اوپل با معرفی خودروی مفهومی STX، آینده خودروهای خانوادگی برقی را معرفی کرد

سال‌هاست که جاده‌های آمریکا تحت سلطه خودروهای شاسی بلند بوده است. از کراس اوورهای سایز متوسط ​​گرفته تا غول‌های سه ردیفه، این مینی‌بوس‌های بلند و خشن به انتخاب پیش‌فرض خانواده‌ها تبدیل شده‌اند.

با این حال، در آن سوی اقیانوس اطلس، یک جنبش مقاومت با حال و هوای یکپارچهسازی با سیستمعامل در حال قدرت گرفتن است. آخرین اقدام از شهر راسلشیم آلمان می‌آید، جایی که برند اوپل، متعلق به Stlantis، نمایی جذاب از آینده احتمالی را پرده‌برداری کرد.

تورر اسپرت تجربی یا خودرو مفهومی STX که در نمایشگاه خودروی پاریس این ماه رونمایی شد، درسی است که چرا استیشن واگن سنتی نه تنها تا عصر برقی شدن ادامه خواهد داد، بلکه ممکن است در واقع وسیله نقلیه نهایی برای آن باشد.

در مراسم رونمایی بزرگ، هتل فلوریان، مدیرعامل اوپل، این خودروی مفهومی را نه به عنوان یک طراحی فانتزی، بلکه به عنوان تکامل آگاهانه تلاش‌های قبلی مانند Opel GT X Experimental که بیشتر از مد SUV جمع و جور وام گرفته بود، ارائه کرد. اما با STX، اوپل به دنبال یک استیشن واگن سنتی اروپایی است که به رکورد سال 1953 استیشن اوپل المپیا برمی گردد. این خودرو اولین استیشن واگنی بود که در کارخانه آلمانی ساخته شد و در زمانی عرضه شد که این شرکت متعلق به جنرال موتورز آمریکا بود.

حتی پس از گذشت 64 سال، اوپل هنوز با نسخه هایی مانند Opel Insignia Sports Tourer در حال اصلاح فرمول سقف بلند برای مخاطبان جهانی است. STX به هر دو انتهای این دودمان ادای احترام می کند و نشانه های طراحی بلندتر کراس اوورهای مدرن را رد می کند.

STX به وضوح بخشی از فلسفه طراحی جدید اوپل با نامی جسورانه و خالص است. معنای این عبارت هر چه باشد، فاسیای جلو یک نسخه تکامل یافته از امضای قدیمی اوپل ویزر را دریافت کرده است که اکنون به عنوان یک پنل شیشه ای یکپارچه تکنولوژیکی دوباره تصور می شود. انیمیشن های نور عمودی مورب نماد رعد و برق را قاب می کنند.

بدنه آن نیز فوق مدرن است، گویی از یک تکه فلز تراشیده شده است. کابین دارای یک دم برش غیرمعمول است و ستون C دارای روکش پوسته ای است که در آن فلز با نوارهایی از شیشه درخشان خنثی می شود.

STX سعی می کند نشان دهد که در عصر وسایل نقلیه الکتریکی، کارایی آیرودینامیک حیاتی است. شاسی‌بلندهای بلندتر برای عبور از هوا به بسته‌های باتری سنگین‌تر و بزرگ‌تری نیاز دارند، اما یک واگن کوتاه با کشش کمتری می‌خزد. برای به حداکثر رساندن این مزیت، اوپل STX را به آیرودینامیک فعال هوشمند مجهز می کند. در سرعت های بزرگراه، رکاب های جانبی فعال تنظیم می شوند و دو تیغه دیفیوزر عقب به طور خودکار باز می شوند. اینها تلاطم کم فشار پشت چرخ‌های آلیاژی عظیم ۲۲ اینچی را به شدت کاهش می‌دهند و واگن را به آسفالت می‌چسبانند.

هیچ جزئیات فنی ارائه نشده است، اما ناظران خارج از صنعت به Astra الکتریکی جدید برنامه ریزی شده در همان پایه Stellantis نگاه کردند و در مورد ارقام عملکرد چشمگیر حدس زدند. موتور دو موتوره و چهار چرخ متحرک می تواند این استیشن واگن را در عرض 3-2 ثانیه از صفر به 97 کیلومتر بر ساعت برساند و حداکثر سرعت آن بیش از 200 کیلومتر بر ساعت و برد حدود 644 کیلومتر است. در یک کراس اوور حجیم، این رقم به یک باتری غول پیکر نیاز دارد، اما مشخصات زیرک STX باید به آن اجازه دهد تا با قدرت الکتریکی بسیار کمتری کار کند. این چیدمان سقف بلند می تواند به یک سلاح واقعی در عملکرد تبدیل شود.

جنرال موتورز در سال 2017 از اوپل جدا شد و خریداران آمریکایی به ندرت طعم محصولات مدرن اوپل را می‌بینند، اما STX برای بازار جهانی مهم است. به عنوان بخشی از امپراتوری گسترده Stellantis، فناوری و زبان طراحی آن به محصولات جهانی بیشتری گسترش خواهد یافت.