احیای افسانه ای SR-71 Blackbird پس از 27 سال

آژانس فضایی آمریکا، ناسا، احتمالا پس از نزدیک به 27 سال، SR-71 Blackbird تاریخی را به آسمان بازگرداند.

گزارش کردن سرویس هوافضای تکناکانتقال SR-71A، شماره دم 844، از نمایش در مرکز تحقیقات پرواز آرمسترانگ و تماس با مهندسان سابق این هواپیما، این گمانه زنی را افزایش داده است که توجه جدی به احیای آن انجام می شود.

در اوایل سال جاری، ناسا هواپیمای شناسایی مافوق صوت SR-71 Blackbird با شماره دم 844 را از نمایشگر فضای باز خود در مرکز تحقیقات پرواز آرمسترانگ در پایگاه نیروی هوایی ادواردز، کالیفرنیا، به آشیانه منتقل کرد.

هفته هوانوردی گزارش داد که پس از انتقال هواپیما، ناسا با چند مهندس سابق SR-71 تماس گرفت و در مورد همکاری آنها در مورد بازگرداندن احتمالاً بلک برد به وضعیت پرواز گفتگو کرد.

ناسا هنوز برنامه رسمی برای بازگرداندن SR-71 به پرواز را تایید نکرده است. با وجود این، انتقال هواپیما به آشیانه، انجام بازرسی و تماس با کارکنان سابق برنامه بلک برد نشان می دهد که این سازمان حداقل امکان پرواز مجدد این هواپیمای نزدیک به 60 ساله را در نظر گرفته است.

بیشتر بخوانید: پنتاگون تولید جنگنده نسل ششم F/A-XX را به بوئینگ سپرد.

آخرین مرغ سیاهی که به آسمان رفت

SR-71A با شماره دم 844 جایگاه منحصر به فردی در تاریخ خانواده بلک برد دارد. در 9 اکتبر 1999 در پایگاه نیروی هوایی ادواردز، این هواپیما آخرین پرواز ثبت شده در تاریخ خانواده بلک برد را انجام داد.

سپس ناسا هواپیمای SR-71 خود را برای مدتی در شرایط قابل بازگشت نگهداری کرد. این سازمان در نهایت آنها را از عملیات پروازی حذف کرد.

ناسا از 844 به عنوان یک پلت فرم تحقیقاتی پرسرعت در دهه 1990 استفاده کرد. با کمک این هواپیما، محققان به بررسی موضوعاتی مانند آیرودینامیک، نیروی محرکه، سازه ها، حفاظت حرارتی و ابزار اندازه گیری پرداختند. این تحقیقات برای توسعه فناوری های مربوط به پرواز با سرعت بالا مهم بود.

یکی از پروژه های شاخصی که با این هواپیما انجام شد، Linear Aerospike SR-71 Experiment یا LASRE بود. محققان در این پروژه از SR-71 به عنوان سکویی برای آزمایش یک سیستم تحقیقاتی مرتبط با موتور موشک استفاده کردند.

بلک برد برای حرکت با سرعت 3.2 ماخ طراحی شده بود و می توانست در ارتفاع حدود 85000 پایی کار کند. سازندگان بخش بزرگی از بدنه آن را از تیتانیوم و آلیاژهای تیتانیوم ساخته اند. استفاده از این مواد به هواپیما این امکان را می داد تا در برابر دمای بسیار بالایی که در طول پروازهای طولانی با سرعت بالا ایجاد می شد مقاومت کند.

چالش های احیای SR-71 Blackbird

بازگشت 844 به آسمان بسیار پیچیده تر از بازسازی یک هواپیمای موزه خواهد بود. هفته هوانوردی گزارش می دهد که ناسا در مورد همکاری احتمالی در این پروژه با مهندس سابق آزمایش SR-71 مایک رلیا تماس گرفته است. این سازمان همچنین با سایر کارکنان سابق تماس گرفته است.

رلیا هشدار داده است که ناسا پس از دهه ها عملیات منظم SR-71 با چالش های بزرگی روبرو خواهد شد. Army Recognition نیز گزارشی درباره تلاش احتمالی ناسا برای بازگرداندن این پرنده سیاه به وضعیت پرواز منتشر کرده است.

موتورهای پرت اند ویتنی J58 یکی از مهم ترین چالش های این پروژه است. پیشرانه SR-71 از دو موتور توربوجت J58 استفاده می کند. ورودی های هوا با هندسه متغیر و سیستم پس سوز نیز بخشی از مجموعه پیچیده پیشرانه این هواپیما است. این فناوری ها امکان پرواز پایدار در محدوده سرعت 3 ماخ را فراهم کردند.

برای پرواز مجدد با 844، ناسا باید موتورها و سایر سیستم هایی را که برای چندین دهه غیرفعال بوده اند، بازرسی و آزمایش کند.

ساختار تیتانیوم، سیستم سوخت، سیستم هیدرولیک و تجهیزات اویونیک نیز نیاز به بررسی دقیق دارند. تجهیزات پشتیبانی زمینی تخصصی بلک برد نیز باید آماده شود. مشکل دیگر از بین رفتن زنجیره تامین اصلی این هواپیما است. بسیاری از تخصص انسانی مورد نیاز برای نگهداری از مرغ سیاه نیز در دهه های گذشته از بین رفته است.

این وضعیت نشان می دهد که حتی سلامت ظاهری هواپیما برای بازگرداندن آن به آسمان کافی نیست. ناسا باید مجموعه ای از سیستم های قدیمی و بسیار تخصصی را برای عملکرد ایمن در شرایطی که SR-71 در ابتدا برای آن طراحی شده بود، آماده کند.

بیشتر بخوانید: شناسایی جنگنده F-35 از فاصله 61 کیلومتری با سنسور لیدار تک فوتون چین

چرا ناسا به بازگشت بلک برد فکر می کند؟

بررسی احتمالی احیای SR-71 در حالی انجام می شود که جارد آیزاکمن، مدیر ناسا بر توسعه مجدد تحقیقات پرسرعت تاکید کرده و در مورد بازسازی ناوگان هواپیماهای X ناسا صحبت کرده است.

یک SR-71 عملیاتی می‌تواند یک سکوی تحقیقاتی برای ناسا فراهم کند که بتواند با سرعت‌ها و ارتفاعات بسیار بالاتر از اکثر هواپیماهای آزمایشی مدرن پرواز کند.

ناسا دقیقاً به همین دلیل از هواپیمای 844 استفاده می کرد. توانایی پرواز با سرعتی در حدود 3 ماخ به محققان این امکان را می‌دهد که فناوری‌هایی را در شرایطی آزمایش کنند که ایجاد آن با هواپیماهای معمولی آسان نیست.

با این حال، ناسا هنوز تاریخی برای اولین پرواز احتمالی SR-71A اعلام نکرده است. این سازمان حتی وجود برنامه رسمی برای بازگرداندن 844 به عملیات پروازی را تایید نکرده است.

اگر تلاش های گزارش شده ادامه یابد، ناسا احتمالا ابتدا بازرسی دقیقی از ساختار و ارزیابی موتورها انجام خواهد داد. احیای سیستم های تخصصی و آزمایش های گسترده زمینی نیز از اقدامات ضروری خواهد بود. تنها پس از انجام این مراحل می توان ورود هواپیما به پروسه مجوز پرواز را بررسی کرد.

بازگرداندن SR-71A دم شماره 844 پس از نزدیک به سه دهه تعلیق، یک پروژه مهندسی بسیار دشوار خواهد بود. این هواپیما آخرین عضوی از خانواده بلک برد بود که به آسمان رفت و اکنون ممکن است بار دیگر برای تحقیقات پرسرعت ناسا مورد استفاده قرار گیرد. انتقال آن از محل نمایشگاه و تماس با کارشناسان سابق حاکی از آن است که ناسا حداقل در حال بررسی امکان بازگرداندن این هواپیمای تاریخی به آسمان با جدیت بیشتری نسبت به گذشته است.