انفجار خورشیدی 1000 ساله معمای بزرگ وایکینگ ها را حل می کند

تحقیقات بر اساس حلقه های درختی در ابتدا نشان داد که وایکینگ ها در سال 1021 پس از میلاد وارد این منطقه شدند، اما تحقیقات جدید نشان می دهد که این روش ممکن است دقیق نباشد و تاریخ دقیق ورود آنها هنوز محل بحث است.

پرتوهای کیهانی ممکن است در نهایت پاسخ سوالی را ارائه دهند که دهه هاست باستان شناسان را درگیر کرده است: وایکینگ ها دقیقاً چه زمانی برای اولین بار پا به آمریکای شمالی گذاشتند؟ سرنخ این موضوع در حلقه های درختان باقی مانده است. در ظاهر، شمارش این حلقه ها باید برای تعیین تاریخ کافی باشد، اما در عمل دقت این روش برای پایان دادن به همه اختلافات کافی نیست.

کشف محل سکونت وایکینگ ها در نیوفاندلند

مدت کوتاهی پس از اینکه باستان شناسان نروژی در سال 1960 سکونتگاه باستانی اسکاندیناوی را در لنس اومیدوز در نیوفاندلند کشف کردند، آن را حدود 1000 پس از میلاد تخمین زدند. بقایای ساختمان های ساخته شده از گل و چوب در نوک شبه جزیره بزرگ شمالی اولین شواهد شناخته شده از حضور اروپایی ها در قاره آمریکا بود. این سایت میراث جهانی یونسکو که در میان صخره‌ها، مرداب‌ها و خط ساحلی قرار دارد، همچنان محققانی را به خود جذب می‌کند که مهاجرت وایکینگ‌ها به سرزمینی ناشناخته را که Vineland نامیده‌اند، بررسی می‌کنند.

دو متن ادبی ایسلندی قرون وسطایی، حماسه گرینلندها و حماسه اریک سرخ، گزارش هایی از سفرهای وایکینگ ها به وینلند ارائه می دهند و لیف اریکسون شخصیت اصلی هر دو داستان است. در لنس اُمیدوز نیز آثار مختلفی از تلاش وایکینگ ها برای ایجاد اردوگاه یافت شد. از جمله میخ های آهنی و سنجاق های برنزی که به این روایت های تاریخی اعتبار بیشتری می بخشید. با این حال، تعیین قدمت دقیق این مکان کار آسانی نبود و برای چندین دهه، کارشناسان تنها توانستند قدمت آن را در حدود 1000 پس از میلاد بدانند. تا اینکه تحقیقی در سال 2021 که در مجله نیچر منتشر شد، اولین حضور نورس ها در نیوفاندلند را به سال 1021 پس از میلاد نسبت داد.

برای رسیدن به این تاریخ، محققان از تأثیرات پرتوهای کیهانی کمک گرفتند. با بررسی بقایای محوطه، باستان شناسان تکه های چوبی پیدا کردند که احتمالاً با تبرهای فلزی بریده شده بودند. چنین ابزارهایی معمولاً مربوط به وایکینگ ها بود و در بین مردم بومی منطقه شناخته شده نبود. از آنجایی که چوب برای چندین دهه در جای خود ذخیره شده بود، زمانی که فناوری‌های تاریخ‌سنجی رادیوکربن توسعه یافت، دست نخورده باقی ماند. پیشرفت در این فناوری، همراه با کشف اینکه پرتوهای کیهانی می توانند باعث افزایش ناگهانی کربن 14 در حلقه های درختان شوند، راه جدیدی را برای حل معمای سن لنس او ​​میدوز ارائه کردند.

آثار یک رویداد کیهانی در حلقه درختان

در سال 993 پس از میلاد، موجی از ذرات پرانرژی به لایه های بالایی جو زمین برخورد کرد. این ذرات با اتم های نیتروژن واکنش نشان دادند و باعث افزایش ناگهانی کربن 14 در سراسر جهان شدند. درختان این رادیوکربن را همراه با دی اکسید کربن معمولی جذب کردند و در حلقه ای که در آن سال رشد کرد رها کردند. بنابراین، اثر شیمیایی افزایش کربن 14 در سال 993 پس از میلاد را می توان در چوب های باستانی از نقاط مختلف جهان، از نیوفاندلند تا نیوزلند یافت. گویی طبیعت یک مهر زمانی جهانی خلق کرده است.

اگر یک تکه چوب باستانی هنوز بیرونی ترین حلقه رشد خود را حفظ کند، محققان می توانند از حلقه 993 بعد از میلاد تا پوست درخت را بشمارند و تعیین کنند که چه زمانی بریده شده است. این روش را می توان مشابه روشی که برای تعیین سن کنده به کودکان آموزش داده می شود در نظر گرفت، با این تفاوت که در اینجا نیز همین ایده با دقت علمی بسیار بالاتری اجرا می شود.

در Lance O’Meadows، نمونه هایی از چوب بریده شده توسط وایکینگ ها از سه گونه مخروطی مختلف که حلقه های رشد قابل مشاهده و لبه بیرونی رشد خود را حفظ کردند، به دست آمد. محققان با استفاده از روش کربن 14 هر سه نمونه را به سال 1021 پس از میلاد نسبت دادند. آثار برش ناشی از ابزار فلزی روی چوب نیز نشان می داد که این درختان توسط وایکینگ ها بریده شده اند. به این ترتیب، این نمونه‌ها به دقیق‌ترین شواهد تاریخی از حضور اروپا در قاره آمریکا تبدیل شدند.

البته این امکان وجود دارد که وایکینگ ها قبل از سال 1021 پس از میلاد به آمریکای شمالی رسیده باشند، زیرا نمونه های چوبی باقی مانده لزوما قدیمی ترین مدرک حضور آنها نیست. با این حال، شکی نیست که آنها قرن ها قبل از سفر کریستف کلمب در سال 1492 به این بخش از جهان رسیده اند.

محققان در مقاله خود توضیح دادند که با استفاده از افزایش رادیوکربن در جو در اثر پرتوهای کیهانی در سال 993 پس از میلاد، توانستند عدم دقت در برآوردهای قبلی را کاهش دهند. آنها افزودند که این تاریخ نقطه شروعی برای آگاهی اروپا از قاره آمریکا و همچنین اولین زمان شناخته شده ای است که در آن انسان ها عملاً در کره زمین پرسه می زدند.

چرا تاریخ 1021 بعد از میلاد دوباره مشکوک است؟

با این حال، داستان ممکن است به این سادگی نباشد. گروهی از محققان به سرپرستی امی ای. این تفاوت می تواند باعث محو شدن یا پنهان شدن امضاهای سالانه رادیوکربن شود.

محققان نسبت به اتکای بیش از حد به درختان برای تعیین دقیق زمان و شدت افزایش رادیوکربن تاریخی هشدار دادند. آنها توضیح می‌دهند که رویدادهای Miyake اغلب با انسجام قابل‌توجهی در درختان مختلف ثبت می‌شوند، اما هنوز تنوع قابل‌توجهی بین نمونه‌ها وجود دارد که استفاده قابل اعتماد از حلقه‌های درخت را به عنوان یک شاخص بسیار دقیق از زمان و میزان تولید کربن ۱۴ محدود می‌کند.

در نتیجه، تاریخ دقیق ورود وایکینگ ها همچنان مورد بحث است و پاسخ 1021 بعد از میلاد، که زمانی بسیار قطعی به نظر می رسید، ممکن است چندان دقیق نباشد. با این وجود، شکی نیست که وایکینگ ها حدود چهار و نیم قرن قبل از ورود کریستف کلمب به دنیای جدید، برخی از درختان را در جنگل های نیوفاندلند قطع کردند. اینکه آیا آنها یک دهه زودتر یا دیرتر به این منطقه رسیده اند، همان سؤالی است که هنوز باستان شناسان را به بحث می اندازد و ارزش بررسی مجدد این قطعات چوبی را حفظ می کند.