قبل از کار با گوگل پیکسل 11 پرو من در مورد عملکرد آن در ذهنم تردیدهای زیادی داشتم. اما بعد از گذراندن نزدیک به یک ماه با این دستگاه، نظرم کاملا عوض شد. این گوشی یکی از محبوب ترین هاست پرچمداران فشرده و جمع و جور اندروید برای من معلوم شد. کیفیت ساخت فوق العاده ممتاز و ابعاد مناسب آن باعث شد پکیج کلی دستگاه نظر من را به خود جلب کند. تجربه عکاسی با دوربین Google منحصربه‌فرد است و ویژگی‌هایی مانند Camera Looks و Magic Capture انگیزه‌های بیشتری برای تجربه عکاسی خلاقانه در اختیار من قرار می‌دهد.
به گزارش بخش اخبار فناوری خبرجو به نقل از (روندهای دیجیتال)سیستم عامل اندروید 17 آن را اجرا می کند بسیار روان و شهودی و ویژگی های بر اساس هوش مصنوعی گوگل مانند Rambler، آنها این تجربه کاربری را حتی بیشتر بهبود می بخشند. با این حال، قیمت پایه پیکسل 11 پرو اکنون به همین قیمت است 1099 دلار رسیده است؛ در چنین رنج قیمتی گزینه های جایگزین متعددی برای خریداران وجود دارد و بر این اساس انتظارات از دستگاه بسیار بالاست. با وجود تمام به روز رسانی ها، پرچمدار جدید گوگل هنوز جای پیشرفت دارد.
1. قدرت پردازش تراشه تانسور. به قدرتی در حد یک گوشی 1100 دلاری نیاز دارد
عملکرد روزانه دستگاه هیچ مشکلی ندارد. از اجرای همزمان برنامه ها (چند وظیفه ای) تا باز کردن سریع برنامه دوربین، تراشه تانسور G6 می تواند هر پردازشی را انجام دهد. با این حال، هنگامی که چیپست را از بنچمارک های فشرده و بازی های ویدیویی سنگین عبور می دهید، نقاط ضعف آن آشکار می شود. در بررسی های انحصاری، پیکسل 11 پرو بنچمارک می شود Geekbench 6 توانست در بخش تک هسته ای امتیاز 2639 و در بخش چند هسته ای 7071 را کسب کند. در حالی که گل سرسبد گلکسی اس 26 با تراشه اگزینوس به ترتیب 3036 و 10534 امتیاز را ثبت کرد. علاوه بر این، در تست استرس پایداری 3DMark، عملکرد پردازشی دستگاه در طی 20 چرخه متوالی تقریباً افت 29 درصدی نشان داد
اکثر کاربران عادی ممکن است به اعداد تست بنچمارک اهمیت زیادی ندهند، اما از طرف دیگر، توانایی اجرای بازی ها یک معیار حیاتی برای بسیاری از خریداران است. بازی PUBG Mobile روی این گوشی با نرخ فریم تقریبی 90 فریم بر ثانیه اجرا می شود، اما پردازنده گرافیکی پیکسل فاقد پهنای باند و پتانسیل گرافیکی بالایی است که از دیگر پرچمداران هم رده به دست آورده ایم. این موضوع به بررسی ما محدود نمی شود. سایر تست های تخصصی انجام شده روی پیکسل 11 پرو نیز تایید می کند که GPU Tensor G6 فاصله قابل توجهی با آخرین تراشه ها در پردازش های سنگین دارد. اسنپدراگون و تراشه های سیلیکونی اپل و عناوین گرافیکی سنگینی مانند Zenless Zone Zero به وضوح محدودیت های گرافیکی خود را نشان داده اند.
بنابراین، هنگامی که برای یک گوشی پرچمدار 1099 دلار خرج می کنید، کمترین انتظاری که می توانید داشته باشید این است که این گوشی قادر به اجرای تمام بازی های موبایلی سطح برتر (AAA) باشد. خط تولید پردازنده‌های Tensor سال‌هاست که پشت سر کوالکام و مدیاتک حرکت می‌کند و احتمالاً جبران این شکاف به زمان بیشتری نیاز دارد. اما این تغییری است که کاربران بیشماری از آن استقبال خواهند کرد. ماهیت یک پرچمدار واقعی ارائه یک تجربه جامع و کامل برای همه سلیقه ها است. انتظار نمی رود گوگل این دستگاه را به یک گوشی بازی تبدیل کند، بلکه تنها کافی است قدرت سخت افزاری لازم را فراهم کند تا گوشی در مواجهه با بازی ها عقب نماند.
2. تراشه بهینه سازی تانسور G6 سزاوار باتری با ظرفیت بالاتر است
این بخش تا حدودی دلسرد کننده است. زیرا مهندسان گوگل در واقع در بهبود بهره وری انرژی پردازنده موفق بوده اند. باتری گوگل پیکسل 11 پرو ظرفیت آن 4850 میلی آمپر ساعت است و گوگل طول عمر آن را بیش از 30 ساعت تخمین زده است. در تجربه عملی، این دستگاه به طور متوسط 5-6 ساعت زمان روشن شدن صفحه نمایش را ثبت کرد و توانست یک روز کامل را با استفاده ترکیبی دوام بیاورد که برای یک پرچمدار جمع و جور عملکرد خوب است. اما سوال اساسی این است که این نرم افزار بهینه سازی شده و معماری کم مصرف Tensor G6 در کنار باتری بزرگتر با ظرفیت فیزیکی بالاتر چه عملکرد شگفت انگیزی می تواند داشته باشد؟
جالب است بدانید که ظرفیت باتری این مدل حتی کمتر از باتری 4870 میلی آمپر ساعتی استفاده شده در پیکسل 10 پرو کم شده است! اینکه گوگل توانست ظرفیت شارژ بالاتری را از ظرفیت کمتر استخراج کند، یک دستاورد فنی قابل تحسین است. اما به جای جبران ظرفیت کمتر، این افزایش انرژی با یک باتری حجیم تر ترکیب می شد تا رکوردهای چشمگیری ایجاد کند. سامسونگ اخیرا در جدیدترین تاشو خود استفاده کرده است تکنولوژی باتری سیلیکون کربنی این اتفاق افتاده است و گوگل همچنین می تواند با استفاده از این فناوری مدرن، طول عمر و ظرفیت شارژ بسیار بالاتری را به کاربران بدهد.
3. شارژ سیمی 30 وات دیگر پاسخگوی نیازهای مدرن نیست
شاید ساده ترین ارتقا در این لیست، فناوری شارژ باشد. رویکرد گوگل در زمینه شارژ بی سیم رضایت بخش است. Pixel 11 Pro اکنون از شارژ مغناطیسی برخوردار است Pixelsnap بر اساس استاندارد Qi2.2 حداکثر سرعت 25 وات را پشتیبانی می کند. این بدان معناست که مدل کوچکتر Pro در نهایت به شارژ بی سیم مغناطیسی بسیار سریع مجهز شده است که ارتقای ارزشمندی برای تجربه کاربر است. با این حال، در مورد شارژ سیمی، داستان کاملاً متفاوت است.
به گفته گوگل، باتری پیکسل 11 پرو را می توان با استفاده از آداپتور USB-C PPS 30 واتی یا بالاتر تا 55 درصد در عرض 30 دقیقه شارژ کرد. برای کاربری که قبلاً دستگاهی مجهز به شارژ سیمی 90 وات استفاده شده، غیرممکن است که برای چنین سرعتی هیجان زده شوید. وقتی عادت کردید گوشی خود را در مدت زمان کوتاهی به شارژر وصل کنید و آماده خروج شوید و با درصد باتری بالا وارد شوید، بازگشت به سرعت پایین شارژ Pixel می‌تواند کاملاً عذاب‌آور باشد.
نکته عجیب این است که خود گوگل راه حل بهتری دارد و آن را در یک مدل بزرگتر قرار داده است. Pixel 11 Pro XL این دستگاه از یک سیستم شارژ 45 واتی پشتیبانی می کند که می تواند باتری را در 30 دقیقه تا 75 درصد شارژ کند. پیاده سازی دقیقاً همان مشخصات در مدل کوچکتر Pro تصمیمی کاملاً منطقی به نظر می رسید. اگرچه عدم حرکت به سمت توان های فراتر از 60 وات تا حدودی قابل درک است، اما ارائه سرعتی نزدیک به این رقم می تواند ظرفیت باتری کمتر را برای کاربران توجیه پذیرتر کند.
4. وزن بدن بالا; گوشی جمع و جور باید سبک و راحت در دست باشد
موضوع آخر مشکلی است که با گذشت زمان و حمل مداوم دستگاه بیشتر خود را نشان می دهد. ابعاد 152.7 x 71.9 میلی متر پیکسل 11 پرو دستگاه را راحت و جمع و جور می کند، اما وزن آن 204 گرم می رسد؛ وزن سنگین برای محصولی که بر اساس طراحی فشرده به بازار عرضه می شود. برای مقایسه، گلکسی اس 26 یکی دیگر از گوشی های پرچمدار با صفحه نمایش 6.3 اینچی است 167 گرم وزن دارد. این تفاوت 37 گرم است تفاوت ارگونومیک بسیار محسوسی در دست کاربر ایجاد می کند.
ما انتظار نداریم گوگل دقیقا به رکورد سامسونگ برسد. اما کاهش حتی اندکی از این وزن، نگه داشتن گوشی را برای مدت زمان طولانی آسان تر می کرد. رساندن وزن دستگاه به زیر 200 گرم ماهیت و مفهوم طراحی فشرده را بسیار معنادارتر می کند. ضریب فشردگی محدود به این نیست که انگشت شست به لبه مخالف صفحه می رسد یا خیر. بلکه مربوط به استفاده بدون زحمت با یک دست و خسته نشدن مچ بعد از استفاده مداوم است.
نقاط قوتی که نیازی به تغییر ندارند؛ هسته اصلی پرچمدار گوگل درخشان است
انصافاً باید گفت که تجربه کار با این محصول تنها شامل کاستی ها نمی شود و بسیاری از قسمت های آن دست نخورده باقی می ماند تصمیم درستی است. گوگل نباید به دنبال اسنپدراگون فقط برای برتری در تست های بنچمارک و قربانی کردن آن ویژگی هایی باشد که تراشه تنسور را منحصر به فرد و جذاب کرده است. زبان طراحی دستگاه نیز نیازی به دگرگونی اساسی ندارد. سیستم دوربین همچنان یکی از جذاب ترین قسمت های این پرچمدار است که امسال عملکرد بسیار پخته تری ارائه کرده است.
برای دستیابی به تکامل، تنها اعمال چند بهینه سازی قبل از تمرکز بر روی نرم افزار کافی است. اگرچه پرچمدار جدید گوگل هنوز با برخی از باگ های نرم افزاری دست و پنجه نرم می کند، اما ثبات سیستم عامل نسبت به نسل های قبلی به میزان قابل توجهی بهبود یافته است. کافی است گوگل قدرت سخت افزاری در خور یک پرچمدار را فراهم کند و با استفاده از باتری بزرگتر از تراشه کم مصرف خود پشتیبانی کند و سرعت شارژ را به استانداردهای مدرن نزدیک کند.
منبع خبر: (Digital Trends)
گفتگو در مورد این post