از خیابان های شلوغ نیویورک گرفته تا روستاهای آرام اتیوپی، قهوه بخشی جدایی ناپذیر از زندگی روزانه میلیون ها نفر در سراسر جهان است.
این ماده بیش از ۱۵ قرن است که جایگاه ویژه ای در فرهنگ و سبک زندگی بشر داشته است و حتی برخی از تأثیر آن بر دوره روشنگری در قرن ۱۷ و ۱۸ میلادی صحبت می کنند، دوره ای که در آن بسیاری از اندیشه های فکری و فرهنگی دنیای مدرن تاسیس شدند. تبدیل شد.
ماده اصلی قهوه کافئین است که امروزه به عنوان پرمصرف ترین محرک ذهنی در جهان شناخته می شود و بر افکار و احساسات ما تأثیر می گذارد.
قهوه از کجا می آید؟
قهوه از میوه گیاه قهوه عربیکا که اولین بار در اتیوپی یافت شد، به دست می آید.
بیش از ۹۰ درصد تولید قهوه در کشورهای در حال توسعه صورت می گیرد که بیشتر آنها در آمریکای جنوبی قرار دارند، اما کشورهای دیگری مانند ویتنام و اندونزی نیز در تولید آن نقش دارند. بازار مصرف این ماده عمدتاً در کشورهای صنعتی متمرکز است.
در داستان ها آمده است که در قرن نهم میلادی یک چوپان اتیوپیایی به نام خالد پس از مصرف میوه قهوه متوجه افزایش نشاط بزها شد و از روی کنجکاوی خود آن را امتحان کرد.
از آن زمان، مردم محلی شروع به خوردن دانه های قهوه خیس شده یا تهیه چای با برگ های آن کردند.
گزارش های تاریخی نشان می دهد که صوفیان یمن اولین کسانی بودند که دانه های قهوه را در قرن چهاردهم برشته کردند و نوشیدنی قهوه ای را که امروز می شناسیم ایجاد کردند.
در قرن پانزدهم، قهوه خانه ها در سرتاسر امپراتوری عثمانی پدیدار شدند و سپس به اروپا رسیدند و در آنجا به مراکز تجارت، سیاست و تبادل افکار جدید تبدیل شدند.
برخی از محققان و دانشمندان، از جمله یورگن هابرماس، فیلسوف و جامعه شناس برجسته آلمانی در قرن بیستم، حتی بر این باورند که بدون تأثیر قهوه، روشنگری ممکن است اصلاً رخ نمی دهد.
به گفته هابرماس، در قرن های ۱۷ و ۱۸، قهوه خانه ها به «مراکز تفکر انتقادی» تبدیل شدند که در آن افکار و ایده های عمومی شکل می گرفت.
گفته می شود که بیشتر چهره های مهم دوره روشنگری از طرفداران پر و پا قرص قهوه بودند.
مایکل پولان نویسنده آمریکایی می گوید که ولتر، فیلسوف فرانسوی، روزی ۷۲ فنجان قهوه می نوشید تا به دیدرو کمک کند تا ۲۸ جلد “دایره المعارف” را بنویسد – که یکی از مهم ترین آثار دوره روشنگری محسوب می شود.
تد فیشر، استاد مردمشناسی که مؤسسه مطالعات قهوه را در دانشگاه واندربیلت در ایالات متحده مدیریت میکند، میگوید که قهوه در دوران ظهور سرمایهداری نیز نقش مهمی داشت.
او گفت: “قهوه مسیر تاریخ را تغییر داد و به شکل گیری ایده هایی کمک کرد که منجر به روشنگری و سرمایه داری شد.”
فیشر میگوید در آن زمان صاحبان مشاغل متوجه شدند که مصرف قهوه میتواند کارایی و تولید را افزایش دهد، بنابراین شروع به توزیع قهوه بین کارگران کردند و در نهایت تصمیم گرفتند زمان مشخصی را برای نوشیدن قهوه در ساعات کاری خود در نظر بگیرند. دادن
قسمت تاریک قهوه
تاریخچه قهوه جنبه تاریکی نیز دارد که در آن می توان به نقش این ماده در استثمار بردگان اشاره کرد.
فرانسوی ها در آفریقا از برده ها برای کار در مزارع قهوه هائیتی بهره برداری می کردند. در اولین سال های قرن نوزدهم، یک سوم قهوه جهان در برزیل با استثمار بردگان آفریقایی تولید می شد.
امروزه قهوه با مصرف بیش از دو میلیارد فنجان در روز و صنعتی به ارزش ۹۰ میلیارد دلار در سال به یکی از ارکان اصلی فرهنگ جهانی تبدیل شده است.
با وجود این، به گفته سازمان غیردولتی Heifer International، که برای ریشه کنی فقر و گرسنگی در نقاط مختلف جهان فعالیت می کند، در ۶۰۰ سال گذشته «تغییر زیادی نکرده است».
این سازمان می گوید رنگین پوستان همچنان ستون فقرات تولید قهوه هستند و با دستمزد بسیار کمی در این صنعت کار می کنند. حدود ۱۲۵ میلیون نفر در ۵۰ کشور جهان برای امرار معاش خود به قهوه وابسته اند و بیش از نیمی از آنها در فقر زندگی می کنند.
قهوه چه تاثیری بر بدن دارد؟
کافئین پس از ورود به سیستم گوارشی از طریق روده وارد جریان خون می شود. اما اثر آن زمانی شروع می شود که به سیستم عصبی برسد.
دلیل آن شباهت شیمیایی کافئین به آدنوزین است، ماده ای که به طور طبیعی در بدن انسان تولید می شود. ویژگی آدنوزین این است که فعالیت سیستم عصبی سمپاتیک را کاهش می دهد و با افزایش ضربان قلب باعث احساس خواب آلودگی و آرامش می شود.
کافئین به گیرندههای آدنوزین روی سطح سلولهای عصبی متصل میشود و با مسدود کردن این گیرندهها، در واقع اثری معکوس با آدنوزین دارد.
کافئین می تواند باعث افزایش جزئی فشار خون، تحریک فعالیت مغز، کاهش گرسنگی و افزایش هوشیاری شود، در نتیجه تمرکز را در دوره های طولانی تر بهبود می بخشد.
کافئین همچنین می تواند در بهبود خلق و خو، کاهش خستگی و افزایش عملکرد فیزیکی بدن تاثیر داشته باشد و گاهی ورزشکاران از آن به عنوان مکمل غذایی استفاده می کنند.
این اثرات می تواند از ۱۵ دقیقه تا دو ساعت طول بکشد. بدن انسان بین ۵ تا ۱۰ ساعت پس از مصرف کافئین را دفع می کند، اما اثر آن ممکن است مدت بیشتری باقی بماند.
توصیه کارشناسان برای به حداکثر رساندن اثر کافئین رعایت اعتدال در مصرف آن و پرهیز از نوشیدن قهوه در بعدازظهر است تا تاثیر آن هنگام نوشیدن اولین فنجان صبحگاهی بیشتر شود.
توصیه می شود که یک بزرگسال سالم بیش از ۴۰۰ میلی گرم کافئین در روز مصرف نکند که معادل چهار یا پنج فنجان قهوه است. ظرفیت جذب کافئین در افراد مختلف متفاوت است، اما مصرف بیش از این مقدار ممکن است عوارضی مانند بی خوابی، اضطراب، تپش قلب، ناراحتی معده، حالت تهوع و سردرد ایجاد کند.
کارشناسان سازمان غذا و داروی آمریکا نیز هشدار داده اند که مصرف متوالی ۱۲۰۰ میلی گرم کافئین معادل ۱۲ فنجان قهوه می تواند عواقب خطرناکی مانند حمله تشنجی را به همراه داشته باشد.
اما به گفته دکتر ماتیاس هن از دانشکده بهداشت عمومی TH Chan در دانشگاه هاروارد، اگر قهوه در حد اعتدال نوشیده شود، می تواند فواید بالقوه ای داشته باشد، خطر مرگ را کاهش دهد و از بیماری های مختلف جلوگیری کند.
وی گفت: نوشیدن بین دو تا پنج فنجان قهوه در روز با کاهش خطر مرگ و همچنین کاهش خطر ابتلا به دیابت، بیماری های قلبی عروقی و حتی برخی از انواع سرطان مرتبط است.
بنابراین دفعه بعد که فنجان قهوه خود را برمی دارید، شاید بد نباشد به تمام تاریخچه ای که قبل از رسیدن این نوشیدنی به دست شما گذشته است فکر کنید.
منبع: بی بی سی
گفتگو در مورد این post