باید بتواند شکل خود را برای مقاومت در برابر ضربه تغییر دهد، اما همچنین باید نیروهای ایجاد شده توسط موتورها را به درستی در طول پرواز منتقل کند. انعطاف بیش از حد می تواند کنترل دستگاه را دشوار کرده و پایداری آن را کاهش دهد.
محققان برای حل این مشکل از ویژگی خاصی به نام «سختی ناهمسانگرد» استفاده کرده اند. این ویژگی به این معنی است که یک ماده یا سازه مقاومت متفاوتی در برابر تغییر شکل در جهات مختلف از خود نشان می دهد. بنابراین، یک سازه می تواند در یک جهت انعطاف پذیر و از جهت دیگر قوی باشد.
ایده اصلی این طرح از بال پرندگان و حشرات گرفته شده است. بال های این موجودات باید در حین پرواز در برابر نیروهای مختلف مقاومت کنند، اما برای حرکت موثر نیز به انعطاف پذیری نیاز دارند. ترکیب این دو ویژگی به پرندگان کمک می کند تا حرکت خود را کنترل کنند.
لوکا گیراردی، محققی که با استفانو مینچف در آزمایشگاه رباتیک محیطی موسسه فدرال فناوری زوریخ بر روی FlexiQuad کار می کرد، توضیح داد که محققان علاقه مند به بررسی سفتی بال پرندگان و حشرات بودند. آنها سعی کردند این ویژگی را در ساختار پهپاد بازسازی کنند.
بدنه پهپاد ضد شوک FlexiQuad دارای انعطاف پذیری بالایی در جهت افقی می باشد. این ویژگی به دستگاه امکان خم شدن و جذب بخشی از انرژی ضربه را در هنگام برخورد جانبی یا رو به رو می دهد. در مقابل، ساختار پهپاد در جهت عمودی بسیار قوی تر است و نیروهای تولید شده توسط ملخ ها را منتقل می کند.
این ترکیب به FlexiQuad این امکان را می دهد که بدون به خطر انداختن عملکرد مناسب پرواز، مقاومت بیشتری در برابر تصادف داشته باشد. محققان توانسته اند دو ویژگی را که دستیابی به آنها به طور همزمان در طراحی پهپادها دشوار بوده است، ترکیب کنند.
همچنین انعطاف پذیری بدنه قابلیت عبور از فضاهای محدود را فراهم می کند. پهپاد می تواند عرض خود را کاهش دهد و از شکاف هایی که برای بدنه معمولی آن بسیار باریک هستند عبور کند. این ویژگی برای حرکت در محیط های صنعتی یا ساختمان های آسیب دیده مهم است.
محققان از یک سروموتور کوچک و یک مکانیسم قرقره برای کنترل تغییر شکل بدن استفاده کرده اند. این سیستم قسمت هایی از حلقه را به داخل می کشد و عرض پهپاد را کاهش می دهد. در این شرایط دستگاه می تواند کنترل پرواز خود را حفظ کند.
در یکی از آزمایشات، نمونه ای از FlexiQuad با وزن 405 گرم توانست از شکافی به عرض تنها 180 میلی متر عبور کند. این اندازه تقریباً برابر با 70 درصد عرض معمول پهپاد بود. با کاهش عرض بدنه دستگاه بدون نیاز به بازکردن یا جداسازی قطعات از مسیر باریک عبور کرد.
ساختار پهپاد علاوه بر تغییر شکل فعال، قابلیت تغییر شکل غیرفعال را نیز دارد. در این حالت، دستگاه با استفاده از تکانه خود از شکاف عبور می کند و بدنه در تماس با مسیر اطراف فشرده می شود. بنابراین، همیشه نیازی به فعال سازی مکانیسم جمع کننده ندارد.
یکی دیگر از ویژگی های FlexiQuad امکان گرفتن اجسام بدون استفاده از گیره های رباتیک معمولی است. این پهپاد می تواند حلقه انعطاف پذیر بدن را دور یک جسم بپیچد و آن را نگه دارد. این روش امکان جابجایی برخی از محموله ها را بدون نصب تجهیزات مجزا فراهم می کند.
در آزمایشهای عملی، محققان با استفاده از همین روش توانستند یک کیت کمکهای اولیه نرم به وزن 136 گرم را برداشته، حمل و آزاد کنند. آنها همچنین نشان دادند که این پهپاد توانایی بلند کردن محموله ای سنگین تر از وزن خود را دارد.
این ویژگی می تواند طراحی پهپادهای چند منظوره را ساده کند. در این گونه وسایل از سازه اصلی علاوه بر محافظت در برابر ضربه، برای عبور از موانع و جابجایی اجسام نیز استفاده می شود. بنابراین، یک قسمت از بدن می تواند چندین کار مختلف را انجام دهد.
تست سقوط پهپاد ضد شوک FlexiQuad
یکی از ویژگی های مهم FlexiQuad این است که انعطاف پذیری بدنه سرعت و چابکی آن را به شدت محدود نمی کند. این پهپاد می تواند به سرعت حدود 80 کیلومتر بر ساعت برسد و از نظر شتاب خطی و زاویه ای با کوادکوپترهای بدنه سخت معمولی رقابت کند.
بر اساس مطالعه منتشر شده در پایگاه علمی arXivشتاب ثبت شده برای این پهپاد بیش از سه برابر شتاب جاذبه زمین بوده است. دستیابی به چنین عملکردی مهم است زیرا نمونه اولیه از انعطاف پذیری بسیار بیشتری نسبت به پهپادهای معمولی برخوردار است.
برای ارزیابی دوام FlexiQuad، محققان آزمایشاتی را انجام دادند که در آن پهپاد عمداً با موانع برخورد کرد. در تست های ضربه ای با حداکثر سرعت حدود 25 کیلومتر در ساعت، بدنه برای مدت کوتاهی تغییر شکل داد و دستگاه توانست به پرواز خود ادامه دهد.
همچنین، نتایج نشان داد که این پهپاد می تواند در برابر برخورد مستقیم از رو به رو با حداکثر سرعت 18 کیلومتر در ساعت بدون آسیب ساختاری یا نقص عملکردی مقاومت کند. این تفاوت مهم است، زیرا ادامه پرواز پس از برخورد لزوماً به این معنا نیست که تمام اجزای دستگاه سالم می مانند.
توانایی مقاومت در برابر برخورد را می توان در محیط هایی که حرکت پهپادهای معمولی دشوار است استفاده کرد. به عنوان مثال، بازرسی مخازن آب تعادل کشتی ها به تجهیزات پروازی نیاز دارد که بتواند در فضاهای محدود حرکت کند و در برابر برخورد احتمالی با دیوارها مقاومت کند.
عملیات جستجو و نجات در ساختمان های فروریخته یکی دیگر از کاربردهای احتمالی این فناوری است. پهپاد منعطف می تواند از شکاف های باریک عبور کند و در محیط هایی که امکان برخورد با موانع زیاد است حرکت کند.
محققان بر این باورند که این طراحی امکان ساخت پهپادهای نسبتا بزرگتر را می دهد. چنین دستگاه هایی می توانند حسگرها یا باتری های بیشتری را حمل کنند، اما همچنان با تغییر شکل بدنه در مسیرهای باریک قرار می گیرند. این قابلیت می تواند محدودیت های ظرفیت حمل بار و مدت زمان پرواز را کاهش دهد.
با این حال، پهپاد ضد شوک FlexiQuad هنوز برای استفاده گسترده در محیط های واقعی آماده نیست. یکی از مشکلات اصلی آن پیچیدگی کنترل پرواز هنگام تغییر شکل بدن است. گیراردی تاکید کرد که ساختار صلب کنترل دقیق را تسهیل می کند که یکی از دلایل استفاده گسترده از بدنه های صلب در پهپادهای امروزی است.
هنگامی که FlexiQuad به مانعی برخورد می کند، بدن ممکن است با بازگشت به شکل اولیه خود نوسان کند. این لرزش ها می توانند تصاویر دوربین های نصب شده روی دستگاه را تار کنند و تشخیص موقعیت یا شناسایی محیط اطراف را با مشکل مواجه کنند.
محققان از یادگیری تقویتی برای کاهش این مشکل استفاده کرده اند. آنها پهپاد را آموزش داده اند تا پس از برخورد مانند یک رفلکس غیرارادی واکنش نشان دهد. این دستگاه با کمک اطلاعات حسگرهای حرکتی داخلی تعادل خود را بازیابی می کند و سپس به پرواز خودکار باز می گردد.
با وجود این پیشرفت، ناوبری خودکار و تشخیص مطمئن محیط در شرایط پیچیده هنوز نیاز به توسعه بیشتر دارد. محققان قصد دارند قابلیت های خودگردان FlexiQuad را بهبود بخشند و استفاده از ساختار انعطاف پذیر آن را در سنجش و کنترل پرواز بررسی کنند.
همچنین تیم سازنده برای طراحی ساختاری این پهپاد درخواست ثبت اختراع ارائه کرده است. تحقیقات ادامه دار می تواند کاربرد عملی فناوری FlexiQuad را در بازرسی صنعتی، عملیات نجات و محیط های خشن ارائه دهد.














گفتگو در مورد این post