دانشمندان می گویند که ایستادن در کنار یک الاغ یا اسب کوچک به مدت 3 دقیقه می تواند احساس بهتری در نوجوانان ایجاد کند.

اگر زندگی شما را پایین می آورد، شاید یک الاغ بتواند کمی شما را شاد کند.

نتایج یک مطالعه جدید منتشر شده در Science Reports نشان می‌دهد که نوجوانانی که تنها سه دقیقه را به نوازش و لمس خرها و اسب‌های مینیاتوری نجات داده‌اند، بلافاصله احساس اضطراب، غمگینی و تنهایی کمتری می‌کنند و آرام‌تر می‌شوند.

این یافته به معنای درمان مستقیم افسردگی با حیوانات نیست، اما تحقیقات نشان می دهد که تعامل با این حیوانات می تواند در مدت زمان کوتاهی تاثیر محسوسی بر وضعیت روانی افراد داشته باشد.

ربکا کالیسی رودریگز، استادیار نوروبیولوژی، فیزیولوژی و رفتار در دانشگاه کالیفرنیا، دیویس، به واشنگتن پست گفت:

دیدن اینکه ارتباط با طبیعت می تواند در چنین مدت کوتاهی تفاوت مثبتی ایجاد کند، دلگرم کننده بود.

استفاده درمانی از حیوانات موضوع جدیدی نیست، اما این بار محققان بر عاملی تمرکز کردند که در بسیاری از مطالعات مربوط به مداخلات سلامت روان با کمک حیوانات کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این به معنای واکنش خود حیوانات به نحوه تعامل انسان با آنها است.

کالیسی رودریگز در مورد این تحقیق گفت:

شما نمی توانید در یک مرتع بایستید و یک کودک را با یک الاغ تماشا کنید و تصور کنید که فقط یکی از آنها چنین چیزی را تجربه می کند. آنها بر یکدیگر نظارت می کنند، به رفتار یکدیگر پاسخ می دهند و هر دو انتخاب می کنند. این موضوع به بخش اصلی کار من و هسته اصلی این مقاله تبدیل شد.

برای بررسی این موضوع، محققان 61 نوجوان را به دو گروه تقسیم کردند. از گروه اول خواسته شد که به آرامی پشت خرها و اسب های مینیاتوری را نوازش کنند. اعضای گروه دوم نیز موظف به تراشیدن گردن حیوانات بودند. حرکتی که شباهت زیادی به رفتار و نظافت متقابل اسب ها دارد.

همه نوجوانان همچنین برای تشخیص دو نشانه رفتاری خاص آموزش دیدند. اگر الاغ لب هایش را تکان می داد، این رفتار نشانه آن بود که حیوان از تعامل لذت می برد. اگر حیوان از شخص دور شود به این معنی است که می خواهد تنها بماند.

همانطور که انتظار می رفت، خرها در هنگام خراشیدن گردن، لب های خود را بیشتر حرکت می دادند و معمولاً در صورت نوازش کمر از شخص دور می شدند.

نکته جالب تاثیر این رفتارها بر نوجوانان بود. همه شرکت کنندگان، چه در حال خاراندن گردن حیوان یا نوازش پشت آن، گفتند که پس از تعامل احساس آرامش بیشتری می کنند.

با این حال، نوجوانانی که حرکت لب‌های الاغ‌ها را تماشا کردند، کاهش بیشتری در احساس تنهایی نشان دادند. حتی افرادی که دور شدن حیوان از آنها را تماشا کردند، کاهش بیشتری در غم و اندوه گزارش کردند.

به نظر می رسد نکته کلیدی هماهنگ کردن فرد با رفتار و خواسته های حیوان است. کالیسی رودریگز گفت:

دیدن این که حیوان انتخابی دارد که به شما نزدیک شود، در کنار شما بماند یا از شما دور شود، ممکن است تعامل واقعی تر و صادقانه تر به نظر برسد. این تحقیق واقعاً در مورد بهترین راه برای نوازش الاغ نیست، اگرچه چنین موضوعی به خودی خود می تواند جذاب باشد. بلکه مسئله اصلی رابطه متقابل انسان و حیوان است.

این یافته‌ها همچنین به ما یادآوری می‌کند که چنین تعاملاتی نه تنها برای انسان‌ها مهم است و رفاه و تجربه خود حیوانات نیز باید در فرآیندهای درمانی و حمایتی مورد توجه قرار گیرد.