زینب ابوطالبی کجاست؟ / ادعا و تکذیب جسورانه ای که حواشی را تمام نکرد

اقتصاد ایران:

داستان ادعای انصراف زینب ابوطالبی مجری سابق رادیو از ایران به یکی از حاشیه های جدید فضای رسانه ای تبدیل شده است. ادعایی که پس از اظهارات محمدرضا بهنار مطرح شد و واکنش خود ابوطالبی را به دنبال داشت.

زینب ابوطالبی در گفتگوی تلفنی ادعای خروج خود از ایران را قاطعانه تکذیب کرد و گفت که همچنان در ایران است. وی همچنین اعلام کرد که قصد دارد با افرادی که به گفته وی در شایعات و اخبار جعلی دست داشته اند، برخورد قانونی و قضایی کند.

ماجرای ادعای باهنر درباره زینب ابوطالبی چیست؟

نام زینب ابوطالبی پیش از این با حواشی رسانه ای گره خورده بود. او در سال ۱۳۹۸ و در برنامه انتقام سخت شبکه عقیق اظهاراتی را مطرح کرد که واکنش های گسترده ای را در پی داشت.

ابوطالبی در آن برنامه گفت کسانی که شرایط و دیدگاه هایی را که او ذکر کرده دوست ندارند جمع شوند و از ایران بروند. در آن زمان این سخنان با واکنش های زیادی همراه شد و نام او را به یکی از چهره های جنجالی رسانه ای تبدیل کرد.

حالا پس از گذشت چندین سال، محمدرضا بهنار، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و نماینده سابق شورای اسلامی، مدعی شده است که همان اجرایی که در ۱۳۹۸ چنین اظهاراتی کرده بود، خودش ایران را ترک کرد.

این ادعا به سرعت در رسانه ها و شبکه های اجتماعی بازتاب یافت و بار دیگر نام زینب ابوطالبی را بر سر زبان ها انداخت.

زینب ابوطالبی ادعای خروج از ایران را تکذیب کرد

پس از انتشار اظهارات بهنر، خبرگزاری تسنیم واکنش وی را در گفت و گوی تلفنی با زینب ابوطالبی منتشر کرد.

ابوطالبی در این گفت و گو با بیان اینکه ادعای خروجش از کشور صحت ندارد، تاکید کرد که در ایران است.

وی همچنین از تصمیم خود برای پیگیری قانونی و قضایی این موضوع خبر داد و گفت که با انتشار دهندگان مطالبی که به نظرش شایعه و اخبار جعلی است برخورد خواهد کرد.

پس از انتشار این گفتگوی تلفنی، رسانه های مختلف نیز تکذیبیه ابوطالبی را به نقل از تسنیم بازنشر کردند. اما انتشار این تکذیبیه به همه بحث ها و حواشی شکل گرفته پیرامون حضور وی پایان نداد.

چرا برخی از مردم تقاضای انتشار ویدیو دارند؟

در مطلبی که عصر ایران درباره این حادثه منتشر کرده و به انعکاس آن پرداخته، به این نکته اشاره شده است که در فضای رسانه ای امروز و با گسترش شبکه های اجتماعی، تکذیب تلفنی به تنهایی برای بخشی از مخاطبان قانع کننده نیست.

بر اساس این دیدگاه، کسانی که هنوز درباره محل اختفای ابوطالبی سوالی دارند، انتظار دارند علاوه بر تکذیب تلفنی، تصویر یا فیلم جدیدی از وی منتشر شود.

پیشنهاد پیشنهادی این است که چنین ویدئویی بتواند زینب ابوطالبی را در مکانی خاص در ایران و در زمانی قابل تایید نشان دهد. مثلا تصویری در تهران که دارای تابلوهای شناخته شده ای مانند برج آزادی یا برج میلاد در آن قابل مشاهده است.

هدف کسانی که چنین درخواستی می کنند این است که علاوه بر تکذیب شفاهی، سندی بصری و قابل تایید نیز از حضور ابوطالبی ارائه شود.

البته عدم وجود چنین ویدئویی به خودی خود دلیلی بر خروج وی از ایران نیست و ادعای اصلی خروج همچنان نیازمند مدارک مستقل است.

چه تصاویری به زینب ابوطالبی نسبت داده شده است؟

در فاصله انتشار ادعای خروج ابوطالبی تا تکذیب وی، تصاویری نیز در فضای مجازی منتشر شد که زنی بی حجاب را در خارج از کشور نشان می داد.

این تصاویر در برخی مطالب و شبکه های اجتماعی به زینب ابوطالبی نسبت داده شده بود که بعداً این انتساب رد شد و گفته شد فردی که در تصاویر دیده می شود شخص دیگری است.

به همین دلیل تصاویر منتشر شده را نمی توان به عنوان مدرک معتبر برای اثبات خروج زینب ابوطالبی از ایران ذکر کرد.

پیشنهاد یک مجری سابق تلویزیون برای روشن شدن ماجرا

در فضای مجازی یکی از مجریان سابق صداوسیما نیز به این موضوع واکنش نشان داد و گفت برای اثبات موقعیت زینب ابوطالبی بهتر است مدارک عینی تری منتشر شود تا مکالمه تلفنی.

پیشنهاد این بود که خود ابوطالبی فیلم بسازد و در فلان مکان حضور داشته باشد. به گونه ای که علائم مانند برج میلاد یا برج آزادی در پس زمینه تصویر قابل مشاهده است.

با افزایش این واکنش ها، تقاضا برای انتشار ویدئو یا تصویر جدیدی از ابوطالبی به یکی از محورهای اصلی بحث درباره این ماجرا در رسانه ها و شبکه های اجتماعی تبدیل شده است.

آیا ادعای خروج زینب ابوطالبی از ایران ثابت شده است؟

نکته اصلی در این مورد این است که نه صرفاً ادعای خروج یک فرد از کشور به تنهایی می تواند این ادعا را ثابت کند و نه تکذیب لزوماً به بحث در فضای رسانه ای پایان می دهد.

در مورد زینب ابوطالبی از یک سو محمدرضا بهنار مدعی خروج وی از ایران شد و از سوی دیگر خود ابوطالبی این موضوع را قاطعانه تکذیب کرد و گفت که همچنان در کشور حضور دارد.

تصاویری که در فضای مجازی به وی منتسب شده بود نیز به عنوان عکس شخص دیگری معرفی و انتساب آن به ابوطالبی رد شد.

بنابراین، تا زمانی که دلیل مستقل و قابل تأییدی برای اثبات خروج زینب ابوطالبی از ایران ارائه نشود، نمی‌توان ادعای خروج وی را امری ثابت دانست.

از طرفی اگر قرار باشد بدون تردید مکان او برای مخاطب مشخص شود، انتشار یک سند ویدیویی جدید و قابل تایید می تواند بخشی از ابهامات ایجاد شده را برطرف کند.

در نهایت این مورد نمونه دیگری از وضعیت فضای رسانه ای امروزی است که ادعا و تکذیب متقابل آن می تواند بدون وجود مستندات مستقل مدتی بحث را ادامه دهد. آنچه می تواند چنین اختلافی را روشن کند، ارائه شواهد معتبر، مستقل و قابل تأیید از طرفین است.