خبر بزرگ مک لارن؛ پایان همکاری با ریکاردو و آغاز عصر موتورهای اختصاصی

این قابل درک است، زیرا مک لارن برای اولین بار به طور رسمی ساخت یک خودروی چهار در بلند را در برنامه های خود قرار داده است و از نظر تجاری نیز تصمیم بزرگی محسوب می شود. با این حال، پنهان شدن در میان اخبار مربوط به رقیب احتمالی لامبورگینی اوروس، چیز مهم تری برای علاقه مندان به خودرو است: مک لارن قصد دارد برای اولین بار در تاریخ این برند، موتورهای خودروهای جاده ای خود را در داخل طراحی و تولید کند.

از زمان عرضه 12C در سال 2011، تمام موتورهای خودروهای خیابانی McLaren Automotive توسط Ricciardo Engineering مستقر در ساسکس ساخته شده اند. این همکاری با نسل بعدی موتورها به پایان می رسد. مک لارن اکنون روی دو موتور هیبریدی و گیربکس جدید کار می کند تا با آنها مطابقت داشته باشد. مجموعه هایی که به طور کامل در امکانات خود شرکت طراحی و تولید خواهند شد. برای برندی که بیشتر شهرت خود را مدیون F1 و یکی از راننده محورترین خودروهای تاریخ است، مالکیت کامل مسیر توسعه پیشرانه می تواند تغییر بزرگی باشد.

چرا پایان همکاری با ریکاردو برای خودروهای آینده مک لارن مهم است؟

همکاری مک لارن و ریکاردو همیشه نکته قابل توجهی در بحث توانایی های مهندسی این برند بوده است. موتورهای مورد استفاده انحصاری مک لارن بودند و هیچ خودروسازی دیگری موتور 4 لیتری توئین توربو V8 آرتورا یا 3 لیتری توئین توربو V6 را از ریکاردو خریداری نمی کرد، اما آنها توسط مک لارن ساخته نشدند. مایکل استراون، مدیر عملیات مک لارن در مورد این فاصله ذهنی بین مشتریان توضیح داد و گفت: بسیاری از مشتریان ما نمی دانند که موتور مک لارن در واقع یک موتور مک لارن است. این موتور از برند دیگری خریداری نمی شود بلکه توسط مک لارن طراحی و ساخته شده است. با این حال، برای اولین بار در نسل های آینده موتور، ما قادر خواهیم بود آن را در داخل خود بسازیم.

تولید موتور داخلی فقط یک شیرین کاری تبلیغاتی نیست و می تواند به مک لارن آزادی مهندسی بیشتری بدهد. این شرکت قادر خواهد بود موتور را از ابتدا تنظیم کند تا متناسب با هر پلتفرم باشد، ویژگی های احتراق را با شاسی مطابقت دهد و کنترل بیشتری بر صدای اگزوز داشته باشد. همچنین امکان ادغام سریعتر سیستم هیبریدی بدون وابستگی به شرکت خارجی وجود خواهد داشت. استراون در این باره گفت: احتمالا موتور مهمترین قسمت در ایجاد احساسات و هیجان در خودرو است. از لرزش هایی که راننده احساس می کند تا عکس العمل خودرو در هنگام شتاب گیری، احساس قدرت و عملکرد و حتی هیجانی که از صدای خروجی از اگزوز به وجود می آید. اکنون مک لارن می تواند همه اینها را مستقیماً در داخل خود توسعه دهد.

دو موتور جدید با دو ماموریت متفاوت

مک لارن هنوز اطلاعات رسمی در مورد جابجایی موتور، توان خروجی یا پیکربندی دقیق هر یک از دو موتور جدید منتشر نکرده است. با این حال، مشخص شده است که هر دو موتور به فناوری هیبریدی مجهز خواهند شد و در کنار گیربکس‌های جدیدی که در مک لارن ساخته شده‌اند، کار خواهند کرد. بر اساس اطلاعات فعلی، یکی از این موتورها احتمالاً نسل بعدی V6 برای ابرخودروهای موتور وسط خواهد بود و دیگری می‌تواند یک V8 برای شاسی‌بلند آینده و مشتقات آن باشد.

مسیر مربوط به خودروهای موتور وسط تا حدودی مشخص شده است. گفته می‌شود که P34، ابرخودروی نسل بعدی مک لارن که انتظار می‌رود در سال 2027 معرفی شود و به عنوان مدل 2028 عرضه شود، از یک موتور V6 هیبریدی دو توربو استفاده می‌کند. ارقامی در حدود 810 اسب بخار و گشتاور 800 پوند فوت معادل حدود 362 کیلووات و 1085 نیوتن متر توسط برخی منابع عرضه شده است، اما مک لارن هنوز آنها را تایید نکرده است. اگر این اعداد صحیح باشند، P34 یک جهش قابل توجه از آرتورا با 690 اسب بخار ترکیبی و حتی گشتاور بیشتر از V8 توئین توربوی فعلی 750S خواهد بود. همچنین انتظار می‌رود که P34 به گیربکس داخلی مک لارن مجهز شود و اولین مدل از این شرکت باشد که مجموعه پیشرانه‌های آن از ابتدا تا انتها توسط خود مک لارن توسعه داده شده است.

در بخش خودروهای موتور جلو، SUV جدید به یکی از همان پیشرانه های هیبریدی مجهز خواهد شد. منابع نمایندگی که توسط CarBuzz نقل شده است، خط تولید را به عنوان یک سیستم V8 هیبریدی غیر پلاگین شناسایی کرده اند. این با نظرات مایکل استراون در مورد فرصت های زیادی که با ساخت موتور در داخل به وجود می آید، مطابقت دارد. او گفت: وقتی شروع به ساخت موتور خود می کنید، فرصت های زیادی دارید. استفاده از پلتفرم V8 هیبریدی موتور جلو نیز می تواند راه را برای مدل های دیگر هموار کند. Autocar گزارش می دهد که مک لارن در حال بررسی خودروهای موتور جلو بیشتری است و حتی یک گرند تور برای پر کردن خلاء GT مطرح شده است.

SUV; بودجه برای توسعه نسل بعدی موتورهای مک لارن

اجرای چنین برنامه ای بدون منطق اقتصادی SUV آینده دشوار خواهد بود. در سال 2025، مک لارن در مجموع حدود 2000 خودرو از همه مدل های خود تولید کرد. در همین حال، فراری می تواند تا 3000 Purosangues در سال تولید کند و فروش لامبورگینی اوروس تقریباً دو برابر مک لارن است. این اختلاف تجاری یکی از دلایل اصلی است که SUV با وجود مخالفت مدیریت قبلی، اکنون به بخش مهمی از برنامه توسعه این شرکت تبدیل شده است.

این سرمایه گذاری 500 میلیون پوندی برای یک مرکز مونتاژ جدید در بریتانیا، گسترش عملیات در تاسیسات تولید مک لارن در ووکینگ و توسعه کارخانه تولید قطعات فیبر کربنی در یورکشایر جنوبی هزینه خواهد شد. مک لارن همچنین قصد دارد تا سال 2032 حداقل 1000 شغل جدید ایجاد کند و نیروی کار تولیدی خود را دو برابر کند. این SUV جدید قبل از سال 2030 عرضه خواهد شد، دارای 5 سرنشین است و نسبت به فراری Purosangue به آستون مارتین DBX نزدیکتر خواهد بود. یعنی با یک SUV سنتی تر و بالا روبه رو خواهیم بود نه خودرویی با فرم پایین و نزدیک به GT. مک لارن هنوز تصمیم نهایی در مورد اینکه آیا این خودرو از ساختار مونوکوک فیبر کربنی استفاده خواهد کرد یا خیر، نگرفته است. چنین راهکاری در صورت اجرایی شدن اولین نمونه در بین SUV های این کلاس خواهد بود.

در همین دوره، به نظر می رسد که آرتورا تا سال 2028 از خط تولید خارج شود. مشکلات اولیه کیفیت و فروش کمتر از حد انتظار، از جمله تنها 510 ثبت نام در ایالات متحده در سال 2025 و کاهش 18 درصدی در نیمه اول سال 2026، مسیر مک لارن را به سمت P34 به عنوان مدل جدید خانواده تغییر داده است. پیش بینی می شود قیمت P34 حدود 313 تا 315 هزار دلار باشد و این خودرو جایگاه بالاتری نسبت به آرتورا فعلی در سبد محصولات مک لارن خواهد داشت.

شاسی بلند آینده احتمالاً بیشتر از مجموع همه ابرخودروهای مک لارن فروش خواهد داشت. با این حال، اهمیت اصلی این سرمایه گذاری ممکن است در جای دیگری باشد: شکل گیری نسلی از ابرخودروها، که P34 یکی از اولین آنها خواهد بود، با پیشرانه هایی که از پایه گرفته تا موتور و گیربکس توسط مک لارن طراحی و تولید می شوند. اتفاقی که طرفداران این برند از دوران F1 منتظر دیدن آن بودند.