آنچه برانکو داشت و یحیی نداشت

گمانه زنی برخی رسانه ها حکایت از آن دارد که ماجرای خداحافظی یحیی این بار جدی تر به نظر می رسد و بعید نیست پرسپولیس نیم فصل دوم را با هدایت مربی دیگری آغاز کند. اگر این اتفاق بیفتد، جدایی گل محمدی با خاطره خوبی رخ نداد. به این ترتیب مردی که موفق شد ۳ بار پرسپولیس را به قهرمانی لیگ برتر برساند، فاتح جام حذفی شود و حتی این تیم را به فینال لیگ قهرمانان آسیا برساند، نه به عنوان یک مربی پیروز که مجبور به ترک او شد. شغل به عنوان یک مرد شکست خورده این شاید نکته مهمی است که برانکو ایوانکوویچ مشاهده کرد. اما گل محمدی به آن توجهی نکرد.

ما در مورد “خداحافظ به وقت” صحبت می کنیم. برانکو که خیلی ها او را معمار دوران جدید پرسپولیس می دانند در حالی از این تیم جدا شد که این تیم در لیگ هجدهم قهرمان لیگ و جام حذفی شد. او در اوج محبوبیت و مقبولیت پرسپولیس را ترک کرد. بعدها وقتی از سرمربی کروات پرسیدیم که آیا واقعا فشاری برای خروج از ایران وجود دارد یا خیر، برانکو این موضوع را تکذیب کرد و گفت: خودم می خواستم بروم. در آن لحظه احساس کردم به هر چیزی که می‌خواستم رسیده‌ایم و حالا وقت خداحافظی است.» یحیی گل محمدی در پایان فصل گذشته دقیقاً در همین موقعیت قرار داشت. او توانست دوبل بزند و تنها یک قدم بالاتر از برانکو باشد. او در عرض یک ماه دو بار استقلال را شکست داد.این طلایی ترین امتیاز یحیی در جمع سرخپوشان بود و اگر واقعا می خواست برود شاید باید این بار را انتخاب می کرد.البته مربیان دیگری در دنیا بوده اند. که سال‌ها در تیم‌های مختلف کار کرده‌اند و حتی پس از کسب افتخارات در جایگاه‌های خود باقی مانده‌اند؛ اما امروز می‌خواستید خداحافظی کنید، شاید ۶ ماه پیش زمان مناسب‌تری برای شما بود، اینطور نیست؟

نکته اینجاست که یحیی در آن زمان شناخت کاملی از مدیریت باشگاه و بازیکنانش داشت و می دانست تا چه حد می توان انتظاراتش را برآورده کرد. در این مدت هیچ متغیر جدیدی به ماجرا اضافه نشده است به جز مصدومیت چند بازیکن کلیدی که آن هم جزئی از فوتبال است و اگر مربی به چنین دلیلی زمین را ترک کند بد است.