زنان دیدگاه مثبت تری نسبت به پیری دارند. اما بروز مشکلات حافظه این نگرش را تغییر می دهد

مطالعه منتشر شده در مجله زنان و پیری نشان می دهد که شکایت از مشکلات حافظه با نگرش منفی نسبت به پیری مرتبط است. این رابطه هم در افراد دارای اختلال شناختی خفیف و هم در بزرگسالانی که از نظر شناختی سالم هستند مشاهده شده است.

دکتر ایوان لیونگ، نویسنده ارشد این مطالعه از دانشکده علوم رفتاری و بهداشتی دانشگاه کاتولیک استرالیا، گفت: افرادی که دارای اختلال شناختی خفیف هستند، انتظارات منفی بیشتری نسبت به سالمندی دارند.

او توضیح داد که یافته های تحقیق رابطه نزدیکی بین تجربه افراد از تغییرات حافظه و نگرش آنها نسبت به روند پیری را نشان می دهد. نگرانی در مورد حافظه مستقیماً با دیدگاه کمتر مثبت نسبت به پیری مرتبط بود. لئونگ گفت:

بسیاری از مردم متوجه تغییراتی در حافظه خود می شوند و بی سر و صدا به این فکر می کنند که این تغییرات چه معنایی برای دوران پیری آنها دارد. یافته های ما نشان می دهد که چگونه این تجربیات با نگرش افراد نسبت به پیری مرتبط است.

لئونگ تاکید کرد که انتظارات مردم در مورد پیری محدود به نگرش آنها نسبت به سالمندی نیست.

تحقیقات قبلی نشان داده است که دیدگاه مثبت تر نسبت به پیری با سلامت جسمی و روانی بهتر، وضعیت شناختی بهتر و طول عمر بیشتر مرتبط است.

لیونگ در این باره گفت:

انتظارات ما از نحوه پیری با نتایج زندگی واقعی مرتبط است. نگرش مثبت تر نسبت به پیری با سلامت جسمی و روانی بهتر، عملکرد شناختی بهتر و عمر طولانی تر همراه است. برعکس، دیدگاه منفی ممکن است اعتماد به نفس و انگیزه افراد را برای کمک گرفتن یا شرکت در فعالیت های خبرجو برای سلامت مغز کاهش دهد و استرس آنها را افزایش دهد.

او همچنین گفت که افرادی که بیشتر نگران حافظه خود هستند، با افزایش سن بیشتر احتمال دارد سلامت عمومی و عملکرد شناختی ضعیف تری را تجربه کنند.

لئونگ افزود:

انتظارات منفی می تواند اعتماد به نفس و انگیزه افراد را برای کمک گرفتن یا شرکت در فعالیت هایی که سلامت مغز را ارتقا می دهد، تضعیف کند.

وی با اشاره به تفاوت نگرش افراد نسبت به عوامل خطر شناخته شده زوال شناختی، تصریح کرد: انتظارات در مورد افزایش سن، برخلاف برخی عوامل خطر شناخته شده، تا حدودی قابل تغییر است. به همین دلیل، اصلاح این نگرش ها می تواند یکی از اهداف مداخلات اولیه برای حفظ سلامت شناختی باشد.

لئونگ گفت:

این یافته‌ها همچنین می‌تواند به پزشکان و برنامه‌های اجتماعی کمک کند تا افرادی را که به حمایت متناسب با شرایطشان نیاز دارند، شناسایی کنند. به خصوص که نگرش نسبت به سالمندی ظاهراً بر اساس جنسیت و وضعیت شناختی افراد متفاوت است. درک این رابطه می تواند تعیین کند که آیا تغییر ادراک افراد از پیری باید بخشی از استراتژی های حمایت از سلامت شناختی در طول پیری باشد یا خیر.